Tabula Rasa

Een goed idee voor België, dat was de opdracht voor deze column. Niet eens zo'n slecht idee, want ons koninkrijk leidt onder het feit dat we geen duidelijk idee hebben dat kort en krachtig de visie van ons land samenbalt. De Fransen koketteren met liberté, égalité, fraternité en arrogante restaurantbediening. De Amerikanen hebben de American Dream, de pursuit of happiness en het ongebreidelde geloof in zichzelf. De Britten vertrouwen op cool Brittania, de queen en droge humor. En de Chinezen zwaaien met het Rode Boekje en bandeloos kapitalisme. Zelfs kleine landen geven hun onderdanen enkele ideeën met de moedermelk mee. In Zwitserland zijn bankrekeningen geheim, in Singapore word je ondernemer en in het Vaticaan best katholiek. Bier en chocolade gaan ons niet redden. In België moeten we op zoek naar wat ons definieert als Belg. Ik ben het samen met negen en half miljoen landgenoten hartsgrondig beu 's ochtends wakker te worden en te horen over de geweldige doorbraak in onze staatshervorming die erin bestaat dat er een jaar na de verkiezingen wordt onderhandeld over de onderhandelingen. Daarom stel ik voor dat we gewoon opnieuw beginnen en met z'n allen een fris idee voor ons land verzinnen. Een unique selling proposition definiëren, een scherp idee dat zegt wie we zijn, hoe we ons internationaal positioneren en wat we samen nog gaan doen. Zo'n strategiebepaling pak je als land uiteraard professioneel aan. Een paar tips om met zo'n idee op de proppen te komen.

1. Kijk niet op een euro meer of minder, het gaat hier tenslotte om het staatsbelang.

2. Ga enkel met de beste in zee. Haal de knapste koppen uit de wereld naar hier. Een kijk van buitenaf is absoluut noodzakelijk. Vraag Michael Porter, wereldbefaamd Harvard-professor en expert in strategie en concurrentieposities van landen, om een competitive forces-analyse te maken. Zijn werk in het opnieuw op de kaart zetten van enkele Oostbloklanden na de val van de Muur is opmerkelijk.

3. Raadpleeg de bevolking, maar geef de belangengroepen geen vetorecht.

4. Voer consequent uit wat beslist is.

5. Steek wat geld in slimme marketing. Geen overbodige luxe trouwens, want als goed idee voor ons land kreeg ik onlangs volgend ontnuchterend advies van een New Yorkse vriend van me: 'Start by investing some money to tell people you actually exist.' Laat de rest van de wereld weten dat we bestaan en waarmee we ons willen onderscheiden van de concurrentie.

En als we dan toch nieuwe ideeën aan het verzinnen zijn voor ons land, moeten we het zeker eens over volgende suggesties hebben. Laat iedereen Nederlands en Frans leren op school. Voer een federale kieskring in. Vertel op het journaal af en toe eens iets over een andere taalgemeenschap en niet enkel in Afrit 9-stijl. En o, ja, schaf die taalgrenzen gewoon af. En daarmee bedoel ik niet dat we moeten raken aan de grenzen van Vlaanderen. Getuigt het niet gewoon van een gezond democratisch beginsel wanneer een gemeente meer dan 60procent Franstalige inwoners een tweetalige gemeente wordt? We leven in een snel veranderende en globaliserende wereld waar enkele krampachtige taalregels van een halve eeuw geleden het verschil heus niet zullen maken. Wat wel indruk maakt, is een gezonde portie zelfvertrouwen. Want ja, er is ons Vlamingen onrecht aangedaan in het verleden. Soldaten uit de Eerste Wereldoorlog zijn omgekomen omdat ze de bevelen van hun Franstalige oversten niet verstonden. We mogen pas sinds 1869 Nederlands spreken in het parlement. En onze koningin is amper de taal van haar onderdanen machtig. Maar jongens, ondertussen tekenen we voor 80procent van de export van dit land, behoren we tot de welvarendste regio's van Europa en maken we onze eigen wetten over onderwijs, cultuur, economie en welzijn. Ik ontmoet toch ook betrekkelijk weinig vrouwen op straat die nog steeds chagrijnig rondlopen omdat ze pas in 1948 voor het eerst mochten gaan stemmen? Du choc des idées jaillit la lumière zeggen ze in het Frans maar die choc komt er maar zelden in ons land omdat we mekaar nog amper kennen en vastzitten in een stellingenoorlog. En dat is een verlies aan potentiële innovatie en zo dreigen we met bier en chocolade te blijven zitten.

woensdag 11 juni 2008

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Geef je commentaar op dit stuk:

Naam:

E-mail:

Website:

Wil je op de hoogte blijven van volgende commentaren op dit stuk?

Vul het onderstaande woord in:


© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy