M/V met talent
Woensdag stond in De Standaard een ontroerend verhaal over een jongen van zeven, Senne, die liever Sanne wilde zijn. Na heel wat tegenstribbelen hebben zijn ouders beslist om hun zoon als hun dochter door het leven te laten gaan. Het kind zelf bloeit er blijkbaar helemaal van open. Wat Sanne waarschijnlijk worst zal wezen is dat ze als Senne later een pak meer verdiend zou hebben. Want hoewel ik enige tijd geleden schreef dat vrouwen aan een opmars bezig zijn, blijft de loonkloof tussen beiden seksen voortbestaan. Dat is het verschil in salaris tussen wat mannen en vrouwen voor dezelfde functie verdienen. Omdat elke man en elke vrouw zo verschillend zijn, is onderzoek naar waarom iemand minder verdient en welke rol geslacht daarin speelt, altijd knap lastig. Want iedereen is zo anders dat je nooit met zekerheid kunt zeggen of iemand minder verdient wegens zijn geslacht of omdat hij of zij gewoon minder talent heeft.
Super Freakonomics
Het ideale onderzoek naar de economische verschillen tussen mannen en vrouwen, zo schrijven Dubner en Levit in het hilarische boek Super Freakonomics, is een willekeurige selectie van mannen klonen tot vrouwelijke exemplaren. En vice versa. Voorlopig is dat geen optie, maar er bestaat wel een alternatief. Dat alternatief hebben twee onderzoekers bestudeerd. Zij hebben de salarisevolutie van veertien vrouwen die als volwassene beslist hebben man te worden, in kaart gebracht. Ze deden hetzelfde bij vierentwintig vrouwen die op volwassen leeftijd beslist hebben man te worden. Schilt en Wiswall kwamen tot de vaststelling dat vrouwen die man werden daarna iets meer zijn gaan verdienen. Mannen die vrouw werden zagen hun salaris gemiddeld met een derde teruglopen. Sterk.
Kids
Andere onderzoekers hebben tweeduizend mannelijke en vrouwelijke MBA-studenten van dezelfde universiteit gevolgd in hun carrière. Volgens hen speelt discriminatie op basis van geslacht weliswaar een kleine rol, maar wordt het salarisverschil voornamelijk veroorzaakt door gedrevenheid. ‘Het grootste probleem lijkt te zijn dat veel vrouwen, zelfs die met een MBA, dol zijn op kinderen. De gemiddelde vrouwelijke MBA'er zonder kinderen werkt maar drie procent minder uren dan de gemiddelde mannelijke MBA'er. Maar vrouwelijke MBA'ers met kinderen werken vierentwintig procent minder. Veel van de intelligentste vrouwen in de Verenigde Staten willen een MBA zodat ze veel kunnen verdienen, maar het draait erop uit dat ze met de intelligentste mannen trouwen die ook veel verdienen, en op die manier hebben deze vrouwen de luxe dat ze niet zoveel hoeven te werken', schrijven de auteurs van Super Freakonomics daarover. Ook die keuzemogelijkheid is emancipatie.
"Slachtoffers"
Die vrouwenemancipatie komt van ver in korte tijd. Mijn grootmoeder had maar één optie als studiekeuze: lerares worden. En toen ze trouwde, moest ze daarmee stoppen in het katholieke onderwijs. Gelukkig is dat nu anders, maar net die carrièreopties voor vrouwen hebben een paradoxaal effect waarvan schoolkinderen zoals Sanne, volgens Dubner en Levit, de dupe zijn. Vroeger hadden intelligente vrouwen maar één carrièreoptie, maar sinds dat veranderde kent het lerarenkorps, in de VS alleszins, een intellectuele leegloop.
Talent
Sanne kan pas op haar achttiende beslissen om een geslachtsverandering te ondergaan, dus heeft ze nog even de tijd om de voor- en nadelen van het man- of vrouw-zijn op een rij te zetten. Hopelijk komt ze over tien jaar tot de vaststelling dat geslacht er niet meer toe doet, competentie des te meer.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 06 juli 2012
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Beste Tijme en Dirk,wat heb ik genoten van deze uenike bijeenkomst.Ik besef dat er heel veel werk in gestoken moet zijn om deze happening zo te organizeren,alle hulde daarvoor aan jullie en de medeorganizatoren.Het geeft een trots gevoel huzaar te zijn met zoveel goeie en vooral ook aardige kerels.BIJzonder,Dirk en Tijme,waarvoor veel dank ,ook het verslag was een juweeltje Tijme!! hartelijke groet,rens.
geschreven door Carla op donderdag 23 augustus 2012