Religieuze leiders, het is tijd voor een stevig gesprek over homoseksualiteit

Door Lorin Parys op 17 juni 2016, over deze onderwerpen: Gelijke kansen, Holebi's en transgenders, Anders durven denken en doen

"Het was een doodeenvoudige vraag die het flinterdunne laagje vernis deed verdampen: wat als uw zoon homo was? Bart Schols wierp ze woensdagavond in De Afspraak voor de voeten van rabbijn Malinsky en van imam Laytouss. Het ongemak droop van het scherm en beide heren kaapten vervolgens goud en zilver weg op het wereldkampioenschap rond de pot draaien, pun intended. Terwijl het juiste antwoord zo simpel is: 'Als mijn zoon homo zou zijn, zou ik van hem houden. Et alors?'" Zo zegt Vlaams volksvertegenwoordiger Lorin Parys in een opiniestuk in De Morgen.

Rabbijn Malinsky daarentegen maakte ongeveer de volgende redenering: de kans dat een van zijn kinderen homo zou zijn, is oneindig klein omdat zijn kinderen 'worden opgevoed met een heel traject', 'niet naar de discotheek gaan' en 'niet tot de verleiding zijn gekomen'. En voor hij zichzelf corrigeerde, raadde hij hulp van psychologen aan. Kortom, het licht brandde wel, maar er was niemand thuis. Er zat dan wel geen vertegenwoordiger van de katholieke kerk aan tafel, maar aartsbisschop Léonard had perfect in het rijtje gepast.

Het wordt pas echt ongemakkelijk als je bedenkt dat dit een rabbijn en imam zijn die op tv wílden komen praten over homoseksualiteit en religie. Zij zijn het 'progressieve' topje van een ijsberg aan predikers die hun gelovigen onzin inprenten zoals de idee dat je je geaardheid kiest. Wij zijn veel te lang blind geweest voor het sluipend gif dat in sommige gebedshuizen in Vlaanderen wordt verspreid. Ik ook.

Veel te lang heb ik gedacht te maken te hebben met de laatste Beotiër wanneer ik iemand dergelijke uitspraken hoorde doen. Na het bekijken van De afspraak, het YouTube-filmpje van Ergin Arslanbas met jonge Limburgers die trots hun homofobie etaleren, het neersteken van een transgender in Etterbeek, het feit dat je in islamitische boekhandels een bestseller kunt kopen die ervoor pleit om homo's van het hoogste gebouw te gooien en het onderzoek van Marc Hooghe dat bijna een kwart van de moslimjongeren contact met homo's mijdt, wordt duidelijk dat er nog legers Beotiërs rondlopen in een land dat op de tweede plaats staat voor homorechten in Europa. En dan heb ik het nog niet over de afschuwelijke feiten in Orlando gehad.

De vooruitgang is niet verworven. De harten en de hoofden niet veroverd. Zelfs niet de idee dat hetero's en holebi's dezelfde rechten hebben. We kunnen ook achteruitgaan als samenleving. Daarom moeten we deze waanzin stoppen. We hebben ons niet decennialang, traag maar zeker, bevrijd van de normen die de katholieke kerk ons opdrong in de publieke sfeer om nu back to the future te gaan. Ditmaal met andere religies in de hoofdrol.

En, neen, het is niet omdat het zo lang geduurd heeft vooraleer we zelf tot het inzicht zijn gekomen dat homo's verketteren verkeerd was dat we ook aan andere godsdiensten dezelfde leercurve moeten laten. Het vernuft van ons samenleven is net dat we van elkaar leren en zo voorsprong nemen.

Het grootste gevaar is dat we onverschillig toekijken terwijl de waarden van de verlichting in de fik worden gestoken. Religie is een privé-aangelegenheid, maar als ze botst met onze fundamentele waarden, moeten we duidelijk maken dat godsdienst niet boven de wet staat. Anders ondermijnt de liberale democratie de gedachte waarop ze zelf gestoeld is.

Als voorzitter van de Commissie Gelijke Kansen heb ik met meerderheid en oppositie afgesproken om alle religieuze leiders uit te nodigen voor een gesprek in het Vlaams Parlement. Dan kunnen we het hebben over het spanningsveld tussen de religieuze visie op homoseksualiteit en de grondwaarden van gelijkwaardigheid waarop onze samenleving is gebouwd. Ter voorbereiding geef ik nu al mijn openingsvraag mee: wat als uw zoon homo was?

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is