Paradox van Parys: Vlaamse lente in de winter
Het is u vergeven als u denkt dat er geen zon te bespeuren valt aan het Vlaams economisch firmament. Een paar weken geleden gingen we met z'n allen in 2012 nog 1.6 procent meer goederen en diensten produceren dan dit jaar. Dat werd al snel bijgesteld tot minder dan een procent en nu blijkt dat we blij mogen zijn als we volgend jaar een half procentje beter doen. Tenminste als onze economie niet krimpt in volgende jaar. Valt er dan werkelijk geen greintje positief economisch nieuws te sprokkelen in onze contreien? Toch wel.
Vlaamse creatieve industrie exporteert
Want wie de voorbije weken heeft opgelet, heeft gemerkt dat de het goed nieuws regende over onze nieuwste export sector, de Vlaamse creatieve industrie. Een greep uit wat we ons spontaan voor de geest konden halen. Deze week pakt het in Hollywood gerespecteerde vakblad Variety uit met Michaël Roskam, de regisseur van Rundskop. Hij staat daar in het lijstje van de tien meest beloftevolle regisseurs ter wereld. Ik was zelf geen fan van de prent, maar doe wel mijn pet af voor iemand die met zijn eerste langspeelfilm zo'n lof oogst. Erik Van Looy schijnt het goed te doen op Amerikaanse bodem met een testpubliek dat best wel pap lust van zijn Loft remake. Ondertussen kaapten dj's Dimitri Vegas en Like Mike een 79ste stek weg op de Top 100 lijst van DJ Mag, het resultaat van meer dan 450.000 stemmen uit 167 landen. Ter info, David Guetta, Armin Van Buuren en Tiësto bekleden de eerste drie plaatsen en enkel 2 Many DJ's stond in 2003 al eens in de lijst, toen op de 85ste plek.
Benidorm Bastards
De makers van Benidorm Bastards wonnen een Emmy voor hun vernieuwende comedy. In Cannes, houden we het aantal Gouden en andere Vlaamse Leeuwen die de beste reclame belonen al lang niet meer bij. Selah Sue is de meest beloftevolle revelatie van het jaar in Frankrijk en won de Prix Constantin. Milow verovert Europa aan sneltempo. De Vlaamse langspeelfilm Hasta la Vista krijgt een Nederlandse versie. Er zijn sterke geruchten dat Raf Simons Dior zou gaan leiden. Onze boekindustrie zette zijn eerste stappen in Beijing terwijl Pieter Aspe de rechten op zijn werk verkocht in de VS zodat hij nu niet enkel bij ons maar ook in Frankrijk, Zuid-Afrika, Spanje, Polen en Italië te lezen is. Om maar te zwijgen over de internationaal florerende kunstgalerijen in Brussel, de tentoonstellingen van Michaël Borremans in de VS en het succes van Luc Tuymans in Noord-Amerika.
Toeval bestaat niet
Toeval? Of is hier meer aan de hand? Het fingerspitzengefühl van de onderzoekers van het Flanders DC Kenniscentrum over creatieve industrie aan de UAMS zegt dat er wel degelijk iets bijzonders aan het gebeuren is met de export van de Vlaamse creatieve industrie. De internationalisering is eindelijk een feit. Maar het gaat eerder om een inhaalbeweging ten opzichte van andere landen dan het voorbij steken van concurrenten. Het beleid heeft meer aandacht voor het belang van deze industrie. Drie procent van de Vlaamse werknemers werkt in een tak van de creatieve industrie en 13.5% van alle zelfstandigen in Vlaanderen doen dat. Het is niet toevallig dat het Vlaams parlement de regering vraagt werk te maken van een Vlaams popbeleid met veel aandacht voor export. Dat laatste is een noodzaak voor elk creatief product.
'De schuld van de media'
En natuurlijk speelt de media, als onderdeel van de creatieve industrie, zelf ook een grote rol in de rapportering? Bovendien lezen mensen graag zulke verhalen die tot de verbeelding spreken. Misschien, zegt Sofie Jacobs, van de UAMS zoekt men zelfs onbewust naar een nieuwe identiteit voor Vlaanderen, iets om trots op te zijn, na een toch wel lange identiteitscrisis van het land.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 16 december 2011
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
