Paradox van Parys: Een boemerangstaking
Met de staking van gisteren hebben de vakbonden zichzelf behoorlijk in de voet geschoten. Het was sowieso al speuren naar iemand zonder stakingsvergoeding die gisteren hun actie ook maar een beetje wou vergoelijken. Maar wat de bonden nog niet beseffen, is dat de acties van gisteren wel eens een kantelmoment zouden kunnen zijn. Eentje dat ze zelf hebben georganiseerd, maar dat ongetwijfeld ongewild is. Zeker als je de gevolgen van de onbedoelde neveneffecten die de bonden zelf in gang hebben gestoken in rekening brengt.
Onbedoelde neveneffecten
Met de staking van gisteren hebben de vakbonden zichzelf behoorlijk in de voet geschoten. Het was sowieso al speuren naar iemand zonder stakingsvergoeding die gisteren hun actie ook maar een beetje wou vergoelijken. Maar wat de bonden nog niet beseffen, is dat de acties van gisteren wel eens een kantelmoment zouden kunnen zijn. Eentje dat ze zelf hebben georganiseerd, maar dat ongetwijfeld ongewild is. Zeker als je de gevolgen van de onbedoelde neveneffecten die de bonden zelf in gang hebben
gestoken, in rekening brengt.
Unitatiristische bonden splitsen het land
Eerst en vooral is er de vaststelling dat diezelfde vakverenigingen die vasthouden aan unitaire structuren woensdag in compleet tegenovergestelde richtingen spoorden. De Waalse spoorvrienden hadden besloten een dagje eerder te staken en legden op woensdag al het werk neer. De spoorwegwerkers in Vlaanderen zagen dat niet zitten en spoorden die dag gewoon door. Dat betekende dat, zoals op het VRT-radionieuws te horen was, de ‘treinen stopten aan de gewestgrens'. Zo werd het onooglijke Sint-Joris-Weert plots de terminus voor het spoorverkeer in ons land, met dank aan de Waalse vakbondswoede. De unitaristische bonden die opgeroepen hebben om tegen de N-VA te stemmen, waren zo de eersten om ons land te splitsen. Volgt u nog?
Spoormannen kunnen nog op pensioen op hun 55ste
Ten tweede lijken we ondertussen een detail over het hoofd te zien. Want wist u dat die boze treinconducteurs en treinbegeleiders na de hervorming, net zoals ervoor, nog steeds op hun 55ste op pensioen mogen? Die regeling is een uitwas van een wet uit 1814. U hoort het goed, ze is ouder dan ons land. Dan vraag ik me af waarom we niet meteen komaf hebben gemaakt met die absurde afspraak, zeker nu we op voorhand wisten dat we de prijs van een spoorstaking gingen betalen zelfs zonder dat uitzonderingsstatuut af te schaffen. Jammer, maar ongetwijfeld iets dat volgende keer op tafel zal liggen.
Verdelen in plaats van verenigen
Ten derde lijken de bonden er vooral in te slagen om mensen tegen elkaar op te zetten in plaats van de solidariteit tussen de mensen te organiseren. Heel frappant is hoe hun actie oud tegen jong heeft opgezet. De slogans dat ‘enkel veertigplussers verdedigen neerkomt op cliëntelisme' waren niet van de lucht. Open brieven, twitter-manifesten en Facebook-protesten van veelal jonge mensen die vandaag nog moeten beginnen aan hun loopbaan bevolkten het internet. Terecht. Dat zijn een pak jonge werknemers die nooit meer zullen overwegen om zich aan te sluiten bij een vakbond, toch niet in zijn huidige vorm. En het wemelt er toch al niet van de jongeren.
Wie gelooft die mensen nog?
En tenslotte slagen de bonden erin om hun eigen geloofwaardigheid verder te ondermijnen met hun communicatie. Leest u even mee op de site van het ACV, www.degevolgen.be, die de impact van de hervormingen uitlegt. Onder de titel ‘U bent een zelfstandige of bedrijfsleider van een KMO' vinden we volgend schotschrift. ‘De sanering en u? Je hoeft je geen zorgen te maken. En dus ook niet te staken. Want je wordt grotelijks gespaard door de sanering. Alle saneringsvoorstellen die jou dreigen pijn te doen zijn verdwenen. Om zo de sanering te kunnen afwentelen op de werknemers en de werklozen. En vervolgens de organisaties die daartegen protesteren te verwijten onverantwoordelijk bezig te zijn. Je krijgt bovendien een aantal verbeteringen
cadeau, spijts de zware budgettaire moeilijkheden. Zodat je toch nog in Sinterklaas moet gaan geloven.' Na zoveel onzin op een rij, is het moeilijk voor te stellen dat het sociaal overleg, waar uitgerekend de bonden om vragen. Tja.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 23 december 2011
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Begrijp dat niet van het spoorwegpersoneel, Wet ouder dan Belgie ? Niet vergeten dat de eerste trein op het continent pas reed rondd 1835. En van NMBS zeker nog geen sprake was ! Graag verduideling betreffende die uitzondering alvorens een of ander vakbondsmierenneukermilitant je hierop pakt!
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op vrijdag 23 december 2011
Ik ben gaan kijken op degevolgen.be
Het interessantste stuk citeert u echter niet. Laat staan dat u het weerlegt. Zou er dan toch iets van aan zijn?
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op zaterdag 24 december 2011
You saved me a lot of haslse just now.
geschreven door Darnesha op maandag 16 januari 2012
Beste Lorin,
Jammer dat je aan het kopke dat boven de column prijkt reeds de teneur van het stukje kunt raden.
Groeten,
luc
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op vrijdag 23 december 2011