Twee papa's

Door Lorin Parys op 10 juni 2014, over deze onderwerpen: Adoptie, Pleegzorg

Zondag is vaderdag. Altijd goed voor extra stress bij onze twee spruiten. Zij moeten immers niet één maar minstens twee kunstwerkjes uit een collectie wc rolletjes toveren en dat omdat ze toevallig twee papa's hebben. Iets waar onze oudste trouwens onnodig mee opschept in de klas. Twee papa's, het is een fenomeen dat de geesten blijft beroeren. Ook die van onderzoekers. Een paar weken geleden vond ik een grote manilla enveloppe in het postbakje van onze oudste op school. 'Homoseksuele ouders van kinderen van vier jaar oud gezocht voor wetenschappelijk onderzoek' stond er in deerlijk Engels bovenaan het eerste blad. De onderzoekster schreef ons vanuit Polen, vertelde ze, waar de ontwikkeling van kinderen die opgroeien bij homo ouders 'een erg gevoelig en controversieel onderwerp is, in het bijzonder op politiek vlak.' Het doel van de studie, gaf ze nog mee, is de ontwikkeling van kinderen in Polen en België te vergelijken.

Vragenlijstje

In de enveloppe vond ik verder een vragenlijstje over onze vierjarige dat we vriendelijk verzocht werden in te vullen. Dat ging ongeveer zo: in de afgelopen zes maanden, hoeveel keer heeft u volgende gedragingen bij uw kind opgemerkt? 'Verkleedt zich als jongen in meisje', 'Staat te dicht bij mensen', 'Praat over het feit dat hij een meisje wilt zijn', 'Raakt geslachtsdelen aan in publieke plaatsen', 'Masturbeert met de hand', 'Probeert sex te hebben met een ander kind of volwassene' tot 'Speelt dat poppen of knuffels sex hebben', 'Probeert andere kinderen uit te kleden' en 'Probeert borsten te kussen.' Na vraag 38 in dezelfde trant begon ik me af te vragen of we wel normaal waren nu onze kleuter geen enkele van bovenstaande gedragingen vertoonde. 

Sexueel misbruik

Dus heb ik het even opgezocht, de vragenlijst die ze ons zo vriendelijk uit Polen hebben opgestuurd is specifiek bedoeld voor kinderen die seksueel misbruikt zijn of waarvan ze vermoeden dat ze slachtoffer zouden kunnen zijn. Die onderzoekers gaan duidelijk erg grondig te werk. Is iemand getrouwd met iemand van hetzelfde geslacht, dan polsen we terloops toch even of de kinderen slachtoffers van misbruik zouden kunnen zijn. Dat lijkt althans de redenering. En de onderzoekers zijn duidelijk zelf niet het scherpste gereedschap in de schuur als ze denken misbruik op te sporen via een vragenlijst die ouders moeten invullen. Mijn mail aan hen met vragen over hun vragen blijft dan ook voorlopig zonder antwoord.

Onderzoeksbonanza

Maar er is meer dan enkel het ietwat aparte Poolse onderzoek. Vorige week was het nieuws dat homo ouders de hersenen van heteromoeders én vaders zouden hebben. Vorige maand concludeerde Amerikaans onderzoek dat homo ouders niet meer stress ervaren na een adoptie dan hetero ouders. En vorig jaar concludeerde Australisch onderzoek dat kinderen met homo ouders gezonder én gelukkiger zijn dan kinderen met hetero ouders. 

2014

Het is ondertussen 2014 en tijd dat die onzin stopt. We weten uit een karrevracht onderzoek ondertussen dat kinderen uit homogezinnen later niet ongelukkiger worden, niet meer roken, schelden, snoepen, spijbelen of zelfs homo 'worden' dan kinderen uit andere gezinnen. Toch blijven we naarstig op zoek gaan naar de verschillen. Is het omdat de realiteit zo prozaïsch is, dat we de wedloop met heterofamilies blijven organiseren? De werkelijkheid is nochtans simpel. Blank, zwart, hetero of homo. We zijn allemaal ouders die onze kinderen troosten als ze struikelen, vieren als ze winnen en aanvuren als ze voetballen. We zijn allemaal ouders die onze kinderen te weinig aandacht geven als het scherm van onze smartphone nog maar eens oplicht. En we zijn allemaal ouders die hun hart vasthouden wanneer we de steunwieltjes wegnemen. Dat scheidt ons niet maar bindt ons net. Laat ons dan ook stoppen met homo ouders en hun kinderen te bestuderen als betrof het een andere species. Want we zijn net zo goed en imperfect als onze buren. Ook al vraagt het vriendje van onze oudste zijn mama aan de schoolpoort of hij ook twee papa's mag.

 

Post Scriptum 12 juni 2014

Ondertussen ben ik opgebeld door een van de onderzoeksters. Een vriendelijk dame aan de telefoon die me overtuigde van haar oprecht goede bedoelingen. Ik heb haar uitgelegd dat ik daar ook niet aan twijfelde. Maar dat de manier waarop ouders gevraagd wordt om zo'n vragenlijst in te vullen, zonder veel andere info, leidt ertoe dat je daar als ouders het raden naar hebt. Het is bijvoorbeeld belangrijk om te weten dat hetero ouders in Polen ook gevraagd wordt om die lijst in te vullen - maar dat vind je nergens terug in hun begeleidend schrijven. Dat brengt me bij mijn tweede bezwaar. Ik geloof niet in de methodolgie. Waarom zou iemand met een kind dat afwijkend gedrag vertoont, die lijst invullen? Zeker als je weet dat het een onderzoek is dat polst naar hoe kinderen zich ontwikkelen bij homo ouders. Met andere woorden, alle antwoorden die het onderzoek zal binnenkrijgen, zijn het resultaat van zelfselectie. En tenslotte, mijn belangrijkste punt, we kunnen nu onderhand wel stoppen met kinderen van homo ouders als een aparte soort te bestuderen. Maar daar bracht ze tegen in dat het net in Polen nog belangrijk is om mensen te overtuigen dat er weinig verschillen zijn met dit soort onderzoek. Ik geloof dan weer niet dat je zoiets kan bereiken met dit soort methodologie. Het was dus een interessante discussie en die wilde ik zeker even delen. 

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is