Paradox van Parys: If you pay peanuts…
Op dinsdag las ik in deze krant een boeiend pleidooi van Bram Smits en Inge Geerardyn voor Millenium onderwijs. De Leuvense studentenvertegenwoordigers willen "kwalitatief en ondernemend onderwijs dat meegaat met de noden van zijn tijd." Daar kan niemand op tegen zijn. En zeker niet zij van ons die roerloos en stom professoren hun cursussen hebben horen aflezen voor een publiek van duizend vlijtig noterende studenten. Smits en Geerardyn schreven voorts dat : "de universiteit en haar docenten verouderde werkvormen en doelstellingen kritisch tegen het licht moeten durven houden."
Web lecture
In de Faculteit Sociale Wetenschappen hadden ze die bijdrage blijkbaar ook gelezen. Prompt voerden ze voor de generatie facebookstudenten "web lectures" in. Het is te zeggen, er was te weinig plek in de aula en om de beurt werden studenten verplicht de professor te volgen via hun computer. Dat experiment duurde letterlijk een halve dag toen het werd afgevoerd wegens te veel protest van diezelfde Millenium studenten die nieuwe werkvormen wilde. De reden waarom die zo nodig een zitje in de aula wilde was niet om vragen te stellen of deel te nemen aan het debat in de les - dat gebeurt toch niet, de reden was het sociale gebeuren voor en na de les.
Logica
De studenten blinken niet uit in logisch redeneren. Want zou het niet veel beter zijn de vervelende hoorcolleges voor honderden studenten gewoon online uit te zenden en het geld dat vrijkomt doordat er niet in extra ruimte en lessen moet geïnvesteerd worden, te besteden aan boeiende discussies met kleine groepen studenten en academisch personeel? Sociaal contact verzekerd. Of dat geld investeren in professoren die studenten echt begeleiden bij het schrijven van papers? Temeer daar er wordt geopperd dat dit capaciteitsprobleem zichzelf binnen enkele weken oplost wanneer de afhakers in de fakbar blijven plakken.
Niet echt kostendekkend
Want laat ons wel wezen, wat er aan de unief gebeurt, gebeurt er met ons belastingsgeld. De 500 euro inschrijvingsgeld of de 80 euro die een beursstudent betaalt is peanuts. Eén jaar aan de unief voor één student kost ons gemiddeld 10.000 euro. Met andere woorden, een student betaalt 5% van de kosten voor zijn studie, wij 95%. En slimme studenten zouden moeten weten dat als je peanuts betaalt, je monkeys krijgt. Alhoewel. Op Terzake pleitten diezelfde studenten wel voor hoger onderwijs dat beter gefinancierd is, maar zonder dat zij daaraan moeten meebetalen. Ons inschrijvingsgeld, dat bij de laagste van Europa hoort, mag niet verhogen.
Langste en duurste toelatingsproef
Een van de redenen waarom ons onderwijs zo duur is, is omdat iedereen hier aan de universiteit kan beginnen. Onze toelatingsproef is de langste en de duurste van de wereld: het eerste jaar bachelor zoals professor Hooghe schreef. En u raadt het al, de studenten zijn ook tegen een echte toelatingsproef. Die mag hoogstens oriënterend zijn.
Nieuwe beleid
Conclusie: onze studenten zijn de nieuwe conservatieven. Web lectures: tegen. Verhoging van het inschrijvingsgeld: tegen. Toelatingsproef: tegen. Ik pleit er dus voor om het inschrijvingsgeld op te trekken en het aantal studiebeurzen nog forser te verhogen. Om nieuwe lesvormen toe te laten voor colleges zonder veel toegevoegde waarde en geld te investeren in de uitwisseling van ideeën. En om een toelatingsproef te organiseren zodat we studenten helpen kiezen, het niveau verhogen en kosten besparen.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
donderdag 29 september 2011
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.







... you get monkeys!
geschreven door student op zondag 02 oktober 2011