Blogitems met de tag: Ouderen

Grijze tijgers

Volgens de Hoge Raad voor de Werkgelegenheid telt ons land op het einde van dit jaar 99.000 extra werklozen. Volgens de Oeso zal de werkloosheidsgraad in Europa tot 10% aangegroeid zijn op het einde van het jaar. Een interessante vraag is wie die extra werklozen zullen zijn? De beschikbare cijfers laten een en ander vermoeden. Er is iets vreemds aan de hand: jongeren verliezen massaal hun job. In de categorie onder de 25 jaar zijn er 30% meer werklozen. Dat valt te verklaren omdat bedrijven vaak afscheid nemen van onlangs aangenomen personeel of uitzendwerkers. Bij de leeftijdsgroep tussen de 25 en de 50 jaar stijgt de werkloosheid 'maar' met de helft in vergelijking met de jongeren, plus 15%. Bij werknemers ouder dan 50 neemt de werkloosheid slechts met 5% toe. In de tranche tussen de 50 en 55jaar neemt ze zelfs af.

Dit fenomeen blijft niet beperkt tot België. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld zijn er nu meer 55-plussers aan de slag dan een jaar geleden (900.000) maar minder (2,9 miljoen) uit de groep tussen de 25 en 44jaar. Dat is een vreemde trend want oudere werkkrachten zijn per definitie dure werkkrachten. En toch willen bedrijfsleiders hun oudere werknemers houden. Zoals bij Boeing, dat lering getrokken heeft uit zijn besparingen in de jaren negentig. Toen moesten er duizenden mensen afvloeien en daarvoor had het bedrijf een vrijwillig vertrekprogramma opgezet. Het resultaat was dat een flink pak oudere werknemers het voor bekeken hield. Daardoor kampte Boeing nog jaren later met een gebrek aan ervaren personeel. Eind januari kondigde het bedrijf opnieuw aan dat er 10.000 jobs moesten verdwijnen. Deze keer zonder vrijwillig vertrekprogramma uit vrees de meest geoefende medewerkers kwijt te spelen.

Dat is goed nieuws voor vijftigplussers. Maar is het ook goed nieuws voor ons allemaal? Want handicapt een economie met een groter aantal oudere werknemers zichzelf niet op het vlak van innovatie? We associëren innovatie immers met jonge breinen. Het antwoord op die vraag is 'neen'. Uit een studie van meer dan zevenhonderd Nobelprijslaureaten blijkt dat vernieuwers in een steeds kortere periode van hun carrière productief zijn. Maar de leeftijd waarop ze een doorbraak realiseren, wordt steeds hoger. In het begin van de 20ste eeuw boekten Nobelprijswinnaars gemiddeld een doorbraak rond hun 36ste. Die leeftijd schoof tussen 1935 en 1965 op met gemiddeld twee jaar. Nu ligt die leeftijd al rond de 40jaar. Vorsers beneden de30 kunnen nu veel minder dan honderd jaar geleden een inventie op hun naam schrijven, behalve wanneer het gaat over nieuwe onderzoeksterreinen. Dat zou een uitleg kunnen zijn die de doorbraken van Page, Brin en consorten op jonge leeftijd verklaart. Na de (internet)revolutie stijgt de leeftijd weer waarop wetenschappers grote ontdekkingen doen.

Dat je niet jong hoeft te zijn om met een goed idee voor de dag te komen, bewijst het tv-programma De Bedenkers. Vlamingen kozen massaal voor het Papiermaatje van senior Sonia Wyllinck en de sliplift van de nog oudere Pierre Van Den Broeck. Ook onze Belgische Nobelprijswinnaars werden op steeds latere leeftijd gelauwerd. Corneille Heymans was46 en Jules Bordet was49 toen ze de Nobelprijs geneeskunde ontvingen in respectievelijk 1938 en 1919. Christian de Duve was57 toen hij de prijs voor geneeskunde kreeg in 1974 en Ilya Prirogine60 toen hij in 1977 de Nobelprijs voor chemie in de wacht sleepte. Er zit dus nog muziek in oude knarren maar hun ervaring komt het best tot haar recht wanneer jonge en oude werknemers bewust in duo of in groep samenwerken. Meer oudere mensen aan de slag is dus niet enkel goed voor het betalen van de pensioenen, maar ook om het economisch weefsel van ons land te vernieuwen.

donderdag 02 april 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

De Standaard: Vlaming wil niet naar rusthuis

BRUSSEL (BELGA) - Drie op de vier Vlamingen zouden hun oude dag graag thuis doorbrengen. Ze rekenen ook op steun van familie.

Nog opvallender: 98 procent van de actieve bevolking geeft aan het liefst nooit in een rusthuis terecht te komen, een niet bijster positief oordeel. Bovendien blijft de Vlaming rekenen op steun van zijn familie. Dat blijkt uit een enquête van CM Midden-Vlaanderen bij meer dan 1.200 Vlamingen. De resultaten staan in het aprilnummer van het huis-aan-huis-blad 'Cava?'.

Aan de enquête namen zowel gepensioneerden als niet-gepensioneerden, zorgbehoevenden en niet-zorgbehoevenden deel.

Terwijl drie op vier niet-zorgbehoevenden denken dat ze hulp van de kinderen zullen krijgen, blijkt dat maar bij vier op de tien zorgbehoevenden daadwerkelijk het geval. Van de partner wordt in 62 procent van de gevallen steun verwacht, terwijl dat maar het geval is bij 43 procent. Voorts geeft 64 procent van de zorgbehoevenden aan hulp te krijgen van mensen in zijn omgeving. In een kleine 20 procent van de gevallen steekt de buurman of -vrouw wel eens een handje toe.

Drie kwart van de ondervraagden geeft ook aan voor zijn zestigste te willen stoppen met werken. 58 jaar vinden we een mooie leeftijd om met pensioen te gaan.

Maar terwijl de verwachte pensioenleeftijd vorig jaar nog op 62 jaar lag, denkt de helft van de Vlamingen nu maar op 65 jaar met pensioen te kunnen gaan. 

 

 

donderdag 23 april 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Paradox van Parys: Help de zestigplussers zijn hier!

old

Soms zijn een paar regendruppels voldoende om een lang voorspelde tsunami te herkennen. Met de vergrijzing is het net zoals met de Chinezen. Pas toen die IBM computers, Volvo en nu ook F.C. Liverpool opkochten, werd de nieuwe macht van het Verre Oosten tastbaar. En pas toen deze week het nieuws enkel ging over ING dat zijn oudere klanten betuttelde, het feit dat maar een derde van de 55-plussers in ons land werkt, Zorgnet dat zich zorgen maakte over commercie in de ouderenzorg en het Comité voor de Pensioenen dat ei zo na een pensioenoorlog met de jongere generatie ontketende, wist je dat de zomer van 2010 de oprukkende macht van 60-plussers concreet had gemaakt.

Stop de betutteling uit eigen belang!
Maar de rode draad was evenzeer dat overheid en privé moeten stoppen met de bevoogding van een groep diverse en actieve individuen. Want het lijkt er sterk op dat veel bedrijven en organisaties ons onnodig willen ‘beschermen' op onze oudere dag, terwijl ze daar uiteraard geheel toevallig zelf beter van worden.

Want hoe leg je anders uit dat ING klanten boven de zestig maximaal 1.000 euro per week laat afhalen ‘om hen te beschermen'. Een paar extra hindernissen helpen ongetwijfeld deposito's op peil te houden. En merkwaardig genoeg bleef bescherming uit voor zij die meer dan 1.000 euro op hun rekening wilden deponeren. Me dunkt even gevaarlijk als meer dan 1.000 euro afhalen.

Ondernemerschap in de zorg
Maar de week was nog niet uit of er stond alweer een nobele ridder op om geheel belangeloos oudere mensen te beschermen. Ditmaal tegen ondernemerschap in de zorg. De baas van Zorgnet Vlaanderen vond het feit dat banken en vastgoedbedrijven investeren in gebouwen voor senioren zorgwekkend. Zelfs indien, zoals hier het geval is, de uitbating en zorgverlening voor de ouderen die er wonen, er geheel los van staat.

Tiens. We staan toch voor een drastische toename van het aantal ouderen en hebben dus ook pakken meer infrastructuur nodig? Als de overheid hiervoor in haar eentje moet opdraaien dan kunnen u, ik en onze kinderen nog een paar generaties lang het uitdeinende gat van 22 miljard in onze begroting dichtrijden. Dus, met mijn beperkt verstand denk ik dan, bedankt privé investeerders om een maatschappelijke nood mee te helpen lenigen. En dat in ruil voor een simpel huurcontract dat u een vaste inkomst geeft op uw investering. Waar zit het probleem?

Dominante positie
Deze ochtend drukte de journaliste op Radio 1 haar hoop uit dat Zorgnet het ‘voor ons in de gaten zou houden en er goed op zou toezien.' Alsof het zaakje toch niet zuiver op de graat is. Maar Zorgnet Vlaanderen hierover interviewen komt neer op het vragen of ze de nieuwe Maes smaken in een befaamd Stella café.

Zorgnet Vlaanderen zit in Caritas Catholica en is weliswaar een vzw, maar eentje met 80.000 medewerkers die haar dominante positie in de zorg niet graag ziet afbrokkelen door de intrede van nieuwe investeerders. Zorgnet houdt aan "de christelijke traditie en aan de valorisatie van de waarden die, ook vandaag, tot ethische en soms radicale keuzes dwingen". Zoals het vragen stellen bij nieuwe spelers. Om de senioren te beschermen.

Economische crisis
Gelukkig is er nog de economische crisis. Die zorgt voor een mini babyboom. Een van de talrijke nieuwe mama's in mijn omgeving verschafte gisteren uitleg bij haar timing: "Promoties gingen vorig jaar voor een jaartje de koelkast in binnen ons bedrijf. Prompt vonden ik en een pak vrouwelijke collega's dit het uitgelezen moment voor een baby."

De vergroening komt er aan. Hopelijk allemaal nieuwe burgers die voor zichzelf kunnen denken en zelf kunnen beslissen wanneer ze ‘bescherming' nodig hebben.

De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.

vrijdag 06 augustus 2010 - Geef je commentaar (2)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy