De toekomst is vrouwelijk
Vorige week was ik op reis in Azië. Ik moest denken aan een bekend citaat van Mahatma Gandhi. Die antwoordde op de vraag 'wat denkt u over westerse beschaving?' met 'ik zou dat een goed idee vinden'. Daarmee had hij de westerse journalist niet zonder enig flegma op zijn plaats gezet. Zo voelde ik me ook na een serie vergaderingen met zakenvrouwen, politica's en onderneemsters. Want terwijl wij nog denken dat we de rest van de wereld wat bij te brengen hebben op het vlak van emancipatie, maken ondertussen meer vrouwen in ontwikkelingslanden het mooie weer dan in onze samenleving. En dat is misschien net de reden waarom landen zoals Vietnam, Thailand en Maleisië aan een indrukwekkende economische remonte bezig zijn.
In de hoofdstad van Maleisië zwaaien vrouwen vaak de plak. De officiële godsdienst van Maleisië is de islam, de wet beschouwt alle etnische Maleisiërs als islamiet en de sharia heeft het laatste woord over huwelijk, erfenis en hoederecht. Maar als Maleisië een islamitisch land is, dan maakt mijn kandidatuur voor de functie van paus een reële kans. Alcohol is even alomtegenwoordig als winkelcentra in Kuala Lumpur, dames van lichte zeden zorgen voor afkoeling in het verzengende klimaat en maar één op de vijf vrouwen draagt een hoofddoek. Maar vrouwen maken wel de helft van de arbeidsmarkt uit. Het hoofd van de stadsadministratie van Kuala Lumpur is een gesluierde vrouw. De bazen van drie grote makelaarskantoren die ik ontmoette: drie vrouwen. Het hoofd van een bank? Een dame.
Hetzelfde verhaal in Bangkok. De ceo van een groot vastgoedbedrijf? Mevrouw Churyet. De senior vice president business development van een investeringsbedrijf? Mevrouw Panichewa. De vice-secretaris-generaal van de board of investment? Juist, mevrouw Inthaiwong. In Ho Chi Minh-stad was het hoofd van de planningsautoriteit van de andere kunne, net als een schare jong opgeleide professionals die ik ontmoette. En in Singapore was het speuren naar een man in vergaderingen. De kans dat een Aziaat op zakenreis in Europa evenveel vrouwen tegen het lijf loopt als ik vorige week, is even groot als een definitieve staatshervorming vóór 15juli. Nochtans zijn wij het continent van de gelijke kansen, ritslijsten bij de verkiezingen en positieve discriminatie. Hoe komt het dan dat in de opkomende economieën in Azië vrouwen straks vlot onze dames voorbijfietsen op de bedrijfsladder?
Carrièrevrouwen in ontwikkelingslanden, bevestigt een studie van PricewaterhouseCoopers, hebben het makkelijker om door het glazen plafond te breken dan hun collega's in het Westen. Zo kunnen Indiase vrouwen makkelijker kiezen voor een carrière als ondernemer doordat ze een beroep kunnen doen op een uitgebreide familie voor gezinshulp. In Duitsland is dat niet het geval en werkt maar 16% van alle vrouwen met kinderen onder de zes voltijds.
Maar het is ook een verhaal van vraag en aanbod. In ontwikkelingslanden zorgt de enorme groei voor een acute nood aan talent. Maleisië kent bijvoorbeeld een volledige tewerkstelling. Vrouwen links laten liggen is geen optie. De cultuur past zich aan, net zoals in Europa gebeurde tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. In China zorgt de enigkindpolitiek ervoor dat veel meisjes bijzonder goed opgeleid worden. En kan het land onmogelijk groeien zonder een beroep te doen op getalenteerde vrouwen.
Wie weet zit daar wel het geheim van de snelgroeiende economieën. Een studie van de London Business School concludeert immers dat teams innovatiever zijn wanneer vrouwen op zijn minst één derde van de teamleden uitmaken. De helft vrouwen in een team is optimaal. Vergeet positieve discriminatie, zonder vrouwen laten we winst liggen. Waar wachten wij/zij nog op?
donderdag 26 juni 2008
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
