Paradox van parys: Nationalisme en kapitalisme
Het was een gekke week in een nog maffer land. Zondag kwam het volk morrend op straat en eiste een regering maar vergat er bij te zeggen hoe dat dan moest. De voorzitter van Vlaams Belang vond dat Vlaanderen best een voorbeeld aan splitsend Soedan nam maar vergat daarbij het Soedanees probleempje met de mensenrechten. Een andere politieke partij eiste een referendum over de onafhankelijkheid maar vergat daarbij zelf hun leden te bevragen over de eigen voorzitterswissel. En toen was het nog maar zondag.
Impasse
Woensdag zetten de Vlaamse werkgevers die een snelle regering eisen maar willen dat de Vlamingen het been stijf houden, hun baas aan de kant. Nota bene de man die verklaard had ‘niet langer trots te zijn op Vlaanderen'. Dezelfde werkgevers, die Bart De Wever zijn echte bazen noemde, schoten eerder het voorstel van Bart De Wever voor een volledige splitsing van het arbeidsmarktbeleid af. Alhoewel die laatste dan weer zei dat dit een voorstel uit hun eigen eisenbundel was. Volgt u nog? Want dat was vóór de regeringsonderhandelingen van de palliatieve afdeling naar het mortuarium verhuisden. De impasse is dus compleet. De Walen zeggen dat het is omdat wij onverzettelijk zijn.
Straks verhindert kapitalisme nationalisme
Wij zeggen dat het is omdat we onze staat moeten hervormen en de regio's meer bevoegdheden toedichten. Opdat ons overheidsapparaat efficiënter zou werken. En onze economie er de vruchten van zou plukken. Lapidair gesteld volgen we eigenlijk de redenering dat we meer nationalisme nodig hebben voor een beter presterend kapitalisme. De ironie van het verhaal is dat het kapitalisme straks wel eens zou kunnen verhinderen dat we ons nationalisme waar maken.
Nummmerplaat
Want terwijl Joëlle ons nationalisme verwijt en alles uit de kast haalt voor het behoud van de nationale nummerplaat met rode tekens op een witte achtergrond, rolt België op het World Economic Forum over de tongen als de volgende dominosteen. En belanden we in het rijtje landen dat aangevoerd wordt door Griekenland en Ierland. Het kapitalisme kan het nationalisme inhalen als de internationale speculanten bloed ruiken, de rente op overheidsobligaties de hoogte inschiet. En de druk van buitenaf zo groot wordt dat we wel snel een regering moeten vormen die de crisis bezweert. Zonder dat er een akkoord is over diepgaande hervormingen.
Geest van het kapitalisme
Maar is nationalisme goed voor de economie? Liah Greenfield heeft er een interessant boek over geschreven. Ze stelt dat de geest van het kapitalisme gevoed wordt door het nationalisme omdat die leden van een natie motiveert om naar groei te streven. Een paar eeuwen geleden was de zoektocht naar groei helemaal geen centraal thema in het leven van mensen. Dat is veranderd in de 17de en 18de eeuw, toen naties die groei positieve kwaliteiten begonnen aan te meten. Maar nationalisme, zegt Greenfield, is een idee en dus ook een flexibel begrip.
Wereldrecord
Dan blijft voor België dus enkel de vraag over hoe groot of hoe klein we de cirkel maken waarbinnen we iedereen als lid van een zelfde natie beschouwen. Onze politici hebben nog 60 dagen om zich daarover te buigen en het wereldrecord regeringsvormen te verbreken.
De Paradox van parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 28 januari 2011
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
