http://www.lorinparys.be/index.php en lorin@lorinparys.be Copyright 2012 2012-02-02T21:17:51+00:00 http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_als_links_rechts_wordt/ http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_als_links_rechts_wordt/#When:20:17:51Z Als u de Republikeinse voorverkiezingen in de Verenigde Staten een beetje gevolgd heeft, dan heeft u het al gemerkt. "Europa" is daar een scheldwoord geworden. Het synoniem voor de luie welvaartsstaat waar veel te veel mensen van een uitkering leven en ondernemerschap niet beloond wordt. Volgens de OESO geven we in België 27 % van ons bruto nationaal product aan sociale voorzieningen uit. In de Verenigde Staten bijna de helft daarvan of minder dan 15%.Obame is Europese socialistToch wordt Obama er constant beschuldigd een "European style socialist" te zijn. En zoiets staat in Amerika zowat gelijk met spuwen op de vlag. In de VS vinden ze dus dat er te veel geld vloeit naar sociale voorzieningen en ten minste een deel van het electoraat wil daar verandering in zien. Een groot deel van de dynamiek in het Republikeins kamp spruit zelfs voort uit de sterke wil om Obama's ziekteverzekeringsprogramma af te schaffen. Want veel te Europees. Dat is op zich al een beetje paradoxaal want Obama's beleid is een stuk rechtser dan dat waar een doorsnee Europese rechtse partij zich op laats voorstaan.  OnbetaalbaarTerwijl een deel van de Amerikanen ons beschuldigen veel te genereus te zijn met onze uitkeringen, lijken de feiten ze deels gelijk te geven. Want ondertussen kunnen wij die sociale voorzieningen in Europa nog amper betalen. Onze mensen moeten langer werken en mogen pas later op pensioen. Er is minder geld voor werkloosheidsuitkeringen. De ziekteverzekering in ons land mag niet meer groeien aan het tempo van voorheen. De ironie hier is dat een pak van die maatregelen uitgerekend mee door socialisten is genomen. Onze pensioenhervorming is het werk van minister Van Quickenborne maar gebeurde wel met een socialistische premier in de Wetstraat 16. De draconische Griekse besparingsmaatregelen waren het werk van een socialistisch kabinet dat weliswaar met het geweer van Europa en het IMF tegen de slaap veranderingen doorvoerde waar een rechtse Griekse regering voorheen niet van zou durven dromen hebben. In Italië doet premier Mario Monti, met de steun van links, zelfs zijn eigen pensioenminister huilen op televisie bij het aankondigen van zoveel pijnlijke besparingen die het kabinet van de rechtse Berlusconi nooit had durven nemen. Communistisch en kapitalistisch China Links en rechts zijn dus geografisch erg verschillende begrippen. En om helemaal de ironische tour op te gaan financieren de communistische Chinezen al een hele poos de vrije markt economie van de Verenigde Staten door hun obligaties op te kopen. Iets waar Europa ondertussen ook jaloers op is. Daarom trok de EU recent op bedeltocht naar de Chinese grootmacht maar kwam van een kale reis thuis. Hong KongTerwijl wij in Europa ruzie maken over linkse hogere belastingen en rechtse lagere uitgaven pakken ze het in Hong Kong anders aan. Nog niet zo lang geleden mocht ik naar een diner waar de Donald Tsang, de chief executive van Hong Kong zijn stadsregio aanprees. De autonome regio die deel uitmaakt van communistisch China heeft een overschot van 65 miljard euro op de begroting. Daarmee kan de regering bijna twee jaar verder. Werkloosheid zakte onder de 3.5% in 2011 en de basis belastingsschaal werd met 75% verminderd voor natuurlijke personen en vennootschappen. Het onderwijs en de creatieve industrie konden op meer budget rekenen. Met andere woorden, niets is wat het lijkt in de links/rechts tegenstelling. Maar de recepten die werken zijn wel duidelijk. Waarop wachten we om ze toe te passen? De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.   2012-02-02T20:17:51+00:00 http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_ik_staak_niet_mee_op_30j/ http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_ik_staak_niet_mee_op_30j/#When:09:02:24Z Het minste wat er kan gezegd worden van de nationale staking maandag is dat ze aanzet tot creativiteit. Behalve dan bij de bonden. Die leggen traditiegetrouw gewoon het land plat op een dag die toevallig net voor of na een weekend valt. Maar dit geheel terzijde. U heeft maandag een rits alternatieve indien u niet op uw werk geraakt. Zo staakt de Vooruit in Gent op maandag zijn werkzaamheden. Maar bent u welkom op een reeks debatten en overleg over de zin en onzin van staken die het kunstencentrum dan organiseert. Want is het niet vreemd dat de bonden de banken met de vinger wijzen maar de bonden binnen de banken voor bonussen pleiten? Enfin, zoiets heet tegenwoordig een functiepremie maar is hetzelfde beest. En dreigt de staking niet net de bonden te ondermijnen in plaats van te versterken? Maar één op vijf Belgen steunt de mensen die staken. En is het niet vreemd dat de bonden die solidariteit prediken met hun actie net een sluimerend generatieconflict op scherp stellen? Vragen genoeg dus voor een goed gesprek maandag met de betrokkenen. Een fijn initiatief van de Vooruit waar u maandag welkom bent. Dat is als u er ten minste niet op rekent om er met de trein te geraken.Bar d'OfficeEn raakt u niet op uw werk dan is er nog steeds Bar d'Office, het netwerk van coworking plekken waar je voor een euro per dag in een creatieve omgeving kan gaan werken en nieuwe collega's tegen het lijf lopen. Deze satellietkantoren zijn ideaal voor mensen die geen zin hebben in thuiswerk maar in een professionele kantooromgeving zelfstandig willen werken met een boel andere mensen die net hetzelfde doen. Maandag perfecte dag om economie te reddenVoor de verplichte thuiswerkers die maandag moederziel alleen van achter hun PC in de living werken was er deze week trouwens ook goed nieuws. In de krant The New York Times haalt Susan Cain een reeks wetenschappelijke onderzoeken aan die regelrecht tegen het regerende groepsdenken rond creativiteit en innovatie indruist. Niet teamwerk maar eenzaamheid is de echte motor van innovatie, stel ze. Nochtans is onze samenleving net op het omgekeerde principe georganiseerd. GroepsdenkenVandaag werken de meesten van ons in teams, in groepsverband en in landschapskantoren. Die idee is ingegeven door de gedachte dat creativiteit het best gedijt in groep. Dat zie je ook op scholen waar we steeds meer in teams werken. Maar wat blijkt? Mensen zijn creatiever wanneer ze privacy hebben en niet onderbroken worden. De meest creatieve mensen zijn zelfs meestal introverten die weliswaar genoeg sociale eigenschappen hebben om ideeën uit te wisselen. Afzondering en brainstormingMaar in onze agenda's wordt afzondering steeds zeldzamer en brainstorming steeds frequenter. Wie heeft er niet al eens al eens een fictieve afspraak in zijn kalender gezet om eens een uurtje de tijd te hebben om na te denken en rustig te kunnen werken? En wie heeft er niet al eens gehoopt om aan de zoveelste brainstorm te kunnen ontsnappen? Onderzoek wijst uit dat individuen betere kwalitatieve en kwantitatieve resultaten halen dan brainstormsessies. Dat komt omdat mensen instinctief de neiging hebben achterover te leunen als ze niet individueel worden aangesproken. Maandag is dus een prima gelegenheid om onze economie te stimuleren met een flinke portie afzondering zonder brainstormsessies of storende collega's. De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.   Paradox van Parys 2012-01-27T09:02:24+00:00 http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_wie_is_olli_rehn/ http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_wie_is_olli_rehn/#When:10:12:22Z Dankzij de uiterst efficiënte interventie van onze federale minister van Overheidsbedrijven Magnette weet half Vlaanderen vandaag wie Olli Rehn is. Een taak waar de woordvoerder van meneer Rehn zich de voorbije jaren met beduidend minder succes van gekweten heeft. Want onze minister vroeg zich gisteren op de RTBf af wie van ons die Rehn eigenlijk kende. Dat was een poging om aan te tonen dat die meneer Rehn, die EU Commissaris voor Economie is, geen democratische legitimiteit heeft bij ons. En dat hij dus vooral niet moet komen vertellen dat onze federale staat minder moet uitgeven om een geloofwaardige begroting in mekaar te boksen die minder dan 3% te kort heeft. Het zijn kwatongen die beweren dat die uithaal iets te maken had met het feit dat de PS nu eenmaal met plezier lijkt te spenderen zonder de staat te willen rationaliseren.Mysterieuze manWat weten we over die mysterieuze man Rehn? Olli is in 1961 geboren in het Finse Mikkeli. Hij is getrouwd en zijn dochter heet Silva. Voor hij in zijn latere leven aan Oxford ging studeren, was hij verkoper van wisselstukken. Verder levert enig speurwerk een voorliefde voor voetbal op en schijnt hij graag naar rock en jazz te luisteren. Allemaal erg boeiend en we zullen niet talmen deze informatie aan collega columnist Magnette over te maken. Daarbij misschien ook goed even aan te stippen dat alle lidstaten, ja dus ook België, het Europees Parlement en de Commissie de maatregelen die Rehn nu uitvoert gevraagd, gedebatteerd en goedgekeurd hebben. En ja, er moet bespaard worden. En neen, de Belgen kunnen geen extra belastingen aan. Of het moet al enige tijd geleden zijn dat de heer Magnette zelf nog eens de benzinetank van zijn ministeriële wagen heeft opgevuld. En natuurlijk moet er niet enkel bespaard worden, maar moeten we ook groei creëren. SchijndiscussieDat is de echte discussie die deze schijndiscussie zo professioneel verbergt. Want wist u dat het bruto nationaal product per hoofd in de Verenigde Staten de helft hoger ligt dan in de EU? De helft. Zelfs het beste grote Europese land, Duitsland, heeft een output die 20% onder die van de vermaledijde Verenigde Staten ligt en een even groot percentage armen (15%). De verdeling van die rijkdom is een ander discussiepunt maar dat onderwerp kan je pas beslechten als je eerst behoorlijk wat produceert. Anders ben je niet rijkdom maar armoede aan het verdelen. Tweede en stille crisis is de echteAls we dus groei willen creëren dan zullen we onze tweede - en stille - crisis moeten oplossen. Die gaat over Europa's historisch gebrek aan flexibiliteit en competitiviteit. Adam Davidson legt haarfijn uit dat we na wereldoorlog II genoten hebben van massale investeringen uit Amerika, maar dat we na de olieschok van 1973 gedurende 25 jaar lang trager gegroeid zijn dan onze Noordamerikaanse vrienden. Sinds midden de jaren 90 is er gewerkt aan een interne Europese markt en munt. Maar die kunnen nooit tot genoeg groei leiden als het principe van creatieve destructie niet kan toegepast worden. Dat de overheid niet bij machte is om ooit iets af te schaffen - en dat dit een groot deel van ons huidig probleem verklaart - wisten we al. Maar als bedrijven zich ook niet snel genoeg kunnen aanpassen door een starre arbeidswetgeving, kunnen ze ook niet investeren in nieuwe producten en diensten. En dus hebben we vandaag net te weinig Europa. Alhoewel Paul Magnette een Europa met meer flexibiliteit verguist, sloopt hij zo ongewild ook de basis van de sociale zekerheid die hem zo na aan het hart ligt. De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.   Paradox van Parys 2012-01-13T10:12:22+00:00 http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_2012/ http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_2012/#When:08:33:00Z Komkommertijd in het nieuws rond oud en nieuw betekent een onafwendbare en schier oneindige litanie van cijfertjes die terugblikken op het voorbije jaar. Hoeveel personen De Lijn vervoerde in 2011, het aantal SMS berichten verstuurd op oudejaarsnacht en het recordaantal elektronische betaaltransacties in de aanloop naar kerstmis 2011. Interessant maar grotendeels irrelevant. Een lijstje dat wel intrigeert, blikt vooruit en laat zien dat de wereld er in 2012 anders zal uitzien.Libië snelste groeierThe Economist maakte een voorspelling van de snelst groeiende economieën in 2012. En als u denkt dat China de hoogste prijs wegkaapt, slaat u de bal behoorlijk mis. Dat land figureert maar op plaats tien in de rangschikking die Libië, Mongolië, Macau, Angola en Irak aanvoeren. Gevolgd door Nigeria, Qatar, Oesbekistan, Bhutan en uiteindelijk China. Krimpers zijn Soedan, Griekenland, Portugal, Swaziland, Italië en Luxemburg. Afsluiters van die weinig benijdenswaardige top tien zijn Nederland, Spanje, Duitsland en Ierland. Oorlogen, dictators en verre vriendenEnkele lessen uit bovenstaande reeks? Een oorlog en dan vooral het einde ervan is goed voor economische groei. De kop van de lijst, Libië, is een land waar investeerders - gelukkig ook Vlaamse - hard hun best doen om een stuk van de wederopbouwkoek op hun rekening te kunnen schrijven. Nu het Kadhaffi tijdperk ten einde is verwachten ze daar een economische groei van 25%. Angola en Irak zijn andere voorbeelden waar er na een gewapend conflict wordt geïnvesteerd in een nieuw land. Zeker als zo'n land grondstoffen heeft waarvan de prijs in 2012 de hoogte zou kunnen ingaan, zien de vooruitzichten er goed uit. ChinezenEen tweede les is dat verre vrienden, voor zover het Chinezen zijn, renderen. China mag dan maar net bij de top tien horen met een 8% groei, nauwe banden met het land leveren een flink dividend op. Mongolië, Macau, Oesbekistan maar ook Nigeria en Angola onderhouden sterke economische banden met het Rijk van het Midden en dat zorgt voor groei. Democratie?Een derde les is dat het principe dat democratie en groei hand in hand gaan, nu definitief in de prullenmand mag. Libië, Macau, Angola, Niger, Qatar, Oezbekistan en China zijn niet bepaalde voorbeelden van participatieve democratie. Toch behoren ze bij de spurters van het economisch peloton. Een vierde les voor het rijtje van groeiers is dat 25% groei in Libië in absolute termen niet te vergelijken is met een 8% groei in China. Hoe kleiner de noemer, hoe groter de relatieve groei. Toch blijft het vreemd dat landen als Brazilië en Indië zich niet in de top tien konden nestelen. Krimpers delen EuroEn de laatste les is dat de meeste landen met een negatieve groei de euro delen. De munt had zich wellicht een andere tiende verjaardag gewenst. Want de krimp zit hier, de dynamiek ergens anders en de voorspellingen dat de euro het jaar niet uit doet zijn niet van de lucht. Sarkozy, Merkel en Van Rompuy kunnen geen duidelijkere nieuwjaarsboodschap op hun bord krijgen. Nu maar hopen dat ze niet Oostindisch doof blijven en verder verstrikt raken in de touwen van hun eigen Babylon. En ook van onze regering is er meer nodig. Meer snoeien om te groeien, zeker. Maar ook een echt perspectief voor zij die hier nog willen ondernemen, investeren en werken. Kwestie dat we 2012 beginnen met elkaar goed te verstaan. En de belangrijke lijstjes van de triviale kunnen scheiden. De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.   2012-01-06T08:33:00+00:00 http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_een_boemerangstaking/ http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_een_boemerangstaking/#When:07:49:37Z Met de staking van gisteren hebben de vakbonden zichzelf behoorlijk in de voet geschoten. Het was sowieso al speuren naar iemand zonder stakingsvergoeding die gisteren hun actie ook maar een beetje wou vergoelijken. Maar wat de bonden nog niet beseffen, is dat de acties van gisteren wel eens een kantelmoment zouden kunnen zijn. Eentje dat ze zelf hebben georganiseerd, maar dat ongetwijfeld ongewild is. Zeker als je de gevolgen van de onbedoelde neveneffecten die de bonden zelf in gang hebben gestoken in rekening brengt. Onbedoelde neveneffectenMet de staking van gisteren hebben de vakbonden zichzelf behoorlijk in de voet geschoten. Het was sowieso al speuren naar iemand zonder stakingsvergoeding die gisteren hun actie ook maar een beetje wou vergoelijken. Maar wat de bonden nog niet beseffen, is dat de acties van gisteren wel eens een kantelmoment zouden kunnen zijn. Eentje dat ze zelf hebben georganiseerd, maar dat ongetwijfeld ongewild is. Zeker als je de gevolgen van de onbedoelde neveneffecten die de bonden zelf in gang hebbengestoken, in rekening brengt. Unitatiristische bonden splitsen het landEerst en vooral is er de vaststelling dat diezelfde vakverenigingen die vasthouden aan unitaire structuren woensdag in compleet tegenovergestelde richtingen spoorden. De Waalse spoorvrienden hadden besloten een dagje eerder te staken en legden op woensdag al het werk neer. De spoorwegwerkers in Vlaanderen zagen dat niet zitten en spoorden die dag gewoon door. Dat betekende dat, zoals op het VRT-radionieuws te horen was, de ‘treinen stopten aan de gewestgrens'. Zo werd het onooglijke Sint-Joris-Weert plots de terminus voor het spoorverkeer in ons land, met dank aan de Waalse vakbondswoede. De unitaristische bonden die opgeroepen hebben om tegen de N-VA te stemmen, waren zo de eersten om ons land te splitsen. Volgt u nog?Spoormannen kunnen nog op pensioen op hun 55steTen tweede lijken we ondertussen een detail over het hoofd te zien. Want wist u dat die boze treinconducteurs en treinbegeleiders na de hervorming, net zoals ervoor, nog steeds op hun 55ste op pensioen mogen? Die regeling is een uitwas van een wet uit 1814. U hoort het goed, ze is ouder dan ons land. Dan vraag ik me af waarom we niet meteen komaf hebben gemaakt met die absurde afspraak, zeker nu we op voorhand wisten dat we de prijs van een spoorstaking gingen betalen zelfs zonder dat uitzonderingsstatuut af te schaffen. Jammer, maar ongetwijfeld iets dat volgende keer op tafel zal liggen.Verdelen in plaats van verenigenTen derde lijken de bonden er vooral in te slagen om mensen tegen elkaar op te zetten in plaats van de solidariteit tussen de mensen te organiseren. Heel frappant is hoe hun actie oud tegen jong heeft opgezet. De slogans dat ‘enkel veertigplussers verdedigen neerkomt op cliëntelisme' waren niet van de lucht. Open brieven, twitter-manifesten en Facebook-protesten van veelal jonge mensen die vandaag nog moeten beginnen aan hun loopbaan bevolkten het internet. Terecht. Dat zijn een pak jonge werknemers die nooit meer zullen overwegen om zich aan te sluiten bij een vakbond, toch niet in zijn huidige vorm. En het wemelt er toch al niet van de jongeren.Wie gelooft die mensen nog?En tenslotte slagen de bonden erin om hun eigen geloofwaardigheid verder te ondermijnen met hun communicatie. Leest u even mee op de site van het ACV, www.degevolgen.be, die de impact van de hervormingen uitlegt. Onder de titel ‘U bent een zelfstandige of bedrijfsleider van een KMO' vinden we volgend schotschrift. ‘De sanering en u? Je hoeft je geen zorgen te maken. En dus ook niet te staken. Want je wordt grotelijks gespaard door de sanering. Alle saneringsvoorstellen die jou dreigen pijn te doen zijn verdwenen. Om zo de sanering te kunnen afwentelen op de werknemers en de werklozen. En vervolgens de organisaties die daartegen protesteren te verwijten onverantwoordelijk bezig te zijn. Je krijgt bovendien een aantal verbeteringencadeau, spijts de zware budgettaire moeilijkheden. Zodat je toch nog in Sinterklaas moet gaan geloven.' Na zoveel onzin op een rij, is het moeilijk voor te stellen dat  het sociaal overleg, waar uitgerekend de bonden om vragen. Tja. De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.   2011-12-23T07:49:37+00:00 http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_vlaamse_lente_in_de_winter/ http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_vlaamse_lente_in_de_winter/#When:11:35:23Z Het is u vergeven als u denkt dat er geen zon te bespeuren valt aan het Vlaams economisch firmament. Een paar weken geleden gingen we met z'n allen in 2012 nog 1.6 procent meer goederen en diensten produceren dan dit jaar. Dat werd al snel bijgesteld tot minder dan een procent en nu blijkt dat we blij mogen zijn als we volgend jaar een half procentje beter doen. Tenminste als onze economie niet krimpt in volgende jaar. Valt er dan werkelijk geen greintje positief economisch nieuws te sprokkelen in onze contreien? Toch wel.Vlaamse creatieve industrie exporteertWant wie de voorbije weken heeft opgelet, heeft gemerkt dat de het goed nieuws regende over onze nieuwste export sector, de Vlaamse creatieve industrie. Een greep uit wat we ons spontaan voor de geest konden halen. Deze week pakt het in Hollywood gerespecteerde vakblad Variety uit met Michaël Roskam, de regisseur van Rundskop. Hij staat daar in het lijstje van de tien meest beloftevolle regisseurs ter wereld. Ik was zelf geen fan van de prent, maar doe wel mijn pet af voor iemand die met zijn eerste langspeelfilm zo'n lof oogst. Erik Van Looy schijnt het goed te doen op Amerikaanse bodem met een testpubliek dat best wel pap lust van zijn Loft remake. Ondertussen kaapten dj's Dimitri Vegas en Like Mike een 79ste stek weg op de Top 100 lijst van DJ Mag, het resultaat van meer dan 450.000 stemmen uit 167 landen. Ter info, David Guetta, Armin Van Buuren en Tiësto bekleden de eerste drie plaatsen en enkel 2 Many DJ's stond in 2003 al eens in de lijst, toen op de 85ste plek. Benidorm Bastards De makers van Benidorm Bastards wonnen een Emmy voor hun vernieuwende comedy. In Cannes, houden we het aantal Gouden en andere Vlaamse Leeuwen die de beste reclame belonen al lang niet meer bij. Selah Sue is de meest beloftevolle revelatie van het jaar in Frankrijk en won de Prix Constantin. Milow verovert Europa aan sneltempo. De Vlaamse langspeelfilm Hasta la Vista krijgt een Nederlandse versie. Er zijn sterke geruchten dat Raf Simons Dior zou gaan leiden. Onze boekindustrie zette zijn eerste stappen in Beijing terwijl Pieter Aspe de rechten op zijn werk verkocht in de VS zodat hij nu niet enkel bij ons maar ook in Frankrijk, Zuid-Afrika, Spanje, Polen en Italië te lezen is. Om maar te zwijgen over de internationaal florerende kunstgalerijen in Brussel, de tentoonstellingen van Michaël Borremans in de VS en het succes van Luc Tuymans in Noord-Amerika. Toeval bestaat niet Toeval? Of is hier meer aan de hand? Het fingerspitzengefühl van de onderzoekers van het Flanders DC Kenniscentrum over creatieve industrie aan de UAMS zegt dat er wel degelijk iets bijzonders aan het gebeuren is met de export van de Vlaamse creatieve industrie. De internationalisering is eindelijk een feit. Maar het gaat eerder om een inhaalbeweging ten opzichte van andere landen dan het voorbij steken van concurrenten. Het beleid heeft meer aandacht voor het belang van deze industrie. Drie procent van de Vlaamse werknemers werkt in een tak van de creatieve industrie en 13.5% van alle zelfstandigen in Vlaanderen doen dat. Het is niet toevallig dat het Vlaams parlement de regering vraagt werk te maken van een Vlaams popbeleid met veel aandacht voor export. Dat laatste is een noodzaak voor elk creatief product. 'De schuld van de media' En natuurlijk speelt de media, als onderdeel van de creatieve industrie, zelf ook een grote rol in de rapportering? Bovendien lezen mensen graag zulke verhalen die tot de verbeelding spreken. Misschien, zegt Sofie Jacobs, van de UAMS zoekt men zelfs onbewust naar een nieuwe identiteit voor Vlaanderen, iets om trots op te zijn, na een toch wel lange identiteitscrisis van het land. De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.   Paradox van Parys 2011-12-16T11:35:23+00:00 http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_de_zweedse_kroon_ontbloot/ http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_de_zweedse_kroon_ontbloot/#When:08:33:51Z In onze hoofdstad is een Europese top aan de gang over de toekomst van de euro. Toevallig lekte gisteren ook het nieuws uit dat de herinvoering van de Belgische frank zou leiden tot een munt die een kwart minder waard is dan de euro. Dat heeft het Japanse beurhuis Nomura voorgerekend. Opbeurend nieuws nu iedereen twijfelt of we onze problemen in de Eurozone wel opgelost krijgen. En zeggen dat wij jaren ons best hebben gedaan om bij die euro te mogen horen. Dat het ook anders had gekund bewijzen onze Zweedse vrienden.Gelijk hebben en krijgenWant de Zweden hadden gelijk in 2003. En dat gelijk krijgen ze nu ook. Acht jaar geleden kozen ze in een referendum om niet in de euro te stappen. De eerste reden daarvoor was dat ze schrik hadden dat die munt een negatieve impact op hun economie zou kunnen hebben. Het is moeilijk om ze daar vandaag mee uit te lachen. Wij zitten nu immers met alle landen van de muntunie in hetzelfde schuitje als Griekenland. Kredietbeoordelaars liggen in de aanslag met ratingverlagingen en de economie in de hele eurozone dreigt een serieuze recessie tegemoet te gaan. De euro heeft ons ongetwijfeld al wat opgebracht en het is ook niet zeker of de Zweden deze situatie voorspeld hadden, maar geef ze vandaag maar eens ongelijk. SoevereiniteitDe tweede reden waarom ze niet meededen was een schrik voor een aantasting van hun soevereiniteit. Daar lachen die Zweden, die als sinds de middeleeuwen een onafhankelijke natie zijn, niet mee. En kijk, Merkel en Sarkozy kwamen deze week op de proppen met nieuwe oplossingen om het oude probleem van de schuldencrisis te regelen. Hoe die oplossing er ook gaat uitzien, ze mondt in ieder geval uit in nationale staten met minder macht. Want na het befaamde six pack dat de lidstaten in een keurslijf dwingt, zal een Europese economische regering de beslissingsruimte van de staten in euroland verder aantasten. Ook op dit punt bleken de Zweden dus vooruitziend.Groei van 5%Maar een beetje geluk in 2003 en een flinke portie wantrouwen tegenover de euro garandeert nog niet dat het land van de vikings het beter doet met zijn Zweedse kronen. Alhoewel. Vorig jaar groeide de economie in Zweden met 5.5%. Dat is een pak beter dan voor het begin van de crisis. Export nam met 20% toe, investeringen groeiden met 14% en consumptie steeg met 5.5%. En het goede nieuws blijft komen. In het derde kwartaal van dit jaar hebben de Zweden een economische groei neergezet van 4.6%. Cijfers om jaloers op te zijn. Dankzij de euroWaar heeft Zweden dit alles, ten dele aan te danken? Juist, aan de invoering van de euro in de rest van de EU. De crisis, die ook in Zweden voelbaar is geweest, is volgens het IMF opgevangen door een scherpe waardevermindering van de krona waardoor de export een ongelooflijke boost heeft gekregen. Maar ook beleggers die alternatieven zoeken voor de onstabiele euro vluchten naar het land van Stieg Larsson en Pipi Langkous. En stimuleren zo de groei. Niet zo gek dus, die Zweden! Tijd dus voor onze nieuwe excellenties om een tripje naar het hoge Noorden te plannen en het Stockholm syndroom van nieuwe betekenis te voorzien. Herman Van MolleHerman van Molle heeft zijn conclusies al getrokken en is reeds verhuisd naar het land van de fjorden. Maar laat u dat niet tegenhouden. Het derde grootste land van de Europese Unie heeft maar negen miljoen inwoners en de kans dat u de presentator van de Canvascrack tegen het lijf loopt is dan ook gering. Vad väntar du på? De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.   Paradox van Parys 2011-12-09T08:33:51+00:00 http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_veranderen_is_voor_anderen/ http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_veranderen_is_voor_anderen/#When:06:39:43Z Op het ogenblik dat u dit leest, ligt Brussel lam. Daar mag u de vakbonden voor bedanken die besloten hebben om te betogen tegen de begroting. Dat is een beetje eigenaardig want dat van dat betogen hadden ze al op 15 november besloten. Terwijl het akkoord over de begroting er pas vijf dagen geleden van kwam. Laat ons het er op houden dat we onze werknemersverenigingen bezwaarlijk van een gebrek aan vooruitziendheid kunnen betichten.Staken is niet gratisWat mij intrigeert is dat zo'n dag staken natuurlijk niet gratis is. Elke dag produceren we in ons land voor een miljard aan goederen en diensten. Als daarvan vandaag, door een nationale betoging die de kleine ring rond onze hoofdstad bezet, een kwart van in gevaar komt dan verliezen we dus 250 miljoen euro. Dat is twee en een half keer de bankentaks die in de begroting is afgesproken, of ongeveer het bedrag van de nucleaire rente om maar iets te noemen. En ironisch genoeg niet zo gek veel minder dan het bedrag dat is ingeschreven in de begroting om de hervorming van het brugpensioen, vervroegd pensioen, wachtuitkering en werkloosheidsuitkering uit te voeren. Door vandaag niet te werken, is de kans groot dat het gat in de begroting volgend jaar nog groter wordt. En stijgt dus de kans op scherpere maatregelen zodat er dus weer gestaakt zal worden. Zo creëert de ene staking de andere. Een stakingssneeuwbal dus.Surrealistisch Voor ons als samenleving is zo'n staking niet goedkoop, maar voor de bonden is zo'n staking uiteraard ook niet gratis. De stakingskassen die worden gespijsd met ledenbijdragen moeten daarvoor worden aangewend. Maar wist u dat een deel van die ledenbijdragen op hun beurt gefinancierd wordt door de werkgevers die bijdragen aan kassen van aangesloten vakbondsleden? Zo komen we dus in de absurde toestand terecht dat werkgevers hun werknemers betalen om te staken. En de overheid zelf betaalt per jaar tot 20 euro voor ambtenaren die vakbondslid worden van een van de drie grote bonden. Zoiets kan enkel in een surrealistisch land. Moord en brandUiteraard zijn de werknemers niet de enigen die deze week protesteerden. De bouwsector vindt het hoegenaamd niet kunnen dat de federale onderhandelaars zonneboilers niet langer voorzien van federale premies. Vrienden van me die net aan het bouwen zijn klagen steen en been over de afschaffing van de toelagen voor hoogrendementsgals. En dan hebben we het nog niet gehad over de autosector die er niet mee kan lachen dat de eco-premies voor nieuwe en energiezuinige wagens plotsklaps verdwijnen. En dat net voor het autosalon in januari. Het moet gezegd, er was ook een sector die vond dat ze het best wel met wat minder konden rooien. De belangenvereniging van de zonnepanelenindustrie vond dat hun eigen subsidies wel wat mochten verminderen. Maar in het algemeen was de lijn wel duidelijk. Iedereen vindt dat dit land diepgaande hervormingen nodig heeft, maar niemand vindt dat hijzelf moet veranderen. Of dat er een maatregel mag genomen worden die hem zou kunnen treffen. Ik heb het zelf nog niet durven berekenen, maar dit budget is niet bepaald vriendelijk voor mijn huishoudbudget. Toch ga ik morgen werken. Dat is als de mensen die niet werken dat toelaten. NMBS Gelukkig is er in zo'n gevallen de NMBS. Die zet extra treinen in om de mensen die niet willen werken naar Brussel te krijgen. Nu heb ik een suggestie: zouden we die extra treinen ook op de andere werkdagen van het jaar kunnen inzetten maar deze keer dan om de werkende mensen naar Brussel te rijden? Het is maar een vraag. De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard. Paradox van Parys 2011-12-02T06:39:43+00:00 http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_elio_nero_of_lagarde_i/ http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_elio_nero_of_lagarde_i/#When:17:19:01Z Man, man, man. Het was me weer een week je wel. Aan dit tempo overleven we volgende week nauwelijks. De rente op Belgische overheidsobligaties bereikt nooit geziene hoogtes, onze banken dreigen als dominosteentjes één voor één om te vallen en zelfs de Duitsers krijgen hun schuld niet gefinancierd. Tegen die vrolijke achtergrond deden we deze week iets wat we stilaan tot een nationale sport aan het verheffen zijn: mekkeren over de vorm, zwijgen over de inhoud.  Brandweerman en pyromaanHet stukje amateurtheater dat van de Wetstraat tot in Ciergnon werd opgevoerd kreeg tonnen aandacht en veel slechte kritieken. We geeuwen ondertussen bij het bekende drama van de gierende banden op de koninklijke oprijlaan. Maar om onze aandacht scherp te houden hadden de protagonisten een verrassende plotwending bedacht. Na 530 dagen onderhandelen vroeg de formateur om wat extra ‘bedenktijd.’ Kwestie van alles even rustig op een rijtje te zetten. Een mens gelooft zijn eigen oren niet bij het aanhoren van zoveel onzin in een zin. Bedenkelijk. Belgisch. Surrealistisch. Triest. De brandweerman die zich in het midden van een uitslaande brand even gaat verpozen heeft meer weg van een pyromaan dan van een brandenblusser.   Vorm over inhoudNiet enkel die vaudeville werd uitgebreid besproken. Er was ook veel aandacht voor de vraag of de Europese aanbevelingen voor ons land nu echt wel moesten worden uitgevoerd of dat ze die bij de Europese Commissie maar om te lachen hadden opgesteld. Daar werden opinies in kranten aan gewijd, radiointerviews over verstrekt, Europese Commissarissen over ondervraagd en televisiezendtijd aan besteed. Waren die aanbevelingen ‘inspiratie’ of ‘misbruikten’ politieke partijen ze om hun eigen programma door te drukken? Persoonlijk interesseert me dat geen zier. Ik had liever iemand horen komen uitleggen hoe wij uit dit moeras geraken zonder langer te werken, te besparen, of werkloosheidsuitkeringen te beperken in de tijd. Daar was echter minder aandacht voor. PollsGelukkig vonden we wel de tijd om het uitgebreid te hebben over een imaginair  zakenkabinet, daar polls over te houden en de genomineerden vervolgens te interviewen. De echte cynici onder ons bedenken dan dat dergelijke brood en spelen geen kwaad kunnen. Want een keer de regering gevormd, neemt de Europese Unie of het IMF toch zo de touwtjes in handen en hoeven we ons zelfs daar geen zorgen over te maken. Met wat we na 530 dagen weten is het maar de vraag of we zoveel slechter af zouden zijn met Lagarde I dan met Elio die meer weg heeft van Nero. Hebben we tenminste onze eerste vrouwelijke premier.   SypolNet als je denkt dat het niet veel gekker hoeft te worden en dat gelukkig de basisdiensten van onze staat nog steeds functioneren heb je daar, de politievakbond. Zij stoorden zich gisteren aan Google Street View. Dat programma maakt het mogelijk om, net zoals in 35 andere landen, panoramafoto’s te bekijken van huizen en straten in ons land en dat zou het boeven te makkelijk maken. Gelukkig komt Sypol, de politievakbond, meteen in actie: "Wij gaan zien met wie we kunnen gaan spreken om dat ding van het systeem te krijgen, want voor ons is dat tegen de politiewerking." Voor alle duidelijkheid, met “systeem” bedoelen ze het wereldwijde internet. En nu ik er aan denk, kunnen we dat best ook afschaffen want boeven hebben het zo wel een stuk makkelijker om met elkaar te communiceren. Mijn oren suizen er nog van. De politie was vast ook wel tegen de introductie van de eerste ladder zoals iemand gisteren suggereerde. Discussie over de politie efficiënter kan optreden tegen dieven en waarom we er een plaag van hebben? Niet gehoord. De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.   Paradox van Parys 2011-11-24T17:19:01+00:00 http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_schouder_uit_de_kom/ http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog/paradox_van_parys_schouder_uit_de_kom/#When:06:33:02Z  Het spant er om bij de regerings- onderhandelingen. Maar de uitkomst van zo'n nachtje zonder slaap - waarom beginnen die onderhandelingen eigenlijk altijd 's avonds? - kan wel een generatie voor de volgende tien jaar in de puree steken. In essentie draait het om hoeveel we besparen door de staat efficiënter te organiseren, en hoeveel we extra uit de broekzakken van onze burgers halen door bijkomende belastingen te heffen. Als ik lees dat ze in de Wetstraat van plan zijn het immense gat in onze begroting toe te rijden met 70% nieuwe belastingen en 30% besparingen draait mijn maag om. De sterkste schouders moeten de zwaarste lasten dragen, hoor je dan.Code taal‘Sterke schouders' is doorgaans een goed gecodeerde term waar ze de Belg die werkt mee bedoelen. En iedereen die een beetje kan tellen, weet dat er zich dan een probleem voordoet in ons land als die groep nu nog eens gevraagd wordt in te leveren. Vandaag is het zo dat ongeveer drie Belgen samen voor tien Belgen moeten verdienen. Omdat van de tien miljoen Belgen er maar zeven miljoen kunnen werken, twee en een half miljoen dat niet doen, meer dan een miljoen Belgen van een uitkering leeft en ongeveer een miljoen Belgen al voor de overheid werkt. Als aan diezelfde drie Belgen nu ook nog eens wordt gevraagd om de rekening van het wanbeheer te betalen met het smoesje van de sterke schouders, dan liggen die geheid binnen de kortste keren uit de kom.  Progressief én dan nog watWant waar ligt het probleem? Zij die nu doen alsof die sterke schouders vandaag al niet de meeste lasten dragen, stellen de zaken verkeerd voor. Wij hebben al een progressief belastingssysteem dat er - terecht - voor zorgt dat zij die meer verdienen ook meer belastingen betalen. Dat is zo bij de gewone belastingen die we betalen maar die sterke schouders betalen vervolgens ook nog eens het hoogste tarief in de kinderopvang, inschrijvingsgeld aan de universiteit of Antwerpse provinciebelasting. GelukHet progressieve belastingssysteem is niet het probleem. Shigehiro Oishi van de universiteit van Virgina is in 54 landen gaan kijken en komt tot de conclusie dat landen met een progressief belastingssysteem de gelukkigste inwoners hebben. Hoe hij dat weet? Hij vroeg het aan 60.000 mensen. Of mensen gelukkig waren werd gemeten aan de hand van drie criteria. Vragen die peilden naar de algemene kwaliteit van iemand zijn leven op een schaal van één tot tien. Of mensen positieve dagelijkse gebeurtenissen meemaakten zoals lachen, respect krijgen en lekker eten. En als derde element analyseerden de onderzoekers ook of inwoners tevreden waren met de publieke voorzieningen in hun land. Meer uitgaven is niet gelijk aan meer welzijn Met dat laatste element was wat vreemd aan de hand in zijn onderzoek. Meer overheidsuitgaven leidde niet noodzakelijk tot meer tevreden inwoners. Er was zelfs een lichte negatieve correlatie. Dat is opzienbarend omdat welzijn toch wordt geassocieerd met de middelen die beschikbaar zijn voor publieke voorzieningen. Oishi zegt dat dit te maken heeft met nationale verschillen in de efficiëntie waar publieke middelen mee geïnvesteerd worden. En als je dan kijkt dat wij één van de landen met de hoogste belastingsdruk, laagste pensioenen en erbarmelijke uitkeringen zijn dan kies ik dus voor besparingen in ons overheidsapparaat om orde op zaken te stellen. Ramp receptWant de weinige ‘sterke schouders' steeds zwaardere lasten laten tornen terwijl we met een inefficiënte overheid blijven werken is een ramp recept. Ik hoop binnenkort wakker te worden met het nieuws dat we meer mensen aan de slag gaan zetten en minder overheidsgeld door ramen en deuren plannen te gooien. Meer schouders, minder lasten en een generatie die nog hoop heeft. De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.   Paradox van Parys 2011-11-18T06:33:02+00:00