Succesvolle mislukkingen
In februari gingen er in ons land 631 bedrijven op de fles. Daar is niets mis mee. Zolang er genoeg nieuwe bedrijven het levenslicht zien. Joseph Schumpeter sprak van het ,,natuurlijke proces van creatieve destructie,. Minder efficiënte bedrijven maken plaats voor nieuwe en sterkere concurrenten. Hoeveel ,,mislukte, bedrijfsleiders opnieuw hun kans op ondernemerschap wagen in Vlaanderen, weten we niet.
Wat we wel weten, is dat we hier onderschatten hoe waardevol zij kunnen zijn voor een creatieve economie. Want succes is vaak het resultaat van mislukken. Al wordt dat achteraf snel vergeten. Falen behoort immers tot een van de laatste taboes in Vlaanderen.
Enkele illustere voorbeelden tonen aan dat mislukken en creativiteit hand in hand gaan. Het eerste bedrijf van Bill Gates was, net als dat van Walt Disney en dat van Henry Ford, een absolute flop. Gates's eerste bedrijf heette Traf-O-Data en analyseerde verkeersstromen. Het was een misser van formaat.
Het bedrijf Iwerks-Disney Commercial Artists overleefde amper een maand toen Disney er de plak zwaaide. En ook Henry Fords eerste bedrijf, de Detroit Automobile Company, ging roemloos over de kop. Maar zonder de lessen uit deze eerste ervaringen hadden ze hun latere succes niet kunnen waarmaken.
Het besef dat falen de kiemen van succes in zich draagt, is diep doorgedrongen in de Amerikaanse maatschappij. Zo ver zelfs dat een aantal mislukkingen als ondernemer een pluspunt is op je CV. Een bedrijfsleider wil zo'n lefgozer maar al te graag inlijven om te leren van zijn fouten. Dat is wel even anders bij ons. Om dat te veranderen moeten we ingrijpen in ons onderwijs en onze wetgeving.
Vorige week verkondigde de onderwijsinspectie dat scholen te theoretisch lesgeven en te weinig ,,doe-activiteiten, opzetten. Die conclusie sluit naadloos aan bij wat creativiteitsgoeroe Sir Ken Robinson vertelde op het Creativity World Forum in Gent. Hij citeerde daar uit het bekende onderzoek van George Land en Beth Jarman. Zij onderzochten de capaciteit om creatief te denken bij kinderen tussen 3 en 5 jaar oud en volgden hen tot ze 25 waren. Wat bleek: van de 3 tot 5-jarigen dacht 98 procent erg creatief. Op hun 25ste, dus na een hogere opleiding, was nog maar 2 procent van de jongeren een creatieve denker. Hoe kan dat? Kinderen en jongeren leren op school dat er op elke vraag maar één antwoord is. Fouten maken, wordt afgestraft.
Maar ook ons parlement laat het maken van fouten nauwelijks toe. Op basis van de bestaande wetgeving kan een rechter een gefaalde ondernemer verbieden opnieuw een zaak te starten. Stel je voor dat Gates, Disney en Ford in België hadden gewoond. Dan schreven we nog steeds met schrijfmachines, lazen we enkel strips en verplaatsten we ons met paard en kar.
Gelukkig zijn er uitzonderingen, zoals Michel Schillemans. Hij was zaakvoerder van een bedrijf dat kussens voor tuinmeubelen maakte. Eind 2003 legde hij de boeken, na brute pech, noodgedwongen neer. ,,Mijn zelfbeeld was geschaad, ik was beschaamd,, vertelt hij.
Wat hij vandaag doet? Michel Schillemans is aan de slag als adviseur van andere ondernemers. ,,Het gebeurt inderdaad dat bedrijfsleiders vragen waarom ze naar mij zouden moeten luisteren, ik ben tenslotte failliet gegaan. Maar er zijn er ook die in mij geen mislukkeling zien. Ze beseffen dat ze kunnen leren van mijn ervaringen.
maandag 19 maart 2007
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
