Paradox van Parys: Starck in mijn WC - deel 2

Het Belgisch paviljoen voor de Wereld Expo in Shanghai is gisteren voorgesteld. En ja, we ondernemen pogingen om onze creatieve industrie in de schijnwerpers te zetten. Al zullen er ongetwijfeld zijn die smalend doen over het terras met friet, wafels en ijs en de kunsthoek in het restaurant. De stoelen van Van Severen, de aankleding van Jan Hoet Jr. en de architectuur van Coninx zijn stappen in de goede richting. Vorige week hadden we hier over het onaangeroerd potentieel van onze creatieve industrie. En het gebrek aan export van onze Vlaamse iconen is daarbij een van onze pijnpunten. Hieronder zeven werken om zeven hinderpalen uit de weg te ruimen die de groei van deze belangrijke economische sector hinderen. Ze zijn bedoeld voor discussie en amendering, maar vooral voor actie.

Zeven werken

Hinderpaal één: ons onderwijs voor creatieve richtingen gaat er te vaak prat op geen ondernemerschapsvaardigheden bij te brengen. Daar dwalen we want niet is zo beknottend voor de creativiteit als een modeontwerper zonder klanten en een architect zonder bestellingen. Het eerste werk moet, bij wijze van spreken, er in bestaan om onze studenten de knepen van Excel bij te brengen. Daarmee bedoel ik dat een creatieveling op zijn minst moet beseffen dat er zoiets als bedrijfsvoering bestaat. En dat hij best een sterk team vormt met iemand die kaas gegeten heeft van ondernemen. Dat bewijst ook een doorlichting van de aanvragen bij CultuurInvest, een fonds dat startkapitaal verschaft aan creatieve ondernemers. 70% van de aanvragen wordt stopgezet omdat de indieners ‘dromers ' zonder plan zijn.

Verkokering en samenwerking

Hinderpaal twee, ons beleid is te verkokerd. Creatieve industrie beperkt zich niet tot één vakje maar gaat over cultuur, economie, onderwijs en innovatie. Gelukkig laten de beleidsbrieven van de betrokken ministers goede intenties optekenen op dat vlak. Nu omzetten in daden.

Hinderpaal drie, de sector zelf is geen toonbeeld van samenwerking. In tijden van open innovatie is dat paradoxaal. Onze Noorderburen zijn in hetzelfde bedje ziek, een recent rapport besluit: "In de creatieve industrie is amper sprake van samenwerking. Het niveau van zelforganisatie ligt zeer laag, focus en samenwerking schieten te kort." Dat kunnen we oplossen door de creatieve industrie als een cluster binnen Vlaanderen in Actie te definiëren. Zo kunnen we helpen investeren in labo's voor designers, broedplaatsen voor ontwerpers en hardware voor productontwikkelaars. En ondernemersvaardigheden aanleren.

Traditionele economie en creatieve industrie

Hinderpaal vier: het water tussen traditionele economie en creatieve industrie is te diep. Daar moeten we leren uit Mannheim waar ze een Pop Academie hebben opgericht waar nu meer dan 60 bedrijven uit de muziek industrie rond zijn gehuisvest of uit Ludwigsburg waar er meer dan 200 bedrijven rond de film school flokken.

Niet meten is niet weten

Hinderpaal vijf: we meten niet en daarom weten we niet. Dat hoopt Flanders DC op te lossen door dit voorjaar nog een kenniscentrum creatieve industrie boven de doopvont te houden. Hinderpaal zes: vandaag remt het systeem van intellectuele eigendom innovatie af in plaats van er een turbo achter te steken en is het veel te duur. Daar moeten we Europees actie ondernemen. En tenslotte, exporteert onze creatieve industrie te weinig. Daar kunnen we wat aan verhelpen door samen te werken met Flanders Investment & Trade. En niet enkel bier en frieten in ons Shangais uitstalraam te zetten.

Discussie en actie

Ondernemerschapsonderwijs, een geïntegreerd beleid, een georganiseerde sector, een eigen ViA cluster, een brug naar de traditionele economie, nieuwe vormen van intellectuele bescherming en een export gerichte creatieve industrie maken het verschil. Laat de discussie beginnen.

De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.

vrijdag 12 maart 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy