Een statuut voor pleegouders en een pleegzorgverlofregeling
We zijn een paar weken geleden pleegouders geworden van een fantastische 8-maanden oude pleegzoon. Zoals vaak moet je het zelf meemaken om te weten wat er praktisch scheef zit. Terwijl de overheid pleegzorg probeert te promoten, maakt ze het pleegouders haast onmogelijk om de zorg van een jonge pleegzoon of dochter op zich te nemen. Het kan niet dat een kind naar een instelling moet omdat pleegouders geen verlof kunnen nemen en er geen plek in de kinderopvang is. We zijn een betere maatschappij dan dat. Dus moeten we snel een verlofregeling invoeren, plaatsen in de opvang bij creëren en ouders een kader geven met een duidelijk statuut.
Het interview dat daarover vandaag in De Morgen verscheen kan je hier lezen http://tinyurl.com/2w4fdg6
Wachtlijst van kinderen
Vorig jaar zijn er een kleine 300 adopties gebeurd in ons land. In pleegzorg zitten er bijna 6.000 kinderen. Terwijl er bij adoptie een lange wachtlijst van ouders is, bestaat er in pleegzorg een lange wachtlijst van kinderen. De helft van de kinderen in ons land die in een problematische opvoedingssituatie zitten, belanden nog steeds in een instelling. Terwijl dat ik het V.K. maar 30% is, en in Zweden pleegzorg de eerste te onderzoeken hulpverleningsvorm is. Dat is jammer want alle internationale onderzoeken tonen aan dat de beste opvangsituatie voor een kind onder de zes jaar een pleegzorggezin is.
Een duidelijk statuut
Vandaag overwegen veel ouders pleegzorg niet bij gebrek aan een duidelijk statuut dat hun rechten en plichten regelt. Het belang van het kind moet de leidraad blijven maar het is belangrijk dat ouders weten waar ze aan beginnen en of ze kunnen gehoord worden door de rechtbank, welke de spelregels zijn voor de opvoeding van een pleegzoon of dochter en of ze na het einde van de plaatsingssituatie nog recht op contact zullen hebben.
Een verlofregeling
Vandaag hebben pleegouders enkel recht op verlof (KB van 13 november 2008) indien ze naar de rechtbank moeten of een andere duidelijke reden kunnen opgeven. En dat als gezin voor maximaal zes dagen per jaar. Dat is ruim onvoldoende. Als je een jong kindje opvangt is het cruciaal dat het zich kan hechten. Als het in een gezin terecht komt moeten de pleegouders vaak al hun verlof opnemen - als ze dat nog hebben in een gegeven jaar - om een week of twee bij hun pleegkind te kunnen zijn. Daarom moet op zijn minst een pleegzorgverlofregeling worden opgesteld die gelijk is aan de adoptieverlofregeling als je een kindje onder de zes opvangt.
Een plek in de opvang
Terwijl ouders geen aanspraak hebben op verlof, kunnen ze met hun spruit ook niet terecht in de kinderopvang. U weet hoe moeilijk het al is voor een koppel dat negen maanden voorbereidingstijd heeft om een plekje te vinden. Dan is er voor een plotse situatie, die pleegzorg per definitie is, helemaal geen plaats. Op regionaal niveau moeten we dus plekken bij creëren die kuinnen dienen om deze onverwachte situaties op te vangen.
Een betere samenleving
Als we mensen die een warm nest aan een kind in nood willen geven beter ondersteunen met een duidelijk statuut, een eenvoudige verlofregeling en een plek in de kinderopvang, zijn we als maatschappij beter af. Met kinderen die de warmte van een gezin hebben gekend. En met een samenleving die voor de zwaksten zorgt. Ik wil hier in Brussel meteen werk van maken.
woensdag 02 juni 2010
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Bedankt Christiane en proficiat met je pleegzoon!
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op woensdag 09 juni 2010
Beste Lorin,
je stukje in De Morgen en hierboven slaat de nagel op de kop !
Als (nog maar net) ex-pleegouders hebben we ervaren dat een zgn perspectiefbiedende plaatsing plots helemaal kan omgegooid worden omdat een jeugdrechter - in contradictie tot zijn voorganger - beslist dat ouders voor de zoveelste keer een kans moeten krijgen. Als pleegouder heb je daar totaal geen verhaal tegen, en het lijkt er idd op dat een hele batterij hulpverleners (met uitzondering van de plaatsingsdienst) tegen het gezond verstand in daar nog aan meewerkt ook. Helaas komt het (pleeg)kind daarbij niet op de eerste plaats. Blijf aub verderwerken aan dat statuut voor pleegouders… na 25 jaar is
het niet te vroeg ! En dan hebben we het zeker niet alleen over ‘meer verlof’ of ‘een hogere vergoeding’ (jammer genoeg wordt het debat vaak tot dàt verengd), maar over elementaire inspraak en rechten. Je bent als pleegouder,jurist én politicus (een zeldzame combinatie) uitstekend geplaatst om mee aan die kar te trekken.
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op dinsdag 10 augustus 2010
Dag Stef en Chantal,
Ik begrijp heel goed wat jullie meemaken en voel echt mee. De verhalen zijn jammer genoeg legio. Wij zelf zijn nog maar net begonnen maar soms slaat het me om het hart als ik denk aan alles dat we ongetwijfeld nog zullen meemaken. Pleegzorg blijft altijd een zaak van mensen, interpretaties én een pak kansen voor de biologische ouders. Dat laatste moet ook maar vandaag beland je echt in limbo wanneer de pleegzorg stopt en is er zelfs geen kader waar een rechter op kan terugvallen. Indien die laatste dat al zou wensen. Helemaal akkoord dat het immateriële eigenlijk duizend keer belangrijker is dan het materiële, en net daar stokt het. Ik ben dan wel niet verkozen, maar mijn engagement hangt daar niet van af. Daarom beloof ik om van zodra het parlementair jaar begint en de commissies samengesteld zijn, ik mijn best ga doen om zo’n statuut er door te krijgen. In ieder geval wens ik jullie veel sterkte en hoop ik dat jullie in de toekomst opnieuw jullie hart en huis zullen willen openstellen voor een kind in nood. Als we dat ook maar een klein beetje makkelijker zullen kunnen maken dan doet de politiek waar ze eigenlijk voor dient.
Warme groet,
Lorin
geschreven door Lorin op dinsdag 10 augustus 2010
Hallo Lorin , blij eens iets te lezen dat er iemand opkomt voor ons pleegouders en pleegzorgverlof , dit niet alleen voor de kleintjes maar graag ook voor de oudere kinderen .
Ik heb een pleegkind van 13 jaar en daar kruipt veel tijd enegie en ook verlof in , zeker nu hij voor de puberteit staat en naar het middelbaar gaat , ikzelf heb twee kinderen en vier kleinkinderen en wil mijn pleegkind een warm nest geven zoals ik voor mijn eigen kinderen gedaan heb . Ik ben 58 jaar , alleenstaand en nog werkende .
Mijn stem heb je alvast of voor Uw partij en ik wens je heel veel succes bij de verkiezingen van zondag !
Een pleegmama uit Melle
geschreven door .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit email adres te bekijken) op woensdag 09 juni 2010