De Tijd 3 juli ´09: Voor een Open Vld nieuwe stijl

- Word lid van de facebook groep 'Voor een rechtlijninge Open Vld' http://www.facebook.com/home.php?#/group.php?gid=95988027522

- Lees hier het artikel uit De Tijd van vrijdag 3 juli http://www.lorinparys.be/images/uploads_bestanden/De_Tijd_3_juli_09_Opinie.pdf

Drie weken geleden plaatste de kiezer Open Vld abrupt met de voeten op de grond. Op zes jaar tijd zijn we erin geslaagd 10% van de Vlaamse kiezers kwijt te spelen. In 2003 konden we nog meer dan een kwart van de kiezers overtuigen, vandaag nauwelijks nog 15%. Wij vinden dat een partij die vijf jaar aan een stuk in vier opeenvolgende Vlaamse, lokale, federale en opnieuw Vlaamse verkiezingen verliest, zichzelf in vraag moet durven stellen. En dat geldt ook voor haar leiding. Er is natuurlijk meer dan één oorzaak voor de opeenvolgende verkiezingsnederlagen. In een eerste opiniestuk (De Standaard, zaterdag 27 juni 2009) schreven we dat het pover palmares van onze regeringsdeelnames - vooral in de federale regering - en het gebrek aan rechtlijnigheid onze geloofwaardigheid heeft aangetast.

Reactie van militanten

Dat was zaterdag. Ondertussen hebben meer dan tweehonderd kaderleden en militanten ons spontaan laten weten dat ze onze analyse onderschrijven en achter onze oproep staan om ook federaal in de oppositie te gaan. Alleen zo kunnen we de perceptie keren dat regeringsdeelname voor Open Vld belangrijker is dan het handhaven van onze liberale principes. Maar bijna alle reacties wijzen naar een tweede reden waarom ons kiezersaantal als sneeuw voor de zon smelt: de manier waarop onze partij wordt geleid, zowel intern als extern. Een stelling die wij onderschrijven.

Extern leiderschap

Extern hebben we ons veel te vaak laten verleiden door partijpolitieke manoeuvres, strategieën en tactieken. De electorale opgang van het kartel CD&V-N-VA sinds 2004, de dreiging van LDD sinds 2006 en het electoraal succes van Yves Leterme in 2007 hebben daarbij een belangrijke rol gespeeld. Maar het oppositie voeren tegen de regering waar we zelf in zitten, of het aanhoudend dreigen de stekker uit de federale regering te trekken om vervolgens nooit de daad bij het woord te voegen, hebben onze geloofwaardigheid ondergraven.

Een zelfzekere partij gaat uit van haar eigen sterktes. In de toekomst moet het leitmotiv van Open Vld opnieuw het realiseren van de eigen programmapunten zijn. Alleen op die manier kunnen we de Vlaming warm maken voor ons liberaal recept van lagere belastingen, een flexibelere arbeidsmarkt, een groenere economie, minder schuld, meer armoedebestrijding en een efficiënt georganiseerde sociale zekerheid.

Intern leiderschap

Maar ook intern hebben we nood aan een nieuwe stijl en vers bloed. De woorden ‘arrogant' en ‘vooringenomen' worden nu te vaak gebruikt om onze leiderschapsstijl te omschrijven. Door de onophoudelijke regeringsdeelname ontstond er bovendien een kloof tussen het partijkader en de militant. Die laatste voelt zich weinig betrokken bij de strategie van de partij. Nochtans zijn onze militanten ons levensbloed. Zonder mensen die hun vrije tijd opofferen om de partij lokaal te bestieren, wafels te bakken, flyers te bussen of posters te plakken is er geen Open Vld. Soms vergeten we dat de Melsenstraat voor de dorpsstraat werkt, en niet omgekeerd.

Open Vld heeft verder dringend nood aan een bredere basis van figuren die op een geloofwaardige manier onze boodschap vertolken. Wij geloven daarbij niet in een ‘oorlog van de generaties', waarbij op abrupte manier de ene generatie plaats zou moeten maken voor de andere. Ja, de generatie Verhofstadt, Dewael en De Gucht zette de afgelopen 20 jaar de strategische lijnen uit in de partij. Maar het ontbrak ons ook aan voldoende durf en lef op alle niveaus om hen terug te fluiten en andere lijnen uit te zetten wanneer nodig. Het verlies van Open Vld is dus een collectieve verantwoordelijkheid. En we zullen dan ook alle generaties nodig hebben bij de heropbouw.

Ledencongres

Zoals elke organisatie zullen we moeten nadenken over hoe we de verantwoordelijkheden in de partij op een gezonde manier kunnen spreiden en verbreden. De doelstelling moet zijn: meer gezichten naar voren schuiven om meer stemmen aan het woord te laten in de partij. Ons partijprogramma indachtig mag daarbij overigens enkel iemands toekomst, niet zijn afkomst, tellen. De huidige partijraad met vertegenwoordigers van de lokale afdelingen, de jongeren, de vrouwen, de senioren en de middenveldorganisaties zou kunnen uitgroeien tot een strategische ondersteuningsgroep van de nieuwe voorzitter.

We geven hiermee slechts een eerste aanzet. We kunnen onszelf maar heruitvinden wanneer de hele partij terug impact krijgt op de inhoudelijke en strategische beslissingen die we nemen. Dat is de reden waarom wij een ledencongres vragen. Open Vld mag een open en diepgaand debat met haar leden niet langer uit de weg gaan. We hebben niet alleen nood aan een moment waar we ons inhoudelijk kunnen bezinnen over hoe we opnieuw die rechtlijnige en frisse partij worden die ons land moderniseert. Daarbij moeten de militanten zich ook kunnen uitspreken over de meerwaarde van onze federale regeringsdeelname nu onze coalitiepartners ons niet volgen op onze essentiële liberale thema's. Minstens even belangrijk is dat zo'n ledencongres ook beslist over hoe we de stijl en het leiderschap binnen de partij kunnen bijsturen. Want samen kunnen we het stof van ons afschudden, opnieuw rechtstaan en beginnen aan de eerste dag van een nieuw tijdperk.

Lorin Parys, Pedro Facon en Bart Houben zijn liberale militanten.

De link naar het artikel in De Morgen vind je hier http://www.lorinparys.be/index.php/lp/mediatheek/

donderdag 02 juli 2009

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.