Niet aan politiek doen, maar doen!

Ik ben verontwaardigd. Ik begrijp als jonge dertiger niet waarom ons land stilstaat in plaats van vooruit gaat. Waarom politici elke dag met zichzelf bezig zijn in plaats van met hun volk. Waarom een belangrijke bijzaak als BHV al veertig jaar niet gesplitst geraakt. Of waarom politiek het ondernemende Vlamingen zo moeilijk maakt en zelden over de essentie gaat.

Nieuwe start

Wij hebben nood aan een nieuwe start. Aan vernieuwing en verandering. En aan frisse mensen die met een open vizier oude problemen aanpakken.

Andere manier aan politiek doen

Ik ben net zoals u een gewone Vlaming, een druk bezette papa en een realistische optimist. Ik wil op een andere manier aan politiek doen. Zonder taboes en theater. Maar mét resultaten en oplossingen. Redelijk en rechtlijnig. Maar met de moed u de waarheid te vertellen en knopen door te hakken. Ook wanneer dat moeilijk is.

Politiek gaat over u, niet over mij

• Ik wil luisteren naar u en werken voor u.
• Ik beloof u nooit iets te beloven dat niet kan.
• Ik wil opbouwend en in vertrouwen naar oplossingen zoeken voor zaken die er echt toe doen. Zoals uw werk, uw belastingen, een efficiënte overheid en uw pensioen.

Parys - Brussel
Stuur iemand zoals u naar het parlement.

Lorin Parys - Open Vld, 2de plaats, federale verkiezingen juni 2010

 

zaterdag 08 mei 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Paradox van Parys: Weg met moederdag!

Ik loop me al even suf te piekeren over waar ik zondag mijn moeder blij mee kan maken. Gelukkig krijg ik dagelijks ongevraagd bakken tips in mijn bus. Van bedrijven met namen als Krëfel, Vandenborre of Blokker. Een snelle blik leert ons dat moeders te lande nog steeds het gelukkigst zouden zijn met een mixer, stofzuiger of koffiezetapparaat. Bij Blokker kan je moeder zelfs plezieren met een cd-box vol liedjes die het verrichten van huishoudelijke taken verlichten. Dat alles is ook een redactrice van deze krant niet ontgaan. Die wijdt vandaag een stuk aan de 'beledigende' en 'stereotiepe' cadeaus waar mama's zondag mee overspoeld worden. Met die traditie moet komaf gemaakt worden volgens het artikel.

Een drilboor voor mama

Dat is een bijzondere stelling. Want ofwel zijn al onze moeders getalenteerde actrices. Een hypothese die niet uit te sluiten valt - tenslotte hebben ze ons na de erbarmelijke schooltoneelopvoering ook met een uitgestreken gezicht sterkwaliteiten aangemeten. En veinzen ze bijgevolg zondag blijdschap bij het aanschouwen van hun nieuw keukengerei terwijl ze stiekem al overpeinzen hoeveel die nieuwe messenset zal opbrengen op ebay. Ofwel zijn onze moeders echt blij met een nieuwe krultang. En als je dan geluisterd hebt naar de wijze raad van deze krant sta je daar met je Bongo-box, terwijl je moeder op een nieuwe fruitpers had gehoopt. Benieuwd trouwens of we ons over een week of vier ook mogen verwachten aan collectieve verontwaardiging voor de kruiwagen, drilboor en schroevendraaierset in de vaderdagfolders.

'Dat had je echt niet moeten doen'

Het echte probleem is niet het feit of cadeaus al dan niet seksistisch zijn, maar wel dat het aartsmoeilijk is te achterhalen waar je iemand echt een plezier mee doet. En dat is een economisch vraagstuk want alle cadeaus vernietigen waarde. Dat hebben ook enkele wetenschappers aan de Wharton Universiteit ontdekt. Stel, we blijven hardleers en kopen voor onze moeders toch een stofzuiger van 100 euro. Als die stofzuiger hen eigenlijk niets waard is, hebben we allemaal 100 euro in waarde vernietigd. In het algemeen blijkt dat mensen die een presentje ontvangen, hun gift 20% minder waard achten dan de aanschafprijs ervan.

Maar, hoor ik u zeggen, geld spenderen is toch goed om economische groei te genereren? Ja, dat klopt voor bedrijven als Krëfel en Vandeborre, die iets verkopen. Maar nee, die redenering gaat niet op voor u en ik, die iets krijgen. Want voor datzelfde geld hadden wij meer economisch genot kunnen kopen. En hadden we onszelf dus meer plezier kunnen doen met iets wat we echt wilden.

Cash voor moederdag?

De scherpzinnige lezer heeft ondertussen al lang in de gaten dat er dan slechts twee opties overschieten. Ofwel geven we vanaf nu enkel nog geschenkbonnen. Die verhogen immers de kans dat uw moeder iets krijgt dat ze echt wil, aanzienlijk. Maar ook daar zit een probleem. Gemiddeld blijft 10% van alle cadeaubonnen ongebruikt. Met, u raadt het al, een geweldige waardevernietiging tot gevolg. De laatste optie ten slotte, zondag bij ma komen aanzetten met een enveloppe cash, is iets dat ik in ieder geval niet durf riskeren. Zelfs mijn moeder zou het moeilijk hebben enige blijheid te fingeren. Er blijft dus maar één oplossing over om onze economie aan te zwengelen en de aankoopstress van menig zoon en dochter te reduceren. We schaffen vader- en moederdag gewoon af en doen in één beweging hetzelfde met de kerst.

Voor alle zekerheid zeg ik het zondag voorlopig nog even met bloemen.

De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.

vrijdag 07 mei 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

vorige pagina - 2 / 2 -

© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy