Blogitems met de tag: Europa

Paradox van Parys - DS 29 mei 2009: Het verloren continent?

DE PARADOX VAN PARYS - Het is vrij ongelooflijk maar waar. Deze politieke campagne heeft geen thema. Tenzij het gebrek aan thema ook meetelt. Dat tart de verbeelding omdat we de diepste economische malaise in een kleine eeuw meemaken, banen bij de vleet worden weggesnoeid en het overheidstekort spectaculair groeit. De Oeso maakte nog niet zo lang geleden bekend dat Europa de grote verliezer van de crisis dreigt te worden omdat we niet doortastend optreden en in verspreide slagorde de wapens opnemen. De Commissie staat erbij en kijkt ernaar, terwijl onze Atlantische vrienden 800 miljard euro investeren in economisch herstel en de Aziaten kilometers voorsprong nemen. Een mens zou dus voor minder denken dat er geen beter moment is om het over de uitweg uit de crisis te hebben. Fout dus.

De realiteit die Europa is, werd gisteren nog maar eens pijnlijk duidelijk. Ik mocht een panelgesprek modereren op The Benelux Venture Forum met Christiane Verhaegen, het hoofd van Unibioscreen. Een onderneemster in hart en nieren die met haar bedrijf een nieuw medicijn tegen kanker ontwikkelt. Het vooronderzoek voor het geneesmiddel is afgelopen, de proeven op dieren zijn geslaagd en sinds kort worden de medicijnen op mensen getest. Ontzettend belangrijk werk met een geweldig potentieel aan menselijk geluk en commercieel succes.

Unibioscreen test zijn middel in drie ziekenhuizen in Arizona, in Leuven en in Leiden. Dat laatste mag je letterlijk nemen. Voor de tests in Arizona had Verhaegen één aanspreekpunt, het Amerikaanse Voedsel en Medicijnen Agentschap, kortweg FDA. Omdat er al gesprekken zijn tussen alle partijen nog voor er een echte aanvraag is, heeft een nieuw geneesmiddel meer kans om goedgekeurd te worden. Vorig jaar midden mei werd de aanvraag om de nieuwe remedie te testen ingestuurd en begin juli kreeg de eerste patiënt het nieuwe medicijn toegediend. Op het oude continent was het andere koek. Voor de tests in Leuven en Leiden had het bedrijf niet minder dan vier gesprekspartners: twee nationale autoriteiten en twee ethische comités van de betrokken ziekenhuizen. De aanvraag die in maart vorig jaar werd ingediend, werd pas in oktober gehonoreerd.

Zo'n verhaal maakt me boos. De oplossing kost niet eens een pak geld, enkel een dosis gezond verstand. Toch slagen we daar niet in. En dan hebben we het nog niet gehad over het bos van regeltjes en het woud van documenten die bedrijven moeten invullen wanneer ze een beroep doen op innovatiesteun van de EU. Allemaal hemeltergend. Maar het goede nieuws is dat we niet veroordeeld zijn om het verloren continent van deze eeuw te worden. We hebben ons lot zelf in handen. Binnenkort zijn er zelfs Europese verkiezingen waar we een nieuwe richting mee kunnen bepalen.

Dus geven we hier alvast drie nieuwe ideeën om de crisis aan te pakken en innovatie en ondernemerschap aan te moedigen. En die kunnen meteen Europees worden ingevoerd. Eén, wie risico neemt, wordt beloond. We stellen beginnende bedrijven drie jaar vrij van vennootschapsbelastingen. Twee, we lossen het probleem op van de kmo die geen geld en tijd heeft om te innoveren met een innovatie-voucher. In Nederland krijg je zonder rompslomp 10.000 euro als bedrijfsleider van een klein bedrijf om aan te kloppen bij onderzoekscentra en universiteiten. Wat daar kan, kan hier ook. En drie, we gaan voor een overheid die haar ondernemers vertrouwt en niet langer wantrouwt. Het vermoeden van onschuld wordt ook van toepassing op ondernemers. Dan rest ons enkel nog te werken aan de coolness-factor van ondernemerschap Want als mensen wisten hoe spannend het is, hadden we al lang het nieuwe continent ingehaald.

Bron: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DD2AQ2TD&kanaalid=336

vrijdag 29 mei 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Pardox van Parys: No worries, mate

Ik heb de kerst Down Under doorgebracht. Een aanrader voor iedereen die graag onder een spar op het surfstrand bij dertig graden Celsius geniet van een glaasje glühwein. Vooraleer ik een voet op Australische bodem zette, was ik een absolute ignoramus van alle Aussie-zaken - de occasionele Flying Doctors-aflevering niet te na gesproken. Dat de Britten er hun gevangenen dumpten nadat ze niet langer in Amerika terecht konden, wist ik. En dat je er spectaculaire landschappen kon zien zonder een ziel tegen het lijf te lopen, verhoopte ik. Tof land, warm klimaat, véél kangoeroes: dat was zowat wat ik verwachtte.

Down Under Wonder

Wat ik ontdekte was een fascinerend land dat op zijn eentje aan de wereldwijde recessie ontsnapt. 95% van de Australiërs heeft een job. De beurs sloot 2009 af met de grootste winst in 16 jaar. De Australische dollar is de meest performante grote munteenheid. En de VN plaatsen het land op nummer twee in de wereldwijde rangschikking van plekken met de meeste levenskwaliteit. Niet gek dus dat driekwart van de bevolking zegt gelukkig te zijn. En alhoewel West-Europa een paar keer in Australië past, lijken ze daar toch een beetje op België. Want ook daar innen de deelstaten maar 18% van de belastingen, terwijl ze meer dan de helft van alle uitgaven doen.

Oude Continent

Als je dat vergelijkt met Belgenland wordt het snel minder mooi weer. Onze werkloosheid kan dit jaar oplopen tot 12%. Wij staan 15 plaatsen lager in dezelfde VN-index. 15% meer mensen zijn ongelukkig bij ons. En dan hebben we het even niet over onze staatsschuld en andere vervelende details. Die weinig montere feiten zijn ook daar beneden doorgesijpeld en worden gebruikt om een glasheldere analyse over de toestand hierboven maken. Daar hoefde ik maar de krant The Australian voor open te slaan. Een ontnuchterende ervaring, waarin de toestand in New South Wales, een van de Australische deelstaten, met Europa werd vergeleken. 'NSW is teruggevallen tot het niveau van een mature Europese staat die terugblikt op een verloren decennium met flauwe groei en spectaculair slecht bestuur. En het zakenleven ervaart NSW als vijandig ten opzichte van nieuwe bedrijven.' Klinkt bekend?

Australisch recept

Kunnen wij dan iets leren van het Australische recept? Zeker. Sinds de jaren tachtig heeft de Labourpartij er de belastingen continu verlaagd om privéconsumptie en investeringen aan te moedigen. De overheid vermeed bewust hogere uitgaven. En de economie is al lang niet meer op Europa gericht maar op de Aziatische groeilanden. Maar dat verklaart niet alles.

Het echte geheime ingrediënt zie je niet in statistieken. Dat is het aanstekelijke enthousiasme van de Aussies, die door het leven gaan met een nauwelijks te temperen optimisme. 'No worries' is er de nationale slagzin. Boot gemist? No worries. Bestelling veranderen? No worries. Job kwijt? No worries. Schijnbaar zonder inspanning werken de Australiërs zich naar de wereldtop. En daarbij zijn ze fier op hun land. 'It's a great day to be an OZ', is een frequent zinnetje dat nieuwslezers zonder voorbehoud uitspreken tijdens het journaal. Een vriendin vroeg me om het best bewaarde geheim, hoe goed het toeven is in haar land, niet aan de rest van Europa te verklappen.

Kangoeroe hartklep

En ja, zelfs voor het teveel aan kangoeroes hebben ze daar een oplossing gevonden. Een gids die ons door een nationaal park in de outback loodste, wist fier te melden dat de buideldieren niet langer voorbestemd waren voor de voorbanden van voorbijrazende voertuigen, maar een hogere roeping toebedeeld kregen. Een Australische universiteit begint binnenkort met het inplanten van kangoeroe-hartkleppen bij mensen. Ze blijken minder snel te verkalken en meer fysieke stress aan te kunnen dan die van hun collega-varkensharten. Zou dat een metafoor zijn voor Australië en Europa?

vrijdag 08 januari 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy