Blogitems met de tag: Ondernemen

DS vandaag: Starten is echt voor alle leeftijden

Een bedrijf starten is iets voor mensen van 18 tot bijna 90 jaar, zo blijkt. Wij vroegen starters van verschillende leeftijden wat hen drijft om als zelfstandige aan de slag te gaan. Het gros van wie een bedrijf start, is tussen de 25 en 45 jaar. Maar ook ouderen en jongeren beginnen eraan, zo blijkt uit cijfers die de werkgeversorganisatie Unizo uitbracht naar aanleiding van de jaarlijkse Vlaamse Startersdag op 7 mei die ze begin mei houdt. 

Zelfs mensen van boven de 80, of zelfs 85, wagen nog de stap naar een leven als zelfstandige, zo blijkt. Toch daalt het aantal nieuwe ondernemers sinds vorig jaarmet een aantal procenten aan het dalen, na een jarenlange opgang. Wij vroegen starters van verschillende leeftijden wat hen drijft om als zelfstandige aan de slag te gaan.

'Een crisismoment als nu is nochtans geen slecht moment om te starten', zegt Luc Collet, de coördinator van Unizo's Startersdag. 'Crisissen zoals we die nu meemaken, zorgen ook altijd voor nieuwe noden. Wie daarop inspeelt, doet dat op een goed moment, want hij kan straks ook meesurfen op de golven van de nieuwe economische bloei. Wie daarentegen pas op het toppunt van de groeicurve begint, heeft sneller de daling tegen.'

Zie ook voor een paar leuke getuigenissen: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF20090422_001&word=starten

woensdag 22 april 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Ondernemers kunnen de wereld veranderen.

 Heel knap filmpje dat weing commentaar behoeft. Een betere samenvatting dan waarin ik geloof had ik zelf niet kunnen maken. En goedkoop gemaakt met een boodschap die to the point en effectief is. Als iedereen zijn ondernemende kwaliteiten aanspreekt, kunnen we de wereld aan. Waar wachten we op?

dinsdag 19 mei 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Paradox van Parys: L’Etat C’est Moi

We stijgen een plaatsje in de lijst van competitieve landen die het Wereld Economisch Forum (WEF) gisteren bekend maakte. Hoera. Maar wat blijkt? De overheid, die de smeerolie moet zijn in ons economisch radarwerk, is de stok in ons wiel. Nu weet ik wel dat sinds de gebeurtenissen van een jaar geleden de roep om meer overheid steeds luider klinkt. De redenering is dan dat te weinig overheid ons genekt heeft en we meer regels moeten verzinnen om minder heibel te krijgen in de toekomst.

De nieuwste cijfers van het WEF zouden de aanhangers van die theorie reden twee keer moeten doen nadenken. Volgens het nieuwste Competitiviteitsrapport is de overheid in ons land al lang geen deel van de oplossing meer, maar maakte ze deel uit van het probleem.

In dat rapport rangschikt het WEF 133 landen en gebruikt het daarvoor een aantal factoren. Globaal bezetten we plek 18 in die lijst. Maar drie factoren hangen als een economische albatros rond onze nek. Het aantal overheidsregels zet ons op plaats 112 in de tabel. Ecuador, Ivoorkust en Kameroen doen het beter; enkel landen als Zimbabwe, Bangladesh en Rusland hebben nog meer regels. Niet echt iets om trots op te zijn. Bovendien hebben we van de 133 landen de op tien na zwaarste schuldgraad. En de kers op de taart is onze belastingsdruk: met plaats 130 doen enkel Argentinië, Hongarije en Brazilië slechter.

Nu we krap bij kas zitten is de omvang van ons overheidsapparaat trouwens een bijzonder relevante discussie. België telde in 2004 meer dan 34 ambtenaren per 1.000 inwoners. In Nederland waren dat er 23. In Cyprus 4. Het zou natuurlijk kunnen dat we al die overheidswerknemers nodig hebben om performant te zijn. Maar ook dat blijkt niet waar. In internationale vergelijkingen halen we een performantiescore van 79%, veel slechter dan de score van onze Noorderburen met een kleiner overheidsapparaat. Ergens gaat er dus iets fout. Daar moeten we het echt eens over hebben. Uw en mijn kinderen zullen er binnen een paar jaar niet mee kunnen lachen als we laten betijen en de lont aan een bom onder hun toekomst aansteken.

Maar het is een beetje makkelijk om alles op het aantal ambtenaren te steken want de overheid dat zijn u en ik. Dat vraagt een mentaliteitswijziging, ook bij onze ondernemers. Nog niet zo lang geleden zat ik in een panelgesprek over economie en innovatie. Daarbij viel me op dat onze verwachtingen ten opzichte van de overheid haast genetisch bepaald lijken. Ten eerste had de moderator de neiging om elke vraag aan een panellid te beginnen met ‘Wat moet de overheid daaraan doen?'. En ieder panellid pikte daar plichtsbewust op in met een antwoord dat steevast begon met ‘De overheid moet...'.
Maar moet de overheid wel zoveel? En moeten wij wel zoveel verwachten? Is het niet makkelijker een zaak te beginnen, te innoveren en te internationaliseren met minder regels? Waarom is het bijvoorbeeld nodig dat de overheid in een socio-economische vergunning bepaalt hoeveel sokken een winkelier mag verkopen en hoe zijn assortiment eruit ziet? En waarom moeten daar mensen op toezien met sancties en boetes? Zoiets gaat mijn pet te boven.

Het antwoord is dus niet meer overheid - want daar hebben we er al genoeg van - maar een slimmere overheid. Wereldwijd was de slinger misschien doorgeslagen naar te weinig regulering van de financiële markten maar lokaal was hij bij ons al lang uit de bocht gegaan, in de andere richting. Het is dus tijd om de slinger naar het midden op te schuiven. Meer regulering internationaal. Minder regels nationaal. Zodat ondernemers kunnen ondernemen en consumenten consumeren. En wij er allemaal wel bij kunnen varen.

vrijdag 11 september 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Paradox van Parys: Kommer en Vreugd

Laat ons zeggen dat het geen topweek is geweest voor de Belgische ondernemers. Als we eerlijk zijn, is het niet bepaald een florissant jaar geweest. Toch blijkt uit nog ongepubliceerde cijfers dat onze jeugd bijzonder positief staat tegenover ondernemers. Vreemd, want neem nu het nieuws van deze week. Het begon al slecht tijdens het weekend met de heer Lippens die de aftrap gaf van een onstuimig mediaoffensief. De Standaard vatte het eerder deze week perfect samen: een kans om te zwijgen doet zich spijtig genoeg geen twee keer voor. De voorzitter van wat ooit één van onze grootste bankinstellingen is geweest, leek net terug van een missie naar Mars, waardoor hij het voorbije jaar het nieuws op aarde had gemist. Hij gaf zelf geen fout toe, wees met een beschuldigende vinger naar de regering en andere bestuurders en beweerde nooit iemand te hebben opgeroepen om te investeren in Fortis. Extra pijnlijk wanneer de krant je oude quote opdiept waarin je net dat doet.

Maar de week was nog lang niet afgelopen, zo bleek. Minister Van den Bossche had ontdekt dat kredietmaatschappijen met waarborgen van de overheid vooral woningkredieten uitdeelden aan hen die het niet nodig hebben. En bij dat uitdelen vergaten ze natuurlijk ook zichzelf niet. Bijna vanzelfsprekend was er ook deze week een nieuwe klacht tegen handelsrechter De Tandt. De voorzitter van de Brusselse rechtbank van koophandel wordt er nu ook van beticht een faillissement corrupt te hebben afgewikkeld. Ondertussen viel de mededingingsautoriteit binnen bij de elektriciteitsleveranciers Electrabel en SPE omdat die kunstmatig hoge groothandelsprijzen zouden hanteren. En om het helemaal compleet te maken, was er de aanhouding van de ex-topman van het VBO, Luc Vansteenkiste. Die zou zich vergist hebben van bestuursmandaat toen hij bij de holding Bois Sauvage verklapte wat hij als bestuurder van Fortis had vernomen.

Waarom zijn er plots zo veel meer malversaties bij ondernemers en ondernemingen? Is dit een trend, puur toeval of gewoon weer de fout van de vermaledijde media? En ondernemen we daardoor minder? Ik stak mijn licht op bij iemand die het kon weten.

Hallo, professor Crijns van de Vlerick School? 'Wat deze week gebeurde, is volstrekt normaal en puur toeval', steekt hij van wal. 'Het is wel zo dat er meer negatief bedrijfsnieuws is dan vroeger omdat mensen nu eenmaal sneller geneigd zijn een scheve schaats te rijden in het midden van een financiële crisis. Daarmee zitten we op een omslagpunt. Na de grote beurshausse, waar alles mogelijk was en hoogmoed regeerde, zien we nu dat wie hoog klimt, ook laag kan vallen.'

Nochtans blijkt uit nieuw statistisch onderzoek, uitgevoerd tijdens de crisis, dat onze jeugd een erg positieve indruk heeft over ondernemerschap. 'Dat komt omdat mensen tijdens een recessie beginnen te voelen waar Abraham de mosterd haalt. En dat kan een positief effect hebben. Het ondernemerschap uit noodzaak groeit en in crisistijd kun je goedkoper starten door het overnemen van activa van failliete bedrijven. Maar we hebben wel meer schrik om te falen en het is moeilijker om financiële middelen los te maken. Voorlopig is het nog niet duidelijk wat het netto-effect van die twee verschijnselen is.'

De enige remedie is, volgens Crijns, acht keer meer positief nieuws brengen dan er negatieve berichten verschijnen, want één negatief bericht heeft dezelfde kracht als zeven positieve berichten.

vrijdag 25 september 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Paradox van Parys: Betaald ondernemen

Het lijkt de jongste weken alsof de helft van mijn kennissenkring aan het ondernemen is geslagen. En de andere helft pretendeert ten minste vage plannen te hebben om ooit ook de stap te doen. Een nieuw IT-bedrijfje hier, een innovatief retailconcept daar, een transportzaak links en een nieuw chipdesignbedrijf rechts. Dat is niet eens zo'n gekke evolutie. Want als je even rondkijkt, moet je eigenlijk al behoorlijk betoeterd zijn om géén onderneming te beginnen in ons land. Het lijkt wel alsof iedereen klaarstaat om je geld toe te stoppen, je met advies te overladen en je goedbedoelde hulp te bezorgen. Ook op de markt van ondernemerschapsbevordering heeft het ondernemerschap toegeslagen en schieten nieuwe initiatieven als paddenstoelen uit de grond.

Flanders DC zelf sensibiliseert, inspireert en activeert natuurlijk de ondernemersmicrobe, onder meer door ondernemers voor de klas te zetten, tools te ontwikkelen en ondernemers in spe op weg te helpen naar de juiste partners. Maar zodra je klaar bent om te gaan ondernemen, heb je overschot van keuze. Zo laat het Centrum voor Ondernemen in Gent studenten gratis opdrachten uitvoeren voor kandidaatondernemers. Wil je een marktstudie uitvoeren of een businessplan schrijven, dan kun je bij hen terecht. Bovendien kun je er als starter kantoorruimte huren voor een prikje. Of neem Voka, dat onder meer het succesvolle BRYO-netwerk, afkorting van Bright Young Entrepreneurs, organiseert. Ondernemende Vlamingen zoeken er steun bij elkaar om de vooroordelen in hun omgeving te overwinnen en gebruik te maken van de ‘wisdom of crowds'. Meer dan 25 bedrijven zagen daar in twee jaar tijd het levenslicht. Jo Lernout komt er trouwens elk jaar vertellen hoe het niet moet.

Dan is er SoKwadraat dat spinoffs begeleidt en in zijn korte bestaan kan bogen op meer dan dertig nieuwe ondernemingen. Daarnaast zijn er de Vlerick, UAMS en Solvay, die elk hun eigen programma's hebben om startende bedrijven te begeleiden. En het Agentschap Ondernemen, Unizo, de innovatiecentra, de Vlaamse Jonge Ondernemingen en de ondernemingsplanwedstrijden - om er maar een paar te noemen - staan ook allemaal te trappelen om te kunnen helpen.

Bovendien financiert het IWT haalbaarheidsonderzoeken voor de helft van de kosten en dat tot 50.000 euro. Het Participatiefonds doet ook een duit in het zakje en zorgt voor aantrekkelijke leningen. Jonge werklozen die een bedrijf willen starten, kunnen een aantal maanden rekenen op een onkostenvergoeding van 375 euro en ehouden negen jaar het recht op een werkloosheidsuitkering. Je wordt dus betaald, bovenop je uitkering, om te gaan ondernemen. En de VDAB? Die organiseert een cursus ondernemerschap. PMV moedigt ondernemers aan met win-winleningen, waarborgen en risicokapitaal. De Business Angels doen hetzelfde. En zo kunnen we nog even doorgaan. Het voluntarisme dat uit al deze initiatieven blijkt, is aanstekelijk. 

Alhoewel we een van de landen zijn met het grootste aantal ondernemerschapsinitiatieven, blijven we een van de landen met het kleinste aantal ondernemers. Komt dat omdat we te versnipperd optreden? Waarschijnlijk niet, al is enige rationalisatie wel op haar plaats. Effecten meten is moeilijk, maar ik put hoop uit het feit dat de meerderheid van de Vlaamse jongeren zich vandaag creatief en ondernemend noemt. Dat was vroeger niet het geval. Het gras groeit niet door eraan te trekken maar over een paar jaar moeten we vooruit in de rangschikking van ondernemende landen. Ondertussen hebt u geen enkel excuus meer om thuis te zitten broeden op een vaag plan in plaats van uw eigen zaak op te zetten. 

De Paradox van Parys verschijnt elke week op vrijdag in De Standaard.

vrijdag 30 oktober 2009 - Geef je commentaar (1)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy