Tranen aan de charcuterie
Een sluiting op de dag van de heropening. Het moet zowat het strafste zijn dat Frauke Lammertyn in haar tienjarige loopbaan bij de versevleesafdeling van de GB in Ekeren meegemaakt heeft. Op dinsdag vloeide het gerstenat in de volledig vernieuwde winkel nog rijkelijk, op woensdag barstte het aangeslagen personeel in tranen uit.
Even later breide de Carrefour-directie een extra episode aan de soap. Een cryptisch zinnetje in een perscommuniqué liet verstaan dat het allemaal niet zo'n vaart zou lopen. En zo zou de feestelijke heropening die in een afscheidsfeest uitmondde, eindigen met een miraculeuze wedergeboorte. Niets is nog wat het lijkt wanneer bepaalde bedrijven beginnen te communiceren, en dat lijkt soms verdacht veel de bedoeling.
Sommige innovaties in bedrijfscommunicatie zijn schoolvoorbeelden van onnodige vernieuwingen. Electrabel, Opel, VW Vorst, Georges Leekens en nu ook Carrefour vervolmaken zich in de discipline van meer communicatie met minder informatie. Eerst luidde het dat Carrefour het met zestien GB-winkels en 867 werknemers minder wilde doen. Het personeel reageerde geschokt, de klanten waren verbouwereerd.
Nadien liet het bedrijf de wereld weten dat er naar 'commerciële alternatieven' gezocht werd. Lees, de betrokken vestigingen zullen in de toekomst door een franchisenemer uitgebaat worden. De winkels hoeven hun deuren dus niet te sluiten, het personeel moet niet weg. Kennelijk heeft een slimme bedrijfsjurist dat plannetje bedacht om de werknemers zo tot een loonsvermindering te dwingen. Soms zou je een vlieg willen zijn op een vergadering waar dergelijke geniale invallen gebeuren.
De creativiteit van sommige bedrijfsleiders is echter grenzeloos. Neem nu het kabelbedrijf Nexans uit Huizingen. Dat communiceerde recent een sluiting aan zijn werknemers door in een onbewaakt weekend eenvoudigweg alle productiemachines uit het bedrijf te halen. Origineel, maar niet echt doeltreffend. De Benelux-directie gebood om de machines onmiddellijk terug te plaatsen.
Ook Electrabel trad erg vernieuwend op. Op een vrijdagavond schalks een fikse prijsverhoging communiceren met een moeilijk verstaanbare uitleg, was ongetwijfeld deel van een meesterlijk masterplan. Maar dan wel een dat stamde uit de tijd dat niemand anders dan Suez gas en elektriciteit tot in uw huiskamer bracht.
De brief die ik in mijn bus kreeg om de beslissing te melden, is een staaltje vakmanschap. Alleen moet uw achternaam Test Aankoop zijn om er enigszins wijs uit te raken. Dat alles samen was ongetwijfeld de meest succesvolle reclamestunt die Luminus en Nuon ooit uithaalden. Hun telefoonlijnen stonden dagen roodgloeiend. Benieuwd of Electrabel volgend jaar een Effie opstrijkt voor die puike prestatie.
Maar ere wie ere toekomt, deze recente trend begon in de autosector. VW Vorst deed ons eerst weken aan een stuk via een bijzonder effectieve guerrillatechniek -de fluistercampagne- geloven dat de hele fabriek dicht moest om ons daarna te laten juichen bij de afvloeiing van slechts 3.000 arbeidskrachten. Opel kondigde ondertussen het ontslag van 1.400 werknemers aan, dat vonden we toen al klein bier. Een dag nadat er champagne had gevloeid bij de geboorte van Audi Brussel, bleek Opel zich 'vergist' te hebben en toch 2.250 werknemers de bons te geven. Waarschijnlijk had een vlotte communicatiejongen hen ingefluisterd dat dergelijk nieuws beter te verteren valt in kleine brokjes.
Of hoe simpelweg de feiten communiceren een innovatie kan zijn.
maandag 16 juli 2007
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
