Paradox van Parys: Bye bye Europe
Eerder deze week mocht ik gaan spreken op een activiteit van de Jonge Europese Federalisten. Een internationale studentenclub die begaan is met de Europese Unie. Leuke avond, goed gezelschap, slimme vragen. Het evenement werd ingeleid met een korte uiteenzetting over hoe ons land bestuurlijk in mekaar is geflanst. U weet wel, zeven parlementen, zes regeringen, tien provincies en 180 dagen zonder enig teken van een nieuwe federale regering. Een mens wordt er niet vrolijk van.
Europa is het nieuwe België
Daarna kregen we een kort overzicht voorgeschoteld van hoe de EU werkt. 27 regeringen, een Europese Raad, een Commissie, een parlement, tien deelraden, een president, codecisie, vetorecht en geen enkel uitzicht op een nieuwe begroting voor 2011. Je werd er ook niet bepaald monter van. Na de inleiding mochten de aanwezige studenten vragen stellen over Europa en innovatie. En na al die gesprekken werd me steeds duidelijker dat Europa het nieuwe België is. En dat is geen compliment.
Moeilijker ipv eenvoudiger
Eerst en vooral doet ook de EU vaak net het tegenovergestelde dan waarvoor ze opgericht is. Een paar weken geleden hadden we het hier al over de manier waarop Spanje en Italië een eengemaakt Europees patent blokkeren omdat octrooien niet langer in elke taal van de unie zouden moeten worden vertaald. Een tiental landen wil nu toch verder gaan met het invoeren van één systeem. En zo zal de EU alweer met brio slagen in het compliceren van het leven van haar burgers en ondernemers, terwijl ze net in het leven was geroepen om te simplificeren. Een beetje zoals bij ons dus, waar in de afwezigheid van enig compromis de toestand enkel ingewikkelder wordt. En daar houdt de vergelijking niet op.
Mentale kerktoren
Ook de EU heeft last van een mentale kerktoren. Neem nu het budget voor innovatie dat al maar 1% van de totale EU-begroting uitmaakt. Dat kunnen lidstaten of regio's spenderen aan samenwerking met andere lidstaten uit de unie. Maar echte multilaterale projecten tussen China, de VS en Europa komen meestal niet in aanmerking voor betoelaging. Terwijl de rest van de wereld ons voorbij holt, trekken we die nieuwe kennis dus niet binnen wegens 'Not Invented Here'. Dat is dezelfde denkfout die wij maken met de grens van onze wereld door Hamme-Mille, Aken en Lille te trekken.
Onstporende begroting
En net zoals in ons land blijkt het schier onmogelijk om in Europa een nieuwe begroting af te spreken. Nog minder een begroting die bespaart - iets waar ook wij nog aan moeten beginnen. Terwijl Europa haar lidstaten streng aanmaant de knip op de vinger te houden, wil ze zelf de kraan opendraaien.
Scheiden kan maar is even moeilijk als samen blijven
Ten slotte wordt het duidelijk dat het splitsen van de Europese monetaire unie even moeilijk en pijnlijk is als het splitsen van Belgenland. Nu de Keltische tijger slechts een Ierse straatkat blijkt te zijn, gaan bij onze Duitse vrienden stemmen op om de muntunie te verlaten. Terwijl dat plan B enige tijd geleden als onmogelijk en ondenkbaar werd afgedaan, schreef The Economist daarover deze week dat zoiets moeilijk maar niet onmogelijk is. Een beetje zoals het splitsen van ons land.
Kortom, als Europa de meubelen wil redden, moet het dringend lessen trekken uit de staat van haar gaststaat. Zoiets brengt zelfs de meest geharde eurocraat tot inkeer.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 10 december 2010
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Beste Loryn,
Een groter EU budget ten tijde van besparingen op nationaal vlak, ongerijmd? Integendeel, de logica zelve. Samenwerken loont meer dan op je eentje het wiel heruitvinden. In een globaliserende wereld des te meer. Jammer genoeg moet je al behoorlijk dapper zijn dezer dagen om nog logisch te durven denken.
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op vrijdag 10 december 2010
Beste SD en BS,
- Een stijging van het innovatiebudget is natuurlijk nog geen groot absoluut bedrag, zeker niet in vergelijking met wat er aan het gemeenschappelijk landbouwbeleid wordt besteed.
- Het is waar dat er betrekkelijk weinig EU ambtenaren zijn in vergelijking met het budget dat ze beheren en de nationale lidstaten maar dat is logisch aangezien de EU veel aan die lidstaten overlaat. Een vergelijking met de pensioenen van de Belgische ambtenaren is natuurlijk vergelijken met de slechtste leerling van de klas.
- Integratie met 10 is beter dan geen integratie, klopt. Maar het wordt ongemeen ingewikkeld voor de EU burger die steeds moet gaan nakijken welke landen voor één bepaald thema mee hebben gedaan aan een integratieoefening. Tjonge, dat wordt me een gedoe.
- Ik vind dat we allemaal logisch moeten blijven nadenken, zelfs als populisme welig tiert. Maar een groter budget voor het EU parlement dat met evenveel verkozenen werkt, vind ik niet meteen logisch.
Bedankt voor jullie kritische reactie!
LP
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op zondag 26 december 2010
Mooie & leerrijke vergelijking; de EU zou een deel van zijn pijlen inderdaad beter richten op overeenkomsten met andere economische grootmachten (zoals aangegeven: China, VS) en naar economische verandering/ innovatie streven, in plaats van protectionisme (“paard met oogkleppen op”) toe te passen (cfr landbouwsubsidies etc) met gebrek aan langetermijnvisie..
geschreven door Dieter op maandag 07 februari 2011
Uw opmerking over het EU-budget voor innovatie in onjuist. Tussen 2007 en 2013, werd het EU-budget voor onderzoek met 75% verhoogd ten opzichte van de zeven jaar daarvoor. Dit budget komt naast vele andere EU-programma’s die specifiek tot doel hebben de concurrentiepositie van Europa te verbeteren. Het zwaartepunt ligt op onderzoek en innovatie gericht op het creëren van werkgelegenheid en groei en tegelijkertijd voor een uit milieuoogpunt duurzame economische ontwikkeling.
De kost van de EU-administratie is slechts 6% van de begroting. Een heel effecient bestuur dus. Wist u dat EU-ambtenaren (die u eurocraten noemt) geen dertiende maand en geen vakantiegeld krijgen? Wist u dat EU-ambtenaren veel hogere bijdragen ophoesten voor pensoenen dan de Belgische federale ambtenaren? Wist u dat EU-ambtenaren bij een doktersbezoek meer remgeld moeten betalen dan uzelf als zelfstandige? Wist u dat EU-ambtenaren uit eigen zak een speciale crisis-belasting betalen van bijna 5%?
De Europese commisie moet de motor te zijn van integratie. Soms slaagt ze helaas niet in dat opzet door de nationalistische reflexen van de lidstaten, u verwijst terecht naar het blokkeren van het Europees patent door enkele lidstaten. Maar meer integratie met 10 landen is nog steeds beter dan geen integratie. Uw conclusie ‘ByeByeEurope’ is dan ook de verkeerde conclusie. In plaats van een populistisch streven naar minder Europa, zou u beter streven naar meer Europa. De Europese constructie is immers een remedie voor de kerktorenmentaliteit die u zelf aanklaagt!
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op vrijdag 10 december 2010