Quo vadis?
Hoge olieprijzen kosten ons niet alleen handenvol geld aan de pomp, ze zorgen ook voor een flinke dosis innovatie in de transportsector. Een spannend verhaal over hoe een ondernemer, een groep onderzoekers en een doorbraak in het opslaan van energie de moderne auto veranderen, speelt zich af in het Franse Quimper. Daar wordt een fabrikant van batterijen nu autoconstructeur van een auto die je niet kunt kopen en waar geen dealernet van bestaat. De man achter het zaakje is Vincent Bolloré, een naam als een klok in Frankrijk. Hij mag zich tot de intimi van l'Omniprésident rekenen. Niet geheel toevallig is hij ook mediatycoon van beroep. Zo'n veertien jaar geleden investeerde hij in onderzoek naar een nieuwe en krachtige batterij. Onlangs kwam zijn bedrijfje, BatScap, op de proppen met een exemplaar dat bestaat uit lithium-metaal-polymeer. Dat betekent volgens de kenners een batterij die vier tot vijf keer lichter is dan een traditionele en drie keer minder plaats inneemt. Maar ook dat er geen vloeistoffen in de batterij zitten, waardoor ze ook minder ontvlambaar is dan de batterijen van concurrenten.
Automakers van over de hele wereld hadden geld geroken en stonden in de rij om Bollorés nieuwe batterij aan te kopen en een nieuw soort elektrische auto op de markt te brengen. Dat was buiten de ondernemende Fransman gerekend, want die zag de interesse en besloot de winst zelf te houden door zijn eigen auto op de markt te brengen. Pinninfarina maakte het ontwerp. De auto is het eerste voertuig dat ook als elektrisch vehikel is getekend. De meeste andere elektrische wagens zijn een afgeleide van hun benzinevarianten. De wagen kan 250 kilometer afleggen zonder op te laden, haalt een snelheid van 120 kilometer per uur en klokt na 6 seconden af op 60 kilometer per uur. De kosten voor de gebruiker bedragen één euro per honderd kilometer, of tien keer minder dan een gewone auto.
Het leuke is dat de innovatie daar niet stopt. Je kunt de wagen binnenkort niet vinden bij een dealer in je buurt, maar enkel op het internet. De eerste steden zullen Parijs, Londen, New York, Tokio en San Francisco worden. Je kunt de auto ook niet kopen, maar enkel leasen voor 500 euro per maand. De makers mikken op 15.000 stuks per jaar.
Natuurlijk is dit geen alleenstaand verhaal. DuraCar QUICC uit Nederland doet ook mee aan de race met een bestelauto die 150 kilometer kan afleggen. Guido Boosten van constructeur DuraCar uit het Nederlandse Heerlen beweert dat je voor 100 euro elektriciteit 10.000 kilometer kan afleggen. De productie is voor binnenkort.
Wat betekenen deze evoluties voor Vlaanderen? Zoals iedereen weet, zit de hele autosector in het slop. Ford en GM hebben nauwelijks genoeg cash om het einde van het jaar te halen en bij Volvo (onderdeel van Ford) wordt er geherstructureerd dat het een lieve lust is. Al deze constructeurs hebben belangrijke vestigingen in ons land en niemand wil een nieuw drama zoals bij Renault of VW Vorst. Maar denken we wel genoeg na over de auto en de autoassemblage van de toekomst? Dat blijkt nogal mee te vallen. Reinilde Craps van onderzoekscentrum Flanders' Drive zegt dat 'er in december beslist wordt over een onderzoeksproject dat batterijen voor een nieuwe generatie elektrische auto's bestudeert. Want Vlaanderen mag de boot niet missen'. Saphir Faid is een jonge twintiger en zaakvoerder van Flux Motive, dat elektrische scooters op de markt brengt. Faid was een van initiatiefnemers achter de SolarCar van Groep T en Umicore. Dat is een op zonnecellen aangedreven voertuig waarmee studenten een race door de Australische woestijn reden. En Punch in Sint-Truiden werkt aan de aandrijving voor hybride voertuigen. Dus, we zijn op de goede weg, maar we mogen ons niet laten voorbijsteken.
donderdag 13 november 2008
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
