Bruto Nationaal (On)Geluk
Waar moet een mens in deze barre beursdagen zijn geluk gaan zoeken? In Bhutan blijkt. Het ministaatje, gekneld tussen India en Tibet in de Himalaya, kwam in 1972 met de term Bruto Nationaal Geluk op de proppen. Het idee kwam uit de koker van koning Jigme Singye Wangchuck die op zijn tenen getrapt was dat zijn koninkrijkje het etiket van een trage economische groeier opgekleefd kreeg. Met het meten van het Bruto Nationaal Geluk wou hij bewijzen dat zijn economie misschien niet de best presterende was maar dat zijn bevolking wel gelukkig was. Bhutan, een stevige aanhanger van het Boeddhisme, prijkt ook vandaag bovenaan het lijstje van plekken waar mensen het gelukkigst zijn. Zelfs zo gelukkig dat de koning, tegen de wil in van zijn bevolking, enkele jaren geleden de democratie invoerde. In het lijstje van ontwikkelde landen valt op dat een groepje landen gelijktijdig het grootste aantal gelukkige en ongelukkige mensen huisvest. Dat leert een snelle blik op het ranglijstje van staten die goed scoren op de Bruto Nationaal Geluk-barometer en de rangschikking van landen met de hoogste zelfmoordcijfers.
Denemarken, Zwitserland en Oostenrijk voeren de reeks van landen aan waar mensen zich het gelukkigst voelen. Dat is gemeten volgens de Bruto Nationaal Geluk-index die in kaart brengt hoe goed mensen zich voelen op vlak van economische, sociale en psychologische factoren. Dat gebeurt op basis van een bevraging bij meer dan 80.000 mensen. Het lijstje van ongelukkige landen wordt aangevoerd door voormalige Oostbloklanden waar we een catastrofaal hoog aantal zelfmoorden vinden. Litouwen, Wit-Rusland en Rusland bezetten de plaatsen één, twee en drie in de rangschikking. Daarna volgen een rist ontwikkelingslanden zoals Zuid-Afrika, Guyana en China. En dan volgen enkele ontwikkelde landen. Merkwaardig genoeg vinden we daar dezelfde landen die de top aanvoeren op vlak van Bruto Nationaal Geluk: Zwitserland, Denemarken en Oostenrijk. Ook België behoort jammer genoeg tot dit groepje al bezetten we maar een 28ste plaats in de lijst van blije landen.
Dat Zwitserland, Denemarken en Oostenrijk veel tevreden burgers kennen, hoeft niet te verwonderen. Het zijn stuk voor stuk robuuste economieën waar veel mensen het goed hebben. Mensen in landen met een hoog bruto nationaal product, prima gezondheidszorg en onderwijs zijn door de band genomen een stuk enthousiaster over het leven. Neoklassieke theorie stelt een hoge consumptie van een product gelijk met geluk. Maar dat is wellicht aan herziening toe. Vreemd genoeg is het feit dat bijna iedereen alles heeft in landen zoals Zwitserland ook (deels) de verklaring waarom er meer mensen ontevreden zijn. Sommige onderzoekers beweren dat op curves duidelijk te zien is hoe het geluk van een bevolking afneemt naarmate de groei van de economie toeneemt -zodra een cruciale drempel van ontwikkeling is bereikt. Met andere woorden, we zijn ongelukkig wanneer we niet aan onze moderne basisbehoeften kunnen voldoen. We zijn gelukkig op het moment dat die vervuld zijn maar we worden collectief ongelukkiger naarmate we meer en meer bezitten.
Ook bedrijven kunnen hier iets uit leren want mensen blijken op hun innovatiefst en productiefst te zijn wanneer ze gelukkig zijn. Daarom gebruiken Honda, GM en Google serieuze spellen om hun mensen tot vernieuwing aan te zetten. Met duidelijke en slimme goals maar toch genoeg uitdaging om creativiteit aan te wakkeren. Mihaly Csikszentmihalyi vat het zo samen: de complexiteit van wat je doet moet net groter zijn dan je vaardigheden die je bezit. Een taak moet dus uitdagend maar niet onmogelijk zijn.
En dat is met de huidige crisis ook zo. Uitdagend, maar een oplossing kan niet onmogelijk zijn. Het paradoxale aan de collectieve verarming die de huidige beurscrisis veroorzaakt is, dat volgens de het model van sommige economisten, we hier ook gelukkiger van zouden kunnen worden. Of hoe Bruto Nationaal Geluk kan toenemen dankzij Bruto Internationaal Ongeluk.
donderdag 09 oktober 2008
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
