Blogitems met de tag: Tobback

Parys - Tobback: 1 -0

Yep, er bestaat nog gezond verstand in Leuven. Net een brief gekregen van het stadsbestuur dat beslist heeft om me geen boete op te leggen voor het schoonspuiten van enkele stoepen in Leuven tijdens de afgelopen campagne voor de regionale verkiezingen. Creativiteit haalt het van autoriteit! Lees de brief met onze argumenten naar het stadbestuur hier http://www.lorinparys.be/images/uploads_bestanden/23072009_Brief_aan_Stad_Leuven_re_Politiereglement.pdf en het antwoord dat ik gisteren kreeg hier http://www.lorinparys.be/images/uploads_bestanden/Brief_Stad_Leuven_over_boete.pdf.

vrijdag 04 december 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

De Paradox van Parys: Volksverheffing

remyroyal

Deze week belandde een parel van een boekje op mijn bureau: Het blauwe doosje. Daarin wordt een stuk onbekende innovatiegeschiedenis uit ons industrieel en sociaal verleden belicht. Wie tweede helft van de 19de eeuw zegt, denkt in ons land meteen aan het boek van Louis Paul Boon, Pieter Daens. Priester Daens streed toen in Aalst tegen de uitbuiting van het werkvolk in de textielfabrieken en beleefde onzachte aanvaringen met het katholieke establishment in de persoon van Charles Woeste.

Uitbuiting
Geen prettige tijden. De helft van de bevolking was arm, bijna driekwart ongeletterd. Een gemiddeld mijnwerkersloon bedroeg 1,72 frank per dag, maar je had het dubbele nodig om te overleven. Patrons verzonnen manieren om nog meer rendement uit hun werknemers-citroenen te persen terwijl 12-jarigen 68 uren werkten. In datzelfde tijdsgewricht vond 63 kilometer oostelijker van Aalst een merkwaardig en vergeten verhaal plaats. Daar richtte Edward Rémy in 1857 een stijfselfabriek op aan een molen. In een mum van tijd werkten er 1.000 mensen in de fabriek en barstte het dorp Wijgmaal uit zijn voegen. Rémy, een liberaal Leuvens gemeenteraadslid, was niet enkel de vader van het bekende stijfsel uit het blauwe doosje, hij was ook de oprichter van het liberaal paternalisme.

Eerste sociale zekerheidssysteem
Op eigen initiatief bouwde hij voor zijn medewerkers een performant en betaalbaar sociale zekerheidssysteem uit. De Leuvense burgemeester Louis Tobback heeft het in zijn bijdrage in Het blauwe doosje over een ‘feitelijk alomvattend concept van sociale zekerheid. Het zou nog tientallen jaren en twee wereldoorlogen duren voor de meeste van deze opvattingen veralgemeend werden'. De liberale ondernemer richtte niet alleen een School voor Volwassenen op, voor mannen én voor vrouwen, maar ook een Naaischool en een Huishoudschool. Hij bouwde 250 werkmanswoningen die konden worden gehuurd of gekocht via een goedkope lening. Als je vijf jaar in dienst was en beloofde nog eens tien jaar te blijven, kreeg je een bouwpremie van 5.000 frank. In 1864 zag de Kas voor Onderlinge Bijstand het licht. Die kwam tussen bij ziekte, hospitalisatie of dokterskosten. Indien nodig kreeg je gratis vlees, brood, linnen en kolen. En op het einde van je leven was er ook een tussenkomst in de begrafeniskosten.

Werk van den Regenmantel
Een spaarkas, een mutualiteit, fanfare, crèche en rustoord volgden. Samen met een pensioenkas, een hulpkas en een opvangtehuis voor daklozen. Kers op de taart was het Werk van den Regenmantel. Arbeiders
die van verder dan zes kilometer moesten komen door onguur weer, kregen een warme regenmantel in bruikleen. En terwijl vandaag de socialistische burgemeester van Leuven een liberaal roemt, richtte de overtuigde liberaal toen als rechtgeaarde katholiek de Sint-Jozefschool in Kessel-Lo op. In het heetst van de schoolstrijd.

Etiketten
Geen interessantere mensen dan zij die niet voor één gat te vatten zijn. Jammer dat de geschiedenis hen vaak vergeet want een man als Rémy richtte niet enkel een bedrijf op dat vandaag nog bestaat en van innovatie zijn DNA maakte, hij innoveerde ook sociaal in een periode waarin dat allesbehalve voor de hand lag. Net wat we vandaag nodig zouden kunnen gebruiken.

vrijdag 15 oktober 2010 - Geef je commentaar (4)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Brief aan Louis Tobback over de verwende jeugd

tobback

Beste Louis Tobback,
Ik heb uw column in De Morgen en uw interview in Het Laatste Nieuws van de voorbije dagen met interesse gelezen. Daarin zegt u dat u de jeugd niet meer begrijpt. Wij zijn verwend want zouden liefst van maandag tot vrijdag betogen om zaterdag alsnog een laatste minuutje Ryanair te boeken om naar een zuiderse bestemming te vertrekken. In Spanje, oreert u, spreidt de linkse jeugd met hun anti-politiek protest het bedje van de rechtse Partido Popular. Mei 2011 met mei '68 is appelen met citroenen vergelijken vindt u. In België betogen Felix De Clerck en anderen tegen de politieke impasse maar vergeten er bij te zeggen waar ze dan wel voor staan. Het is te zeggen, wij weten het zelf niet volgens u.

U pleit schuldig omdat u de opvoeding hebt verzuimd van al die arrogante kinderen die vandaag met gouden theelepels in hun mond geboren worden en denken dat het manna dagelijks uit de hemel komt gevallen. En u schrikt zich een ‘bult over onze onwetendheid'. Voorts zou u op uw 73ste niets liever willen dan van de macht verjaagd te worden door een sterke generatie jonge politici die weet wat ze willen. En zich eindelijk echt engageert.

In eigen boezem
Met permissie, maar bij dat voorgaande heb ik toch enkele bedenkingen.

Eerst en vooral vind ik het grootmoedig dat u deel van de schuld op de schouders van uw eigen generatie torst. Alleen vind ik het jammer dat u zich beperkt tot schuldig verzuim met betrekking tot het gebrek aan ‘opvoeding'. Dat laatste vind ik licht paternalistisch klinken maar is vooral bijzaak. De hoofdzaak is dat de voorbije generatie politici, waaronder die van u, ons heeft opgezadeld met - om maar iets te noemen - een onbetaalbaar pensioensysteem, werkloosheidsuitkeringen die als enige land in Europa onbeperkt in de tijd worden uitbetaald en een staatsstructuur die niet werkt.

Vuur aan de lont van een generatieconflict
Ik denk dit al lang maar was vast besloten bovenstaande nooit ter berde brengen. Uiteindelijk draagt een generatieconflict weinig bij tot een oplossing. Maar ik vind het opmerkelijk dat we al enkele jaren ons uiterste best doen om de tegenstelling tussen de groeiende groep grey birds en de steeds smaller wordende basis werkende jongeren die de sociale voorzieningen van al die ouderen moeten betalen, niet op de spits drijven. Het verbaast met dan ook dat uitgerekend een socialist, en dan nog een oude krokodil zoals u zichzelf noemt, het vuur aan de lont steekt.

Wij, de jongeren, zouden u, de ouderen, kunnen verwijten een gebrek aan vooruitziendheid aan de dag te hebben gelegd toen u decennialang de politieke koers van dit land mee bepaald heeft. Het Zilverfonds is zo leeg gebleken als onze staatskoffers, de kosten van de gezondheidszorg nemen sneller toe dan de groei van onze economie en onze schuld annex rentelast zal niet meer door u, maar door ons betaald worden. Mijn tenen krulden toen ik een aantal maanden geleden al die oude krokodillen op audiëntie bij de koning zag paraderen. Ik wil er even op wijzen dat net al die oude wijzen ons gebracht hebben waar we ons vandaag bevinden. En dat is een weinig benijdenswaardige positie. Maar passons, ik ben van de generatie die de wereld neemt zoals we hem vinden. Om hem vervolgens beter proberen te maken.

Gratis welvaart
U verwijt ons dat te veel jongeren niet meer weten waar onze welvaart vandaan komt. Daar moet ik u volkomen gelijk in geven. Ik maak dagelijks mee hoe het verdelen van de taart druk wordt besproken zonder dat iemand zich vragen stelt over de herkomst van de ingrediënten of de bakkers die 's nachts aan de oven staan. Veel mensen hebben even veel notie van het ondernemerschap als van het dichtst bij zijnde sterrenstelsel. 

Maar zou u daar alstublieft ook de hand in eigen boezem willen steken? Ik geloof dat het uw partij was die een aantal jaren geleden ons allemaal wijs maakte dat gratis voorzieningen een nieuwe kerntaak van de overheid was. U weet wel, gratis de bus nemen, gratis televisie kijken en gratis muziekfestivals bijwonen als rimpelrock senior. Het smaakt een beetje wrang om u nu te horen zeggen dat te weinig mensen weten dat alles iets kost. En dat iemand altijd achterblijft met de rekening. Zeker wanneer die pineut de jongeren van vandaag zijn.

Mei '68 en mei 2011
Ik vind het goed dat Spaanse jongeren hun stem laten horen, al deel ik hun analyse niet. En Felix De Clerck vind ik een sympathieke kerel die veel mensen op de been heeft gebracht. Ik geef u wel gelijk over het abstracte karakter van hun eisen. Ik miste het antwoord op de vraag hoe die massa dan een mouw wilde breien aan ons huidige regeringsprobleem. Ongetwijfeld zaten er evenveel tegenstrijdige meningen in die massa protesterende jongeren als er rond de onderhandelingstafel zijn. Maar die jongeren hebben wel laten zien dat ze met een ei zitten. En dat ze willen dat de mensen die ze verkozen hebben om hun problemen op te lossen ook effectief hun werk doen. Ik was er niet bij in mei '68 maar zou het kunnen dat de protesten pas achteraf hun mythische proporties en betekenis hebben aangenomen? Waren veel van die betogingen ook niet gewoon leuke bijeenkomsten met sex, drank en drugs? En zou het dan ook niet kunnen dat sommige protestbewegingen bij ons nog volle wasdom moeten bereiken?

Optimisme is een morele plicht
Eerlijk gezegd, vond ik uw stuk dat van een cultuurpessimist. Wij, de jeugd van tegenwoordig, zijn optimisten. We kunnen niet anders. En wij engageren ons wel degelijk. Al steken we onze vrije tijd in projecten waar we duidelijk een verschil kunnen maken. Het aantal leden en jongeren in leiding bij een jeugdbeweging is nog nooit zo hoog geweest. Vlamingen zijn actiever dan ooit in het verenigingsleven. En we hebben ons zelden zo hard ingezet voor goede doelen.

Ik geeft toe dat het moeilijk zal zijn om het kruim van onze jongeren warm te maken voor een engagement in de politiek wanneer ze dagelijks het bedenkelijk schouwspel van de federale regeringsvorming voorgeschoteld krijgen. Dan krijg je inderdaad de minder getalenteerden omdat de gedegouteerden al vertrokken zijn, aan het roer. En de echte die hards. Ik durf zeggen dat, niettegenstaande dit alles, de nieuwe parlementaire lichting echte natuurtalenten bevat. En niet enkel in mijn partij. Ik meen me wel te herinneren dat u al geruime tijd smalend doet over de nieuwe politieke generatie en niet in het minst over die van uw partij. Misschien zou u ze beter de weg wijzen in plaats van ze publiek af te vallen?

Echt nieuw vind ik uw betoog trouwens niet. Ik geloof dat Artistoteles en Plato het ook al hadden over de verdorven jeugd die na hen kwam.

Wij weten (niet) wat we willen
En de jeugd zal nooit weten wat ze wilt. Gelukkig maar. U vraagt toch ook niet dat alle 70-plussers hetzelfde eisen van de politiek? Ik wil geen eenheidsworst of verengd worden tot een groep die enkel op leeftijd is gebaseerd.

Als liberalen weten we perfect waar we naar toe wil met deze generatie. Ik wil zelf verantwoordelijk zijn voor mijn eigen toekomst zonder dat de overheid zich moeit of monsterbelastingen heft om een inefficiënte staat te financieren. Ik wil met plezier bijdragen voor echte solidariteit. Eentje die mensen met tegenslag opnieuw zelfredzaam maakt, niet mensen aan een infuus legt. Wij als liberalen willen een slim integratiebeleid waar we mensen verwelkomen die hier willen komen innoveren, investeren of studeren. En we willen een kordate justitie die snel optreedt, straft en wel degelijk uitvoert wat beslist is. Kortom een overheid die werkt, saneert, de schulden halveert. En onze pensioen een beetje toekomst gericht beheert.

Last minute
Voor ik het vergeet: volgend weekend heb ik inderdaad een aller-retourtje naar een zuiderse bestemming gepland. En het zal last-minute zijn als ik überhaupt kan vertrekken. Niet omdat ik van maandag tot vrijdag aan het betogen was. Wel omdat ik, samen met mijn generatiegenoten, van maandag tot vrijdag hard aan het werk ben om uw pensioen en dat van uw generatie te betalen. En dus waarschijnlijk ook in het weekend zal moeten werken.

Vriendelijke groet,

Lorin Parys
Voorzitter van Open Vld Leuven.

zondag 29 mei 2011 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy