Tag cloud
innovatie creativiteit economie leuven crisis open vld europa campagne ondernemerschap ondernemen begroting belastingen jobs onderwijs vlaanderen ondernemers vrouwen eu taal flanders dc kapitalisme subsidies banken overheid voorzittermei/2013 apr/2013 maa/2013 feb/2013 jan/2013 dec/2012 nov/2012 okt/2012 sep/2012 aug/2012 jul/2012 jun/2012 mei/2012 apr/2012 maa/2012 feb/2012 jan/2012 dec/2011 nov/2011 okt/2011 sep/2011 aug/2011 jul/2011 jun/2011 mei/2011 apr/2011 maa/2011 feb/2011 jan/2011 dec/2010 nov/2010 okt/2010 sep/2010 aug/2010 jul/2010 jun/2010 mei/2010 apr/2010 maa/2010 feb/2010 jan/2010 dec/2009 nov/2009 okt/2009 sep/2009 aug/2009 jul/2009 jun/2009 mei/2009 apr/2009 maa/2009 feb/2009 jan/2009 dec/2008 nov/2008 okt/2008 sep/2008 aug/2008 jul/2008 jun/2008 mei/2008 apr/2008 maa/2008 feb/2008 jan/2008 dec/2007 nov/2007 okt/2007 sep/2007 aug/2007 jul/2007 jun/2007 mei/2007 apr/2007 maa/2007 feb/2007
Paradox van parys: Nationalisme en kapitalisme
Het was een gekke week in een nog maffer land. Zondag kwam het volk morrend op straat en eiste een regering maar vergat er bij te zeggen hoe dat dan moest. De voorzitter van Vlaams Belang vond dat Vlaanderen best een voorbeeld aan splitsend Soedan nam maar vergat daarbij het Soedanees probleempje met de mensenrechten. Een andere politieke partij eiste een referendum over de onafhankelijkheid maar vergat daarbij zelf hun leden te bevragen over de eigen voorzitterswissel. En toen was het nog maar zondag.
Impasse
Woensdag zetten de Vlaamse werkgevers die een snelle regering eisen maar willen dat de Vlamingen het been stijf houden, hun baas aan de kant. Nota bene de man die verklaard had ‘niet langer trots te zijn op Vlaanderen'. Dezelfde werkgevers, die Bart De Wever zijn echte bazen noemde, schoten eerder het voorstel van Bart De Wever voor een volledige splitsing van het arbeidsmarktbeleid af. Alhoewel die laatste dan weer zei dat dit een voorstel uit hun eigen eisenbundel was. Volgt u nog? Want dat was vóór de regeringsonderhandelingen van de palliatieve afdeling naar het mortuarium verhuisden. De impasse is dus compleet. De Walen zeggen dat het is omdat wij onverzettelijk zijn.
Straks verhindert kapitalisme nationalisme
Wij zeggen dat het is omdat we onze staat moeten hervormen en de regio's meer bevoegdheden toedichten. Opdat ons overheidsapparaat efficiënter zou werken. En onze economie er de vruchten van zou plukken. Lapidair gesteld volgen we eigenlijk de redenering dat we meer nationalisme nodig hebben voor een beter presterend kapitalisme. De ironie van het verhaal is dat het kapitalisme straks wel eens zou kunnen verhinderen dat we ons nationalisme waar maken.
Nummmerplaat
Want terwijl Joëlle ons nationalisme verwijt en alles uit de kast haalt voor het behoud van de nationale nummerplaat met rode tekens op een witte achtergrond, rolt België op het World Economic Forum over de tongen als de volgende dominosteen. En belanden we in het rijtje landen dat aangevoerd wordt door Griekenland en Ierland. Het kapitalisme kan het nationalisme inhalen als de internationale speculanten bloed ruiken, de rente op overheidsobligaties de hoogte inschiet. En de druk van buitenaf zo groot wordt dat we wel snel een regering moeten vormen die de crisis bezweert. Zonder dat er een akkoord is over diepgaande hervormingen.
Geest van het kapitalisme
Maar is nationalisme goed voor de economie? Liah Greenfield heeft er een interessant boek over geschreven. Ze stelt dat de geest van het kapitalisme gevoed wordt door het nationalisme omdat die leden van een natie motiveert om naar groei te streven. Een paar eeuwen geleden was de zoektocht naar groei helemaal geen centraal thema in het leven van mensen. Dat is veranderd in de 17de en 18de eeuw, toen naties die groei positieve kwaliteiten begonnen aan te meten. Maar nationalisme, zegt Greenfield, is een idee en dus ook een flexibel begrip.
Wereldrecord
Dan blijft voor België dus enkel de vraag over hoe groot of hoe klein we de cirkel maken waarbinnen we iedereen als lid van een zelfde natie beschouwen. Onze politici hebben nog 60 dagen om zich daarover te buigen en het wereldrecord regeringsvormen te verbreken.
De Paradox van parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 28 januari 2011 - Geef je commentaar (0)
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Paradox van Parys: Goed gek!
Net als de rest van Vlaanderen heb ik maandagavond de jongens van de Neveneffecten aan het werk gezien in Basta! Indien u eerder deze week op Mars vertoefde en ook nog pas eergisteren werd geboren, hebben wij schokkend nieuws voor u: de belspelletjes spelen het spel niet eerlijk. Maxime De Winne, de undercover belspeldel, is deze week publiekslieveling nummer één. Maar de echte held van het spel is ene Gaëtan De Weert.
Pyschiatrische hulp
Gaëtan is van beroep koorleider bij de Vlaamse Opera. En op het kraken van de ‘sleutel' - de methode die belspelbedrijven gebruiken om u op te lichten - spendeerde de ondernemende Vlaming zo maar eventjes anderhalf jaar. Dat is pure passie en maniakale verbetenheid. En een beetje gestoord. Eigenschappen die ook echte ondernemers niet vreemd zijn. Je hoort wel eens dat je een kleine slag van de molen moet hebben om in ons land ondernemer te willen worden. Nu blijkt uit een nieuw boek dat het ook klopt. Niet omdat de overheid het ondernemende mensen zo lastig maakt. Wel omdat succesvolle ondernemers veel symptomen vertonen die lijken op die van mensen die echt wat psychiatrische hulp kunnen gebruiken.
Hypomanie
In het boek "The Hypomanic Edge" wordt uit de doeken gedaan dat hypomanie een manie is zonder psychotische symptomen. En dat net veel ondernemers hypomanisch zijn. Het internet beschrijft de conditie van mensen die aan hypomanie lijden als energiek, euforisch, overlopend met nieuwe ideeën, en soms hoogst zeker en charismatisch: "In tegenstelling tot volslagen manie, zijn hypomanie lijders voldoende geschikt voor coherente gedachte en actie om aan dagelijkse activiteiten deel te nemen."
Ratio uit het raam
Zo gek is het trouwens niet dat een goed ondernemer een beetje gek moet zijn. Als je op een idee broedt moet je de ratio uit het raam slingeren. Iedereen die al wel eens een innovatief bedrijf heeft opgericht, weet dat vroeg of laat - en in Vlaanderen eerder vroeg dan laat - iemand je komt vertellen dat je krankzinnig bent. Dat er miljarden mensen op de planeet leven en dat de kans dat niemand anders al eerder met jouw idee op de proppen is gekomen statistisch nihil is. En dat je bij de spoorwegen ten minste weet om hoe laat je thuis bent.
Meer ruimte voor gekheid
En toch worden er elke week bedrijfjes geboren en komen ondernemers met nieuwe ideeën op de proppen. Jan Kriekels is een mooi voorbeeld van een gezellig gestoorde ondernemer die de verwarmingstoestellen van Jaga naar een nieuw heelal schiet. Net zoals Simon Dewulf van Creax met zijn innovatiebedrijf. Of Kamagurka die zijn zaakjes mooi voor elkaar heeft. We hebben dus meer ruimte voor gekheid nodig en minder argwaan tegenover non-conformisme. Het zou ons land kleuren en de economie doen opbeuren. Sommige durfkapitaalfondsen hebben zelfs testen ontwikkeld om de echte gekken van de gewone gekken te scheiden. Eentje die ook de gewone mafkezen uit het proces gooit hebben ze niet, anders zouden er geen goede ideeën en personen om in te investeren overschieten.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
donderdag 20 januari 2011 - Geef je commentaar (0)
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Paradox van Parys: Groen is het nieuwe zwart
Dit weekend steelt de elektrische auto de show op het autosalon. Vorige week stolen drie Renault bazen geheimen over de nieuwe elektrische auto van hun werkgever. Die verkochten ze, volgens de Franse overheid, aan Chinese spionnen. Er viel wel wat informatie te rapen want Renault en Nissan investeren samen meer dan vier miljard euro in de ontwikkeling van de elektrische auto en hebben al tientallen octrooien geregistreerd. Bronnen zeggen dat er nog zo'n 150 patenten over de batterij en de motor klaar waren voor registratie maar nu waarschijnlijk gejat zijn. De Franse minister van Economie sprak over niks minder dan "economische oorlog".
Niet zo groen als u denkt
De nieuwe groene voertuigen zijn dus dé toekomst voor autobouwers want goed voor het milieu en niet afhankelijk van fossiele brandstof. Althans, dat is de gangbare wijsheid. Elk land, elke regio en elke constructeur heeft ondertussen het licht gezien en wil graag een groene auto op de markt brengen. Niemand wil die autoboot missen. Het enige probleem? Een elektrische auto is lang niet zo groen als iedereen ons wil doen geloven. De uitstoot van een puur elektrisch voertuig is nul. Dat klopt. Maar er zijn ook een aantal problemen.
Elektriciteit tanken
Probleem één is dat zo'n auto uiteraard elektriciteit moet tanken. En in België wordt maar 6% van die elektriciteit opgewekt door hernieuwbare energie. Iets meer dan de helft komt uit kernenergie en de rest is voor rekening van fossiele brandstoffen. Kort door de bocht gesteld, vervuilt een elektrische auto die op elektriciteit uit fossiele brandstoffen rijdt meer dan een benzinewagen. Want in dat geval wordt de fossiele brandstof gewoon elders verbrand, omgezet in elektriciteit en vervolgens in je wagen gepompt. Je had die brandstof dan beter meteen getankt, want zo krijg je veel meer kilometers uit een liter fossiele brandstof. En dat is pakken beter voor het milieu.
Lithium batterij
Bij ons wordt gelukkig de helft van onze energie in kerncentrales opgewekt. Maar al wie zich graag groen noemt, wil die liever dicht. Tja. In een interessant stukje gisteren in Nieuwe Feiten op Radio 1 bleek bovendien dat de productie van een benzine of dieselwagen momenteel ook stukken milieuvriendelijker is dan het vervaardigen van een elektrische wagen. En dat is meteen probleem nummer twee. Neem nu de batterij die zo'n auto nodig heeft. Het lithium daarvoor komt vaak uit conflictgebieden en niemand wordt echt vrolijk van wat er op batterijkerkhoven gebeurt.
Mijn auto, mijn vrijheid
En probleem nummer drie is dat onze elektrische auto's voorlopig ook niet echt gebruiksvriendelijk zijn. De leuze, "mijn auto, mijn vrijheid" is niet van toepassing op de huidige, puur elektrische vloot. Na 180 kilometer is de batterij plat en moet ie aan een paar uur aan het infuus. En naar oplaadpunten blijft het in Vlaanderen speuren met een vergrootglas.
Globale aanpak
De elektrische auto zal pas een echte innovatie zijn als we hem hetzelfde gebruiksgemak kunnen geven als een andere auto, als we met een nieuw soort batterij op de proppen komen en onze elektriciteitsvoorziening groener maken. We hebben dus een globale aanpak nodig. Benieuwd of wij of de Chinezen het eerst met een echte groene elektrische auto aan de startmeet staan.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 14 januari 2011 - Geef je commentaar (6)
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
