Tag cloud
innovatie creativiteit economie crisis leuven open vld europa campagne ondernemerschap ondernemen begroting belastingen jobs onderwijs vlaanderen ondernemers vrouwen eu taal flanders dc kapitalisme subsidies banken overheid voorzitterjun/2013 mei/2013 apr/2013 maa/2013 feb/2013 jan/2013 dec/2012 nov/2012 okt/2012 sep/2012 aug/2012 jul/2012 jun/2012 mei/2012 apr/2012 maa/2012 feb/2012 jan/2012 dec/2011 nov/2011 okt/2011 sep/2011 aug/2011 jul/2011 jun/2011 mei/2011 apr/2011 maa/2011 feb/2011 jan/2011 dec/2010 nov/2010 okt/2010 sep/2010 aug/2010 jul/2010 jun/2010 mei/2010 apr/2010 maa/2010 feb/2010 jan/2010 dec/2009 nov/2009 okt/2009 sep/2009 aug/2009 jul/2009 jun/2009 mei/2009 apr/2009 maa/2009 feb/2009 jan/2009 dec/2008 nov/2008 okt/2008 sep/2008 aug/2008 jul/2008 jun/2008 mei/2008 apr/2008 maa/2008 feb/2008 jan/2008 dec/2007 nov/2007 okt/2007 sep/2007 aug/2007 jul/2007 jun/2007 mei/2007 apr/2007 maa/2007 feb/2007
Paradox van Parys: HLW072-002
Deze week heb ik het bedenkelijk genoegen gehad om het resultaat van een reeks domme groepsbeslissingen te aanschouwen. Niet zo erg als het gebrekkig Titanic design en niet zo beroemd als de geflopte lancering van New Coke, maar in zijn eigen recht toch wel behoorlijk knudde.
Ziekenhuisinnovatie
Door omstandigheden heb ik omstandig kennis gemaakt met het nieuwste snufje ziekenhuis innovatie. Het betreft een spiksplinternieuwe kinderbedje dat je in onze ziekenhuizen aantreft. Op de website van de fabrikant wordt het aangeprezen als "kindvriendelijk, veilig en arbotechnisch optimaal". In de praktijk is het ding zo onhandig dat het het verplegend personeel, dokters en ouders tot wanhoop drijft. Zo kan je de zijwanden van het onding in drie standen omhoog schuiven. Dat zal een onfortuinlijke doktersassistente, die in luttele seconden zelf patiënte werd, zich nog lang heugen. De zware metalen spijlers schieten namelijk ongecontroleerd de hoogte in, recht tegen dokters of verpleegsters onderkin. Ze doen dat trouwens met een decibelniveau dat makkelijk de Brusselse geluidsnormen overstijgt. Met als paradoxale resultaat dat het bed elke slapende baby wekt.
Misser van formaat
Bovendien staan de spijlers nu zo dicht tegen elkaar dat een verpleegster er niet langer haar hand kan tussensteken om een patiëntje toe te dekken of medicijn toe te dienen. Met, u raadt het al, als gevolg dat de spijlers naar beneden moeten, het geluid de hoogte in gaat en de baby wakker wordt gemaakt. Nochtans is het bed best duur want uitgerust met een motor zodat je je kleine pruts makkelijk hoger of lager kunt zoomen. Maar natuurlijk niet tot op het niveau waarop ouders naast het bed zitten of slapen. En tenslotte is het ding ook een stuk onhandiger in het manoeuvreren dan zijn voorganger. Product HLW072-002 is dus een misser van formaat.
Klanten
Het wordt helemaal eigenaardig als je bedenkt dat de producent vlot afnemers vindt voor zijn waar. Ik heb ze in ieder geval bij de dozijnen zien staan. Iemand heeft het dus verstandig gevonden om die arbotechnische pareltjes aan te schaffen. In ieder geval was dat niemand die dagelijks strijd levert met de metalen monsters.
Teamblunders
Maar de echte vraag is hoe bedrijven, met teams van medewerkers, zo'n dure blunders maken. Want hoe verloopt zo'n ontwerp vergadering dan? Is er dan niemand die zijn hand de lucht insteekt en heel hard ‘stop' roept? Of weet iedereen in de kamer stiekem al lang dat het product dat op de tekentafel ligt een aankomende commerciële carcrash is? En durft gewoon niemand de tirannieke baas tegen te spreken? Of is iedereen die aan de flop meewerkte werkelijk dolenthousiast? En waarom werd bij de uitwerking en de aankoop niet eenvoudig de mening van verplegers en verpleegsters gevraagd? Allemaal voer voor groepspsychologie.
Slimmer met twee
Daaruit blijkt dat je met twee wel slimmer bent dan alleen, maar met vijf dommer dan met vier. Want de ideale groep zou uit 4.6 leden bestaan. Daarna neemt de effectiviteit van groepsbeslissingen gevoelig af. Bedrijven en organisaties die beslissingen in groep nemen moeten ook weten dat een groep mensen meer risico's neemt dan een individu. Dat komt omdat de meerderheid die een standpunt moet verdedigen tegen een minderheid, meer overtuigd raakt van zijn standpunt. En dus ook extremer wordt. Tenslotte is er in een groep sprake van gedeelde verantwoordelijkheid. Individuen vinden dat ze niet kunnen worden aangesproken op een flater die in groep is beslist is. En keuren ze dus beslissingen goed, die ze alleen nooit zouden nemen.
Kortom, een groep brengt het beste en het slechtste in een mens naar boven. Bedrijven houden daar best rekening meen, de makers van de HLW072-002 incluis.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 27 augustus 2010 - Geef je commentaar (0)
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Paradox van Parys: Niet zo gek, die Britten!
Deze week wil ik deze kolommen misbruiken om onze vrienden, de Britten, toe te juichen. Want terwijl iedereen in continentaal Europa op zijn luie krent ergens aan een zwembad ligt, hebben ze aan de andere kant van het kanaal niet stil gezeten. En, het mag gezegd, bergen werk verzet. In de laatste maanden hebben de Britten een regering gevormd, hun begrotingstekort gereduceerd, hun kandidatuur voor het WK 2018 georganiseerd én de Olympische Spelen geprepareerd. En bij dat laatste zijn ze zo grondig te werk gegaan, dat zelfs wij er wat van kunnen opsteken.
David Cameron
De eerlijkheid gebiedt ons er bij te vertellen dat ook in het Verenigd Koninkrijk de regeringsformatie lang aansleepte. De Britse pers kreeg het er zelfs danig op haar heupen, met enkele scherpe commentaarstukken als gevolg. Het vergde David Cameron dan ook vier volledige dagen om met zijn coalitieregering en programma op de proppen te komen. Een mens zou van minder nerveus worden.
Snoeien om te groeien
En terwijl bij ons een perimeter wordt afgetast, Bodrum en convergenties worden verkend en de preformatie op zoek gaat naar een reformatie, hebben ze daar van de zomer gebruik gemaakt om het snoeimes boven te halen. Geen opsmukoperatie waar enkel de voortuin aan moet geloven. Nee, het volledige bos wordt onder handen genomen met 160 miljard euro besparingen over vijf jaar en mogelijk 60.000 ambtenaren minder. Bij ons dan weer is niet iedereen overtuigd dat er überhaput moet bespaard worden, laat staan dat het over 22 miljard euro zou gaan.
WK2018
Maar waar de voorbije week bij ons wél God en klein Pierke het over eens leek, was dat het WK 2018 in België organiseren een dommigheid was. Te duur, te megalomaan, te moeilijk en te veel uitzonderingen voor FIFA. Alhoewel dat laatste achteraf niet correct bleek, hadden wij alleszins geen doelkans gemist om de wereld te tonen dat we zonder noemenswaardige inspanning het WK Mekkeren op onze naam schrijven. Wat zijn die Japanners, Zuid-Koreanen, Australiërs, Russen, Spanjaarden, Amerikanen, Qatari en Portugezen toch een bende dwazeriken om zoveel moeite te doen om het WK binnen te halen en Sepp Blatter rijk te maken. Verstandige mensen doen daar niet aan mee.
Olympische Spelen 2012
Eigenaardig genoeg strijden de eilandbewoners aan de overkant van het kanaal wel met hand en tand om het WK 2018. Het is te zeggen, tussendoor. Wanneer ze even niet hun volle aandacht moeten geven aan de organisatie van die andere dwazernij, die wij uiteraard al lang op ons grondgebied verboden hebben, de Olympische Spelen van 2012. Bij de voorbereidend daarvan, is het Brits toerismebureau niet over één nacht ijs geschaatst en heeft het onderzocht hoe de Britten ons Belgen het best kunnen ontvangen in 2012. Interessante lectuur.
Tandenstoker
Wist u dat mannen in België recht staan wanneer vrouwen de kamer binnenkomen, of de bus opstappen? Dat het ‘not done' is in ons land om je handen in je broekzakken te steken, te geeuwen, te krabben of een tandenstoker in het publiek te gebruiken? Dat Walen van bureaucratie en hiërarchie houden? En dat we ‘indirect' zijn en bijna nooit klagen?
Tenzij uiteraard iets ambitieus en prestigieus kan zijn. En het moed en doorzettingsvermogen vraagt om ons doel te bereiken. Dan zijn we wel direct en schalt de klaagtrompet. Of waar een klein land groot in kan zijn.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 13 augustus 2010 - Geef je commentaar (0)
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Terug naar school
O ironie.
donderdag 12 augustus 2010 - Geef je commentaar (0)
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Ondernemen in de zorg II
Vandaag alweer een artikel over de zorgsector. Deze keer op de één van De Standaard. Zie http://tinyurl.com/39knwt6. Zo maar eventjes 60.000 meer mensen dan vandaag zijn er nodig in de zorg. En evenveel om te vervangen wie er op pensioen gaat. Goed nieuws denkt u. Ja, maar niet helemaal. Want die 60.000 extra mensen zijn eigenlijk allemaal mensen die rechtreeks van ons belastingsgeld moeten worden betaald. En zoals u weet staan we er al niet zo schitterend voor wat de spaarpot van de overheid betreft. Eigenlijk is dat dus slecht nieuws want zo wordt het gat in onze begroting nog groter en moet één generatie nog meer ophoesten. De oplossing is simpel. Laat eindelijk, met de nodige regels, ondernemerschap in de zorg toe.
Maar dat ligt niet zo makkelijk. Want in België wordt iedereen die wilt ondernemen in de zorg met de nek bekeken. Probeer maar eens een zelfstandig - niet verzuild - rusthuis uit te baten. Daar moet je al een beetje van lotje getikt voor zijn. Zelfs als het enkel gaat over de bakstenen, staat het land (i.e. de concurrentie) al op stelten. Zie http://tinyurl.com/345k2ow. Alhoewel alle studies er op wijzen dat de zorg even goed is in zo'n zelfstandig rusthuis als in een gesubsidieerd rusthuis (ze moeten aan dezelfde regels voldoen), maken allerlei regels het moeilijk om extra bedden bij te maken door ondernemerschap. En dus ook om extra banen te scheppen die niet helemaal betaald worden door de overheid.
Gisteren stond er ook al een interessant idee in de krant rond zorg: http://tinyurl.com/395kllb Ouders zelf laten beslissen waar ze hun belastingsgeld rond zorg voor hun kinderen aan besteden. Leve de vrije keuze. En nog meer innovatieve ideeën (bedankt Dries Verhaeghe) op een goede website rond innovatie in de zorg: http://www.psfk.com/future-of-health. Het wordt elke dag interessanter.
Alleen mogen wij met regels uit een ver verleden, niet achter blijven. Zeker niet in een sector waar we met onze expertise net koploper zouden kunnen zijn.
dinsdag 10 augustus 2010 - Geef je commentaar (0)
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
Paradox van Parys: Help de zestigplussers zijn hier!
Soms zijn een paar regendruppels voldoende om een lang voorspelde tsunami te herkennen. Met de vergrijzing is het net zoals met de Chinezen. Pas toen die IBM computers, Volvo en nu ook F.C. Liverpool opkochten, werd de nieuwe macht van het Verre Oosten tastbaar. En pas toen deze week het nieuws enkel ging over ING dat zijn oudere klanten betuttelde, het feit dat maar een derde van de 55-plussers in ons land werkt, Zorgnet dat zich zorgen maakte over commercie in de ouderenzorg en het Comité voor de Pensioenen dat ei zo na een pensioenoorlog met de jongere generatie ontketende, wist je dat de zomer van 2010 de oprukkende macht van 60-plussers concreet had gemaakt.
Stop de betutteling uit eigen belang!
Maar de rode draad was evenzeer dat overheid en privé moeten stoppen met de bevoogding van een groep diverse en actieve individuen. Want het lijkt er sterk op dat veel bedrijven en organisaties ons onnodig willen ‘beschermen' op onze oudere dag, terwijl ze daar uiteraard geheel toevallig zelf beter van worden.
Want hoe leg je anders uit dat ING klanten boven de zestig maximaal 1.000 euro per week laat afhalen ‘om hen te beschermen'. Een paar extra hindernissen helpen ongetwijfeld deposito's op peil te houden. En merkwaardig genoeg bleef bescherming uit voor zij die meer dan 1.000 euro op hun rekening wilden deponeren. Me dunkt even gevaarlijk als meer dan 1.000 euro afhalen.
Ondernemerschap in de zorg
Maar de week was nog niet uit of er stond alweer een nobele ridder op om geheel belangeloos oudere mensen te beschermen. Ditmaal tegen ondernemerschap in de zorg. De baas van Zorgnet Vlaanderen vond het feit dat banken en vastgoedbedrijven investeren in gebouwen voor senioren zorgwekkend. Zelfs indien, zoals hier het geval is, de uitbating en zorgverlening voor de ouderen die er wonen, er geheel los van staat.
Tiens. We staan toch voor een drastische toename van het aantal ouderen en hebben dus ook pakken meer infrastructuur nodig? Als de overheid hiervoor in haar eentje moet opdraaien dan kunnen u, ik en onze kinderen nog een paar generaties lang het uitdeinende gat van 22 miljard in onze begroting dichtrijden. Dus, met mijn beperkt verstand denk ik dan, bedankt privé investeerders om een maatschappelijke nood mee te helpen lenigen. En dat in ruil voor een simpel huurcontract dat u een vaste inkomst geeft op uw investering. Waar zit het probleem?
Dominante positie
Deze ochtend drukte de journaliste op Radio 1 haar hoop uit dat Zorgnet het ‘voor ons in de gaten zou houden en er goed op zou toezien.' Alsof het zaakje toch niet zuiver op de graat is. Maar Zorgnet Vlaanderen hierover interviewen komt neer op het vragen of ze de nieuwe Maes smaken in een befaamd Stella café.
Zorgnet Vlaanderen zit in Caritas Catholica en is weliswaar een vzw, maar eentje met 80.000 medewerkers die haar dominante positie in de zorg niet graag ziet afbrokkelen door de intrede van nieuwe investeerders. Zorgnet houdt aan "de christelijke traditie en aan de valorisatie van de waarden die, ook vandaag, tot ethische en soms radicale keuzes dwingen". Zoals het vragen stellen bij nieuwe spelers. Om de senioren te beschermen.
Economische crisis
Gelukkig is er nog de economische crisis. Die zorgt voor een mini babyboom. Een van de talrijke nieuwe mama's in mijn omgeving verschafte gisteren uitleg bij haar timing: "Promoties gingen vorig jaar voor een jaartje de koelkast in binnen ons bedrijf. Prompt vonden ik en een pak vrouwelijke collega's dit het uitgelezen moment voor een baby."
De vergroening komt er aan. Hopelijk allemaal nieuwe burgers die voor zichzelf kunnen denken en zelf kunnen beslissen wanneer ze ‘bescherming' nodig hebben.
De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.
vrijdag 06 augustus 2010 - Geef je commentaar (2)
Vind je dit interessant? Deel het met anderen.
