Blogitems met de tag: Begroting

Reactie op Beslissingen Open Vld Fractiedagen

De militanten van de groep ‘Voor een rechtlijnige Open Vld' zijn blij met de Verklaring van Oostende. Open Vld geeft daarmee aan effectief naar zijn basis te luisteren en een nieuw en rechtlijnig hoofdstuk te willen schrijven. Hieronder lijsten we kort onze strijdpunten op en toetsen we ze aan wat er dit weekend is beslist op de fractiedagen van Open Vld. We kijken nu vooral uit naar een rechtlijnige begroting en de opportuniteit om inhoudelijk te kunnen wegen op de standpunten van onze partij.

1. Kritische analyse van de opeenvolgende verkiezingsnederlaag

Volgens de leden van onze groep was niet ons programma, wel ons gebrek aan rechtlijnigheid en onze politieke stijl het probleem. De ‘Verklaring van Oostende' (op basis van interne bevraging bij 1.000 leden en post-electoraal onderzoek van Dimarso) volgt en stelt dat: "Gebrek aan slagkracht, leiderschap, standvastigheid en eendracht. Niet de ideologie is het probleem, wel de vertaling ervan en de manier van aan politiek doen." Wij zijn tevreden met die conclusie.

De lakmoesproef van onze rechtlijnigheid wordt de opmaak van de federale begroting. Open Vld kan niet toegeven op het standpunt dat minstens twee derde van de begrotingsinspanning structureel langs de uitgavenkant moet liggen en maximaal 1/3de langs de inkomstenkant. Een land waar het overheidsbeslag tot de hoogste in de westerse wereld behoort heeft geen probleem op vlak van te weinig inkomsten, wel een probleem van te hoge uitgaven.

2. Herstel van de dialoog met de basis

Wij zijn tevreden dat de partij besloot provinciale meetings te organiseren. Dit kan maar een eerste stap zijn in het herstellen van de dialoog met de basis. Wij stelden eerder voor om in dit verband de huidige partijraad te versterken in haar rol en impact. Het feit dat deze zich zal uitspreken over de Verklaring van Oostende is positief.

3. Voorzittersverkiezingen voor het einde van het jaar

Van bij haar stichting heeft Open Vld de ledendemocratie hoog in het vaandel gedragen. Wij zijn van mening dat de voorzittersverkiezingen een belangrijke stap zullen zijn in het versterken van ons politiek profiel, het betrekken van de basis en het sluiten van de rangen.

4. Verbreding van het leiderschap

Wij juichen de beslissing toe om bij de komende voorzittersverkiezingen te werken met ‘team-kandidaturen'. Dit biedt bij uitstek de kans om het leiderschap te verbreden en te zoeken naar complementaire, evenwichtige teams, waarbij ervaring en nieuwe gezichten elkaar kunnen aanvullen.

5. Inhoudelijk congres

Wij zijn tevreden dat we op 8 en 9 mei 2010 een toekomstcongres organiseren met als thema's: competitieve arbeidsmarkt, relance economie, strijd tegen de corruptie en modernisering van justitie. We stellen voor om ook over de rol van de overheid in de samenleving te spreken en over het verzekeren van een duurzame sociale bescherming. We kijken nu vooral uit naar de opportuniteit om inhoudelijk te kunnen wegen op de standpunten van onze partij.

zondag 27 september 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Partijraad: Strategie voor een Rechtlijnige Open Vld staat of valt met geloofwaardige begroting

We hebben de voorbije week een zeer vruchtbare vergadering gehad waarop we de beslissingen van de Fractiedagen hebben besproken. Iedereen stond positief t.o.v. de Verklaring van Oostende. Echter, de hele strategie om Open Vld opnieuw rechtlijnig en geloofwaardig te maken door het goedkeuren van de Verklaring van Oostende, de verkiezing van een voorzitterstrio op 5 december en een toekomst congres op 8 en 9 mei 2010 staat of valt met een andere datum, die van 14 oktober 2009. Dat is de dag waarop de federale regering zijn begroting moet presenteren. Gisteren op de Partijraad hebben we dit standpunt verdedigd. Immers, een nieuwe voorzitter en een wervend toekomstcongres zal onze geloofwaardigheid niet verhogen als we eerst een begroting presenteren waar de liberale lijn zoek is.

Het risico bestaat dan immers dat de spagaat tussen onze bevolgen ideeën van een nieuwe voorzitter en congres de kloof met onze bescheiden federale realisaties extra in de verf zet. Die strategie heeft dus het risico als een natte dweil in ons gezicht terug te keren zonder liberale begroting.

Wij zijn als liberalen dan ook bijzonder verontrust door de berichten in de media die spreken over nieuwe belastingen. We sommen enkele van de genoemde ideeën op:
- een belasting op de banken
- een belasting op energieproducenten
- een belasting op het pensioensparen
- een belastingsverhoging voor de dieselrijders
- een belastingsverhoging op bedrijfswagens
- een belasting invoeren op de financiële transacties
- een vermogensbelasting
- en als kers op de taart een roerende voorheffing op spaarboekjes van 15% naar 25%.

Waar blijft ons principe van de belastingstop?
Waar blijft ons uitgangspunt de begrotingssanering langs de kant van de uitgaven te doen?
Waar blijven onze besparingsvoorstellen binnen de overheid zelf?

Open Vld mag niet medeplichtig zijn aan de struisvogelpolitiek van CD&V en PS. Dat is onze partij verplicht aan de jonge generatie die reeds de volle last van de vergrijzing zal moeten torsen en dat ook wil doen op voorwaarde dat de maatregelen worden getroffen om die last draagbaar te houden. Daarom roepen we jullie allemaal op om zeker onderstaande petitie te tekenen die sinds gisteren al een aantal duizend handtekeningen verzamelt tegen de verhoging van de roerende voorheffing:

http://www.spaargids.be/geenverhoging/index.php?lang=nl

zondag 04 oktober 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Paradox van Parys: Het eiland België

Eilanden zijn altijd een beetje anders. Dat werd deze week nog eens bevestigd door een trits nieuwsberichten met als rode draad de economische en klimaatscrisis die vaak harder toeslaan op eilanden dan bij ons. Die extremere omstandigheden lijken eilandnaties tot originele maatregelen te nopen. Zo hebben de Kiribati eilanden een vrij verregaand plan om het hoofd te bieden aan rijzende zeespiegels, staan de Kaaimaneilanden voor een huizenhoog dilemma, voert Groot Brittanië een begrotingsdebat dat bij ons ondenkbaar is, en blijken Afrikaanse eilanden de economisch sterren van het zuidelijke continent.

Kiribati

Eerst iets over Kiribati, het jongste lid van de Verenigde Naties. Een republiek met 100,000 inwoners die uit 32 atollen in twee hemisferen en één koraaleiland midden in de Stille Oceaan bestaat. Daar heeft President Tong het redelijk surrealistische plan ontvouwen om de ganse bevolking te laten emigreren. Kiribati zal namelijk ophouden te bestaan door de klimaatsverandering die een stijgende zeespiegel als gevolg heeft. Deze eeuw nog zal het water meer dan een halve meter stijgen en daardoor een groot deel van de archipel verdrinken. De regering raadt ondertussen aan om gebouwen landinwaarts te verplaatsen maar vreest dat de constructies daar binnenkort ook in het water belanden. De inwoners van Kiribati worden dus de eerste klimaatvluchtelingen, het staatshoofd het eerste dat plant voor algehele annihilatie van zijn natie. De regering wil nu per jaar 1.000 inwoners jobtraining geven en doen verhuizen. De economie van het land zou zo dus voor een tijdje kunnen overleven met de inkomsten van de émigrés. Die moeten het op hun beurt mogelijk maken dat ook de rest van de natie kan vertrekken. Een op zijn minst origineel plan.

Kaaimaneilanden

Op de Kaaimaneilanden aan de andere kant van de wereld staan ze ook voor een drastische keuze. Door het geweldig grote gat in de staatsbegroting overweegt het belastingsvrij paradijs in het midden van de Caraïben, zijn eerste belasting in te voeren. Het land met 57.000 inwoners gaat er prat op nog nooit inkomens, eigendom, bedrijfsopbrengsten of vermogens te hebben belast. En dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Zo hebben er meer dan 9.000 hefboomfondsen hun thuis gevonden op de Kaaimaneilanden en huizen er meer dan 19.000 bedrijven in één gebouw in de hoofdstad. Die betalen elk een klein registratiebedrag. Goed voor de helft van het staatsbudget. De Britse regering wil het broodnodige geld niet langer lenen tenzij de regering harde besparingen afkondigt. En dat lijkt ook te gebeuren want een oplossing die bestaat uit een taks haalt de bestaansreden van de plaatselijke economie onderuit.

Groot-Brittanië

Dat ze aan de overkant van onze plas ook niet op budgettaire rozen zitten, was al langer duidelijk. De twee grootste politieke partijen in Groot-Brittanië nemen hun verantwoordelijkheid en voeren een debat dat jammer genoeg ondenkbaar lijkt in eigen land. Gordon Brown en David Cameron zijn daar in een hevige strijd verwikkeld om zo ingrijpend mogelijk te snoeien in het overheidsapparaat. De Conservatieve Partij van David Cameron wil de pensioenleeftijd optrekken tot 66 jaar tegen 2016. Pittig detail, vrouwen zijn nu op hun 60ste pensioengerechtigd in het Verenigd Koninkrijk. De regerende Labour Partij liet zich niet onbetuigd en stelde prompt voor om het salaris van 750.000 ambtenaren te bevriezen. De Tories wilden de maatregel pronto uitbreiden naar nog meer ambtenaren.

Afrika

En voor wie nog niet overtuigd is dat eilanden anders zijn, werd gisteren de Index of African Governance voorgesteld. Wat blijkt? De top drie presterende Afrikaanse landen zijn Mauritius, de Seychellen en Cap Verde. Drie eilanden die het economisch beter doen dan hun continentale buren.

Dromen

Op Kiribati, de Kaaimaneilanden en in Groot-Brittanië nemen politici moeilijke maar moedige beslissingen. Het doet dromen van een Belgisch eiland.

De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.

vrijdag 09 oktober 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Besparen doe je zo! - Deel III: Leg politici met een gat in hun hand aan banden

 Op de foto van links naar rechts ziet u de staatschuld van een aantal landen proportioneel uitgebeeld. Ons land bevindt zich in het weinig aantrekkelijke gezelschap van, uiterst links, Griekenland & Italië en Sudan, dat het net wat slechter doet dan wij. Landen die het beter doen bevinden zich rechts van mij op de foto: Ijsland (jawel), Frankrijk, Duitsland en het Europees gemiddelde (grijs). Daarna volgen het Verenigd Koninkrijk en Nederland. De tweede grijze buis stelt het gemiddelde van alle landen in de wereld voor. Tenslotte de beste Europese leerlingen: Zweden en Luxemburg. 

Waarom is dit belangrijk?

Omdat onze schuld stilletjes aan gigantisch is. En de schuld van vandaag de belasting van morgen is. Hoe meer schuld, hoe meer van onze belastingen naar de afbetaling van de intresten gaat. Ik vrees dus dat onze generatie voor het eerst minder zal terugkrijgen van de overheid dan dat we zullen bijgedragen hebben. En dat kan niet.

Wist je dat?

  • Wist u dat uw aandeel in de staatschuld 30.832 euro bedraagt?
  • Dat de Belgische staatsschuld met 800 euro per seconde stijgt?
  • Of dat de Belgische schuld met bijna 100% van het Bruto Nationaal Product in de buurt komt van die van IJsland, Griekenland en Italië? Geen opbeurend nieuws, maar er is een remedie.

En dat wij dat beu zijn?

Wist je dat je daar iets aan kan doen?

Door een overheid te maken die de tering naar de nering zet, bijvoorbeeld. En die efficiënter werkt. Dat kan op zijn beurt door:

  • eenvoudigere belastingen te heffen,
  • de provincies af te schaffen, en
  • het aantal ambtenaren te verminderen.

En door politici aan banden te leggen 

Ten slotte moeten we politici met een gat in hun hand en een hand in onze portemonnee aan banden leggen. Dat kan door in de Grondwet op te nemen dat de begroting in evenwicht moet zijn. En de uitgaven dus niet hoger mogen zijn dan de inkomsten. Net zoals in Zwitserland over de loop van een economische cyclus.

Lees er hier meer over http://www.lorinparys.be/index.php/lp/blog_commentaar/paradox_van_parys_tering_nering/#commentaar 

 

dinsdag 08 juni 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy