Blogitems met de tag: Politiek

De politieke markt lijkt steeds meer op de financiële markt

De Paradox van Parys - Nu de verkiezingen achter de rug zijn, kunnen de nabeschouwingen van start gaan. En wat mij opvalt, is dat de politieke markt steeds meer op de financiële markt lijkt. Dat hoeft niet te verwonderen, want wij zijn zowel kiezer als aandeelhouder. Maar wat wel verbaast, is dat de aandeelhouder in ons maar weinig lessen aan de kiezer in ons leert. Met andere woorden: enkele oorzaken van de financiële malaise, zoals een buitensporige personencultus, ongefundeerde hypes en hypervolatiliteit, duiken nu ook op in de res publica. En dat is geen goede zaak.

In de wereld van de fondsen zijn de fondsbeheerders sterren. Wij kennen ze misschien niet, maar Bill Miller, die de S&P500-index vijftien jaar na elkaar wist te verslaan, of Chris Davis die meer dan 60 miljard dollar beheert, zijn er absolute sterren. Ondertussen weten we tot welke excessen zo'n cultus kan leiden. Bernard Madoff is zo'n beruchte Wall Street-ster die zijn klanten de hemel beloofde, maar de hel afleverde. Hij slaagde erin zijn klanten meer dan 50 miljard dollar afhandig te maken in een piramidespel. Hij beloofde het feitelijk onmogelijke: onveranderlijk stabiele opbrengsten van rond de tien procent. Toch haastte iedereen zich om zijn geld bij de man te beleggen, met gekende gevolgen. Het mysterieuze aureool, de naam en het charisma van de man namen zelfs de meest rationele investeerder op sleeptouw.

Ook politiek is een personencultus geworden. Kiezers kiezen persoonlijkheden. Leiders die geloofwaardig zijn, strijdvaardig en competent. Het persoonlijke succes van Kris Peeters, Bart Dewever, Jean-Marie Dedecker en Guy Verhofstadt heeft meer te maken met hun persoonlijkheid dan met hun partijprogramma. Gisteren publiceerde politicoloog Dave Sinardet een stukje in deze krant dat deze tendens perfect illustreert. Tijdens een bezoek aan Kontich, waar erg veel mensen op N-VA hebben gestemd, bleek het volgende: 'De vraag naar het waarom van een N-VA-stem leidde telkens tot een opsomming van kwaliteiten van Bart, zoals daar zijn sympathiek, grappig, geloofwaardig. [...] Of men er nu voor stemde of niet, volstrekt niemand wist dat de partij voor een onafhankelijk Vlaanderen staat.' De kop doet het dus, ook in de politiek. En net zoals op de financiële markt, zal wat erachter zit ons soms worst wezen.

Niet enkel de personencultus vormt een gelijkenis tussen de financiële en politieke markt. Op beide marktplaatsen gaat het soms over niets. Zo maakten sinds 2000 de befaamde CDO's of Collateralized Debt Obligations hun opmars op de beurs. CDO's werden een echte hype. Kort samengevat zijn dit financiële producten die bestaan uit verschillende herverpakte leningen met als resultaat dat niemand nog wist wat hij eigenlijk kocht. In de laatste kiescampagne wisten we ook niet waar het over ging bij gebrek aan een thema, en weten we ook niet wat we nu eigenlijk gekocht hebben.

Ten slotte lijkt de kiezer even volatiel als de aandeelhouder. Die aandeelhouders deden de beurzen vorig jaar miljarden verliezen om ze nu, tijdens een grote crisis, fantastisch te doen presteren. En sinds kort gaat het in de politiek net zo. De kiezer twijfelt en beslist in het stemhokje. Het resultaat is een wisselend landschap. Een nieuwe partij zoals LDD leek een paar weken voor de stembusgang uit te komen op 16% in de peilingen, om te stranden op 7,6%.

We weten waar ongebreidelde personencultus, gebrek aan kennis en instabiliteit toe geleid hebben op de financiële markt. We hoeven ons geen twee keer aan dezelfde steen te stoten als de aandeelhouder en de kiezer in ons een goed gesprek hebben.

Bron: Paradox van Parys - De Standaard http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=8J2BBDAO&kanaalid=336

vrijdag 12 juni 2009 - Geef je commentaar (3)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Een nieuwe start voor de politiek

Op 13 juni gaan bijna acht miljoen Belgen stemmen voor een nieuw federaal parlement. Het zal voor de meesten de zevende keer zijn in tien jaar dat ze moeten aanschuiven in het stembureau. Door de snelle opeenvolging van verkiezingen zijn heel wat mensen verkiezingsmoe. Zelden kregen oproepen om niet te gaan stemmen en 'een verkiezing over te slaan' zoveel weerklank. Heel veel mensen hebben er genoeg van.

Nog nooit was het vertrouwen van de burger in de politiek zo laag. De machteloosheid van de politiek in de recente financiële en economische crisis, maar vooral de besluiteloosheid in heikele dossiers zoals BHV of de Lange Wapper, zorgen voor een vertrouwensbreuk.

Dit lage vertrouwen is nefast. Het zorgt voor verzuring en verstarring. Het hypothekeert de dynamiek die we nodig hebben om ons land weer een nieuwe start te geven. Om te zorgen voor een economie die jobs creëert, een justitie die kordaat optreedt en pensioenen die betaalbaar zijn. Daarom is er nood aan nieuwe politiek.

Daarom dit manifest. De ondertekenaars verbinden zich ertoe om vanaf 14 juni - de dag na de verkiezingen - voluit te gaan voor een nieuwe politiek. Of ze nu verkozen zijn of niet. Een politiek die opnieuw vertrouwen geeft. Een nieuwe politiek.

Concreet willen de ondertekenaars de volgende hervormingen doorvoeren:

1. Uw stem wordt ernstig genomen.

  • Geen schijnkandidaten meer
  • Afschaffing opvolgers en neutralisering lijststem
  • Geen opkomstplicht meer
  • Samenvallende verkiezingen
  • Berekening verkiezingsprogramma's

2. Meer macht voor het parlement = meer democratie.

  • Hoorzittingen kandidaat-ministers
  • Vertrouwen kunnen opzeggen in individuele ministers 
  • Parlementsvoorzitter bekrachtigt en kondigt wetten af 
  • Afschaffing nutteloze en achterhaalde wetten 
  • Parlementaire goedkeuring voor buitenlandse militaire missies

3. Meer geld voor beleid. Minder geld voor de politiek.

  • Afschaffing Senaat en provincieraden
  • Uittredingsvergoedingen en pensioenstelstel parlementsleden aanpassen 
  • Een crisisbelasting voor ministers: 5% minder loon tot evenwicht in begroting 
  • Geen staatssecretarissen meer - 30% minder kabinetsleden

Lees het volledige manifest 'een nieuwe start voor de politiek' http://pub.openvld.be/Bestanden/manifestnieuwepolitiek.pdf 

vrijdag 21 mei 2010 - Geef je commentaar (2)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Brief aan Louis Tobback over de verwende jeugd

tobback

Beste Louis Tobback,
Ik heb uw column in De Morgen en uw interview in Het Laatste Nieuws van de voorbije dagen met interesse gelezen. Daarin zegt u dat u de jeugd niet meer begrijpt. Wij zijn verwend want zouden liefst van maandag tot vrijdag betogen om zaterdag alsnog een laatste minuutje Ryanair te boeken om naar een zuiderse bestemming te vertrekken. In Spanje, oreert u, spreidt de linkse jeugd met hun anti-politiek protest het bedje van de rechtse Partido Popular. Mei 2011 met mei '68 is appelen met citroenen vergelijken vindt u. In België betogen Felix De Clerck en anderen tegen de politieke impasse maar vergeten er bij te zeggen waar ze dan wel voor staan. Het is te zeggen, wij weten het zelf niet volgens u.

U pleit schuldig omdat u de opvoeding hebt verzuimd van al die arrogante kinderen die vandaag met gouden theelepels in hun mond geboren worden en denken dat het manna dagelijks uit de hemel komt gevallen. En u schrikt zich een ‘bult over onze onwetendheid'. Voorts zou u op uw 73ste niets liever willen dan van de macht verjaagd te worden door een sterke generatie jonge politici die weet wat ze willen. En zich eindelijk echt engageert.

In eigen boezem
Met permissie, maar bij dat voorgaande heb ik toch enkele bedenkingen.

Eerst en vooral vind ik het grootmoedig dat u deel van de schuld op de schouders van uw eigen generatie torst. Alleen vind ik het jammer dat u zich beperkt tot schuldig verzuim met betrekking tot het gebrek aan ‘opvoeding'. Dat laatste vind ik licht paternalistisch klinken maar is vooral bijzaak. De hoofdzaak is dat de voorbije generatie politici, waaronder die van u, ons heeft opgezadeld met - om maar iets te noemen - een onbetaalbaar pensioensysteem, werkloosheidsuitkeringen die als enige land in Europa onbeperkt in de tijd worden uitbetaald en een staatsstructuur die niet werkt.

Vuur aan de lont van een generatieconflict
Ik denk dit al lang maar was vast besloten bovenstaande nooit ter berde brengen. Uiteindelijk draagt een generatieconflict weinig bij tot een oplossing. Maar ik vind het opmerkelijk dat we al enkele jaren ons uiterste best doen om de tegenstelling tussen de groeiende groep grey birds en de steeds smaller wordende basis werkende jongeren die de sociale voorzieningen van al die ouderen moeten betalen, niet op de spits drijven. Het verbaast met dan ook dat uitgerekend een socialist, en dan nog een oude krokodil zoals u zichzelf noemt, het vuur aan de lont steekt.

Wij, de jongeren, zouden u, de ouderen, kunnen verwijten een gebrek aan vooruitziendheid aan de dag te hebben gelegd toen u decennialang de politieke koers van dit land mee bepaald heeft. Het Zilverfonds is zo leeg gebleken als onze staatskoffers, de kosten van de gezondheidszorg nemen sneller toe dan de groei van onze economie en onze schuld annex rentelast zal niet meer door u, maar door ons betaald worden. Mijn tenen krulden toen ik een aantal maanden geleden al die oude krokodillen op audiëntie bij de koning zag paraderen. Ik wil er even op wijzen dat net al die oude wijzen ons gebracht hebben waar we ons vandaag bevinden. En dat is een weinig benijdenswaardige positie. Maar passons, ik ben van de generatie die de wereld neemt zoals we hem vinden. Om hem vervolgens beter proberen te maken.

Gratis welvaart
U verwijt ons dat te veel jongeren niet meer weten waar onze welvaart vandaan komt. Daar moet ik u volkomen gelijk in geven. Ik maak dagelijks mee hoe het verdelen van de taart druk wordt besproken zonder dat iemand zich vragen stelt over de herkomst van de ingrediënten of de bakkers die 's nachts aan de oven staan. Veel mensen hebben even veel notie van het ondernemerschap als van het dichtst bij zijnde sterrenstelsel. 

Maar zou u daar alstublieft ook de hand in eigen boezem willen steken? Ik geloof dat het uw partij was die een aantal jaren geleden ons allemaal wijs maakte dat gratis voorzieningen een nieuwe kerntaak van de overheid was. U weet wel, gratis de bus nemen, gratis televisie kijken en gratis muziekfestivals bijwonen als rimpelrock senior. Het smaakt een beetje wrang om u nu te horen zeggen dat te weinig mensen weten dat alles iets kost. En dat iemand altijd achterblijft met de rekening. Zeker wanneer die pineut de jongeren van vandaag zijn.

Mei '68 en mei 2011
Ik vind het goed dat Spaanse jongeren hun stem laten horen, al deel ik hun analyse niet. En Felix De Clerck vind ik een sympathieke kerel die veel mensen op de been heeft gebracht. Ik geef u wel gelijk over het abstracte karakter van hun eisen. Ik miste het antwoord op de vraag hoe die massa dan een mouw wilde breien aan ons huidige regeringsprobleem. Ongetwijfeld zaten er evenveel tegenstrijdige meningen in die massa protesterende jongeren als er rond de onderhandelingstafel zijn. Maar die jongeren hebben wel laten zien dat ze met een ei zitten. En dat ze willen dat de mensen die ze verkozen hebben om hun problemen op te lossen ook effectief hun werk doen. Ik was er niet bij in mei '68 maar zou het kunnen dat de protesten pas achteraf hun mythische proporties en betekenis hebben aangenomen? Waren veel van die betogingen ook niet gewoon leuke bijeenkomsten met sex, drank en drugs? En zou het dan ook niet kunnen dat sommige protestbewegingen bij ons nog volle wasdom moeten bereiken?

Optimisme is een morele plicht
Eerlijk gezegd, vond ik uw stuk dat van een cultuurpessimist. Wij, de jeugd van tegenwoordig, zijn optimisten. We kunnen niet anders. En wij engageren ons wel degelijk. Al steken we onze vrije tijd in projecten waar we duidelijk een verschil kunnen maken. Het aantal leden en jongeren in leiding bij een jeugdbeweging is nog nooit zo hoog geweest. Vlamingen zijn actiever dan ooit in het verenigingsleven. En we hebben ons zelden zo hard ingezet voor goede doelen.

Ik geeft toe dat het moeilijk zal zijn om het kruim van onze jongeren warm te maken voor een engagement in de politiek wanneer ze dagelijks het bedenkelijk schouwspel van de federale regeringsvorming voorgeschoteld krijgen. Dan krijg je inderdaad de minder getalenteerden omdat de gedegouteerden al vertrokken zijn, aan het roer. En de echte die hards. Ik durf zeggen dat, niettegenstaande dit alles, de nieuwe parlementaire lichting echte natuurtalenten bevat. En niet enkel in mijn partij. Ik meen me wel te herinneren dat u al geruime tijd smalend doet over de nieuwe politieke generatie en niet in het minst over die van uw partij. Misschien zou u ze beter de weg wijzen in plaats van ze publiek af te vallen?

Echt nieuw vind ik uw betoog trouwens niet. Ik geloof dat Artistoteles en Plato het ook al hadden over de verdorven jeugd die na hen kwam.

Wij weten (niet) wat we willen
En de jeugd zal nooit weten wat ze wilt. Gelukkig maar. U vraagt toch ook niet dat alle 70-plussers hetzelfde eisen van de politiek? Ik wil geen eenheidsworst of verengd worden tot een groep die enkel op leeftijd is gebaseerd.

Als liberalen weten we perfect waar we naar toe wil met deze generatie. Ik wil zelf verantwoordelijk zijn voor mijn eigen toekomst zonder dat de overheid zich moeit of monsterbelastingen heft om een inefficiënte staat te financieren. Ik wil met plezier bijdragen voor echte solidariteit. Eentje die mensen met tegenslag opnieuw zelfredzaam maakt, niet mensen aan een infuus legt. Wij als liberalen willen een slim integratiebeleid waar we mensen verwelkomen die hier willen komen innoveren, investeren of studeren. En we willen een kordate justitie die snel optreedt, straft en wel degelijk uitvoert wat beslist is. Kortom een overheid die werkt, saneert, de schulden halveert. En onze pensioen een beetje toekomst gericht beheert.

Last minute
Voor ik het vergeet: volgend weekend heb ik inderdaad een aller-retourtje naar een zuiderse bestemming gepland. En het zal last-minute zijn als ik überhaupt kan vertrekken. Niet omdat ik van maandag tot vrijdag aan het betogen was. Wel omdat ik, samen met mijn generatiegenoten, van maandag tot vrijdag hard aan het werk ben om uw pensioen en dat van uw generatie te betalen. En dus waarschijnlijk ook in het weekend zal moeten werken.

Vriendelijke groet,

Lorin Parys
Voorzitter van Open Vld Leuven.

zondag 29 mei 2011 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy