De vervellende economie
Het regent banken. Angst regeert. Bedrijven komen op droog zaad te zitten. Burgers beschikken over minder geld. De knip gaat op de geldbeurs. Bedrijfsleiders besparen op budgetten. Elke dag gebeuren er kleine en grote rampen voor spaarders, werknemers en beleggers. De Verenigde Staten zouden al in recessie zijn. En toch beweren sommigen dat het ergste wat er innovatiegewijs kan gebeuren, een snel einde aan de huidige crisis zou zijn. Want crisissen zijn kansen. Om u op te beuren drie redenen waarom een economische recessie geen voorbode hoeft te zijn van een nationale depressie: we krijgen meer en betere ondernemers, die gemakkelijker het juiste talent vinden om hen te omringen en vernieuwender uit de hoek komen.
Eén. Recessies zijn momenten waarop onze economie vervelt, het land zichzelf opnieuw uitvindt en meer ondernemers het licht zien. Dat mechanisme zit vrij simpel in elkaar en wordt het best geïllustreerd door Jack Kennedy. Iemand stelde hem ooit de vraag hoe hij een oorlogsheld was geworden en zijn antwoordde luidde: 'Simpel, ze hebben mijn boot doen zinken'. Als de crisis nog even duurt, hebben we binnenkort een heel legertje ondernemers die, wanneer gevraagd wordt hoe ze zelfstandige zijn geworden, antwoorden met: 'Simpel, ik ben ontslagen.'
Al die Wall Street- en City-bankiers die nog hun hele leven dikke bonussen konden binnenhalen bij een investeringsbank, hefboomfonds of kredietverstrekker, zouden immers nooit de stap naar het ondernemerschap hebben gedaan. Wat ze hadden was immers te mooi om achter te laten. Nu de banden onzacht zijn doorgeknipt voor enkele tienduizenden onder hen, is wat wij nu hebben een groep van hooggekwalificeerde managers met ervaring. En velen onder hen overwegen vandaag een nieuw bedrijf op te richten met hun gouden handdruk. Een beetje zoals het grote aantal internetondernemers van het einde van de jaren negentig die na de afgang van Pets.com en aanverwante sites bedrijven zoals Google, Ebay en Amazon mee groot hebben gemaakt.
Een tweede positief effect van wat er vandaag gebeurt, is dat iedereen verplicht wordt alles te herdenken. Beperkingen zetten aan tot creativiteit. Minder geld en minder mensen leiden soms tot meer en betere ideeën. En over die ideeën denken we dubbel zo hard na vooraleer ze te implementeren. Je hebt ook meer beschikbare mensen om mee te werken aan de beginfase van een bedrijf. En zij die in moeilijke tijden het risico nemen om mee een bedrijf uit te bouwen, zijn diegenen die je morgen aan je zij wilt als het beter gaat. Een crisis heeft ook een positief effect op de teamgeest van een ploeg. Samen het hoofd bieden aan een moeilijke uitdaging schept een band.
Een derde meevaller. In economische crisissen slaan bedrijven en naties aan het innoveren. In het jaar 1990, de start van een wereldwijde recessie, brak het aantal octrooiaanvragen in de Verenigde Staten alle records: 174.711 aanvragen liepen er binnen. Dat waren er 10.000 meer dan in 1989. In 2001, een jaar dat veel economisten ook liever vergeten, gebeurde iets gelijkaardigs. In dat jaar, na het barsten van de dotcom-zeepbel, werden alle vorige records verpulverd: 344.717 octrooien werden toen aangevraagd. Ondernemers hebben meer tijd en zijn op zoek naar meer geld en zijn daarvoor bereid harder na te denken en met slimmere oplossingen te komen. Zo werd de pc geboren in 1982, midden in een economische achteruitgang, en lanceerde Apple zijn iPod in 2001.
Maar er schuilt ook gevaar in een recessie. Veel ondernemers voelen de nood zich terug te plooien op wat ze kennen en het risico nemen in de koelkast te stoppen. Weinig budgetten zijn zo aanlokkelijk om in te snijden als het innovatiebudget, want daarmee doe je op korte termijn niemand pijn.
donderdag 16 oktober 2008
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
