Paradox van Parys: Stop de innovatietrein!
Stel u even voor dat u op het perron staat van een willekeurig Belgisch station. U wilt de trein nemen naar huis maar weet niet meteen welke de snelste is. Dan surft u van op uw iPhone toch gewoon even naar iRail.be. Die routeplanner vertelt u in één, twee, drie of u op het juiste perron staat te wachten, of er een snellere verbinding is en wanneer de volgende trein komt aangestoomd. Ah, de NMBS. Eindelijk een overheidsbedrijf dat mee is en vanuit de klant denkt. Ik krijg als reiziger mijn informatie op het ogenblik dat die relevant is voor mij en in de vorm die ik wil. Op mijn telefoon. Onze nationale spoorwegen verdienen een onderscheiding voor innovatie binnen de overheid, denk ik dan.
Waanzin
Klein probleem. De iPhone toepassing is niet van de NMBS maar van een schrandere student. Die begon met iRail.be omdat de site van de spoorwegen niet leesbaar was op een mobieltje. Nu zou je denken dat de NMBS schrandere student prompt een job zou aanbieden. In plaats van een betrekking kreeg hij een boze brief, alhoewel schrandere student de Belgische spoorwegen al twee jaar geleden op de hoogte stelde van zijn routeplanner. Zij het per email. De eerste adviseur en afdelingschef heeft de site gisteren offline laten halen. Door de treinuren van de NMBS te gebruiken voor zijn applicatie maakte schrandere student zich volgens onze spoorwegen ‘schuldig aan het strafrechtelijk misdrijf van namaak'. Iemand bij de NMBS heeft dus bevolen dat die waanzin - waardoor ze meer en beter geïnformeerde reizigers zouden kunnen vervoeren - meteen moest stoppen. Ik volg niet meer.
Raw data
De NMBS zal nu ongetwijfeld uitleggen dat ze zelf ook een routeplanner aan het bouwen zijn. En dat is nu net het probleem. Niet alleen is dat rijkelijk laat, het is ook volstrekt onnodig. Als elke organisatie zelf zijn eigen toepassing maakt, kunnen applicatiebouwers niet langer databases van verschillende organisaties in één toepassing combineren. En daar ligt nu net de winst voor de consument. Niemand is geïnteresseerd in het nemen van een trein. Wat ik echt wil is een film gaan bekijken in de stad. En al wat ik wil weten is hoe ik snel van bij mij thuis naar de dichtstbijzijnde filmzaal geraak. De echte applicatie die ik dus zoek combineert de info van De Lijn, het Vlaams Verkeerscentrum, de MIVB, de NMBS en Kinepolis. En alles wat een ontwikkelaar van een toepassing daarvoor nodig heeft zijn is de data in zijn 'ruwe' vorm.
Stroom van creativiteit en ondernemerschap
Als we niet-persoonsgebonden informatie van overheid en bedrijven publiek maken, kunnen we immers een stroom aan creativiteit en ondernemerschap ontgrendelen. De overheid moet hierin de weg wijzen, niet de deur op slot doen. Stel dat de Vlaamse overheid informatie over kinderopvang of de scholenrapporten publiek beschikbaar zou maken op een gestandaardiseerde manier. Dan zou u binnenkort een huis kunnen aanklikken op een immosite en meteen de beschikbare plaatsen in de kinderopvang op een kaartje te zien krijgen samen met de beoordeling van de scholen in de buurt. Met zulke informatie van een efficiënte overheid ben ik geholpen. En nee, we hoeven niet aan elke organisatie te vragen eigen toepassingen te verzinnen. We laten daar de creativiteit van applicatiebouwers overal ter wereld op los, net zoals de iPhone AppStore dat doet. Ik ben er zeker van dat vandaag onbevroede combinaties en echte innovaties het licht zullen zien.
Van mijn erf
We hebben een kans om in het nieuwe federale regeerakkoord komaf te maken met de ‘van mijn erf' mentaliteit. Een verplichte, publieke Application Programming Interface (API) in de beheersovereenkomsten van de NMBS en van elke andere overheidsorganisatie laat applicatiebouwers toe om toepassingen te bouwen die gebruik maken van die publieke data. Net zoals dat al lang in het buitenland het geval is. Dan kunnen we onze overheid alsnog een prijs uitreiken voor het stimuleren van creativiteit en ondernemerschap.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 18 juni 2010
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
het minste wat we kunnen doen is om daar een vraag over te laten stellen - ik vrees wel dat dit pas zal gebeuren wanneer we een nieuwe regering hebben… en geen probleem, we leggen ze wel uit wat een API is. LP
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op vrijdag 18 juni 2010
Zoals ik op mijn blog neerpende is heel het voorval voornamelijk te wijten aan ego’s die zich gepasseerd voelen.
Een vriend van me is eerder van mening dat alles te wijten is aan de prestatiedrang die heerst bij studenten op het einde van het jaar om op die manier een paringsdans in te zetten voor potentiële werknemers: kamperen voor een reclamebureau, applicaties ontwikkelen, bbq’s willen houden in de tuin van de koning, etc. De vraag is of daar iets mis mee is…
geschreven door marketingyudai op zondag 20 juni 2010
Met school hebben wij ook eens geprobeerd om aan de database van de lijn te kunnen komen. Na drie maanden mailen, papieren invullen kregen we plots de mededeling dat omwille van een interne persoonwissel mochten we van voorafaan terug beginnen. Resultaat: project maar gedumpt.
Ik begrijp de reactie van de nmbs niet. Misschien wil de oude garde alles gesloten houden en wil de jonge garde veel meer open source en delen. Jammerlijk generatieconflict.
Kan er geen parlementaire vraag over gedaan worden (misschien wat problematisch dat er niet echt Federaal parlement is, en nmbs is nog altijd nationaal bedrijf). Maarja, ik vrees dat 90% van de politici niet eens weet wat een API is…
geschreven door Thijs Deschepper op vrijdag 18 juni 2010