Paradox van Parys: Wie is Olli Rehn?
Dankzij de uiterst efficiënte interventie van onze federale minister van Overheidsbedrijven Magnette weet half Vlaanderen vandaag wie Olli Rehn is. Een taak waar de woordvoerder van meneer Rehn zich de voorbije jaren met beduidend minder succes van gekweten heeft. Want onze minister vroeg zich gisteren op de RTBf af wie van ons die Rehn eigenlijk kende. Dat was een poging om aan te tonen dat die meneer Rehn, die EU Commissaris voor Economie is, geen democratische legitimiteit heeft bij ons. En dat hij dus vooral niet moet komen vertellen dat onze federale staat minder moet uitgeven om een geloofwaardige begroting in mekaar te boksen die minder dan 3% te kort heeft. Het zijn kwatongen die beweren dat die uithaal iets te maken had met het feit dat de PS nu eenmaal met plezier lijkt te spenderen zonder de staat te willen rationaliseren.
Mysterieuze man
Wat weten we over die mysterieuze man Rehn? Olli is in 1961 geboren in het Finse Mikkeli. Hij is getrouwd en zijn dochter heet Silva. Voor hij in zijn latere leven aan Oxford ging studeren, was hij verkoper van wisselstukken. Verder levert enig speurwerk een voorliefde voor voetbal op en schijnt hij graag naar rock en jazz te luisteren. Allemaal erg boeiend en we zullen niet talmen deze informatie aan collega columnist Magnette over te maken. Daarbij misschien ook goed even aan te stippen dat alle lidstaten, ja dus ook België, het Europees Parlement en de Commissie de maatregelen die Rehn nu uitvoert gevraagd, gedebatteerd en goedgekeurd hebben. En ja, er moet bespaard worden. En neen, de Belgen kunnen geen extra belastingen aan. Of het moet al enige tijd geleden zijn dat de heer Magnette zelf nog eens de benzinetank van zijn ministeriële wagen heeft opgevuld. En natuurlijk moet er niet enkel bespaard worden, maar moeten we ook groei creëren.
Schijndiscussie
Dat is de echte discussie die deze schijndiscussie zo professioneel verbergt. Want wist u dat het bruto nationaal product per hoofd in de Verenigde Staten de helft hoger ligt dan in de EU? De helft. Zelfs het beste grote Europese land, Duitsland, heeft een output die 20% onder die van de vermaledijde Verenigde Staten ligt en een even groot percentage armen (15%). De verdeling van die rijkdom is een ander discussiepunt maar dat onderwerp kan je pas beslechten als je eerst behoorlijk wat produceert. Anders ben je niet rijkdom maar armoede aan het verdelen.
Tweede en stille crisis is de echte
Als we dus groei willen creëren dan zullen we onze tweede - en stille - crisis moeten oplossen. Die gaat over Europa's historisch gebrek aan flexibiliteit en competitiviteit. Adam Davidson legt haarfijn uit dat we na wereldoorlog II genoten hebben van massale investeringen uit Amerika, maar dat we na de olieschok van 1973 gedurende 25 jaar lang trager gegroeid zijn dan onze Noordamerikaanse vrienden. Sinds midden de jaren 90 is er gewerkt aan een interne Europese markt en munt. Maar die kunnen nooit tot genoeg groei leiden als het principe van creatieve destructie niet kan toegepast worden. Dat de overheid niet bij machte is om ooit iets af te schaffen - en dat dit een groot deel van ons huidig probleem verklaart - wisten we al. Maar als bedrijven zich ook niet snel genoeg kunnen aanpassen door een starre arbeidswetgeving, kunnen ze ook niet investeren in nieuwe producten en diensten.
En dus hebben we vandaag net te weinig Europa. Alhoewel Paul Magnette een Europa met meer flexibiliteit verguist, sloopt hij zo ongewild ook de basis van de sociale zekerheid die hem zo na aan het hart ligt.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 13 januari 2012
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Jouw bewering “Want wist u dat het bruto nationaal product per hoofd in Europa de helft lager ligt dan in de Verenigde Staten?” is fout.
In het artikel van Adam Davidson staat dat het BNP/capita van de US 50% groter is dan dat van de EU. Dit wil echter zeggen dat het BNP/capita in de EU een derde en niet de helft lager ligt dan in de US.
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op vrijdag 13 januari 2012
Dat is inderdaad correct. Ik pas het aan. Bedankt voor de opmerking.
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op vrijdag 13 januari 2012
Beste mijnheer Parys,
in verband met uw cijfers over BNP per capita in De Standaard. Zomaar wat foutieve cijfers rondstrooien in de krant om uw (voor)oordelen te staven associeer ik niet met uitmuntendheid (een kwaliteit die u blijkbaar nauw aan het hart ligt). Weet waarover U schrijft. En plaats het in de context. Het gemiddelde BNP per capita is hoger (maar zeker niet zo enorm in PPP termen) in de USA maar de mediaan zal beslist niet zoveel hoger zijn. De laatste 30 jaar is de ongelijkheid enorm toegenomen in de US. Duitsland koos voor dezelfde weg maar (nog) minder extreem. Zodoende zitten ze nu met een heel goed draaiende exporteconomie maar veel armoede. Dat is duidelijk wat U wil ?
mvg
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op zondag 15 januari 2012
Net terug uit Florida en kan teneur van dit artikel beamen. Gewoon twee weken reis door Florida leert je dat USA op veel terreinen beter functioneert dan Europa. Enkel qua ecologische voetafdruk is er nog heel veel werk aan de winkel in Amerika en staan we er hier wat beter voor.
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op vrijdag 13 januari 2012