feb/2012   jan/2012   dec/2011   nov/2011   okt/2011   sep/2011   aug/2011   jul/2011   jun/2011   mei/2011   apr/2011   maa/2011   feb/2011   jan/2011   dec/2010   nov/2010   okt/2010   sep/2010   aug/2010   jul/2010   jun/2010   mei/2010   apr/2010   maa/2010   feb/2010   jan/2010   dec/2009   nov/2009   okt/2009   sep/2009   aug/2009   jul/2009   jun/2009   mei/2009   apr/2009   maa/2009   feb/2009   jan/2009   dec/2008   nov/2008   okt/2008   sep/2008   aug/2008   jul/2008   jun/2008   mei/2008   apr/2008   maa/2008   feb/2008   jan/2008   dec/2007   nov/2007   okt/2007   sep/2007   aug/2007   jul/2007   jun/2007   mei/2007   apr/2007   maa/2007   feb/2007  

Wij willen fietsen in de Diestsestraat!

1.500 dieselbussen per dag
Op de Bondgenotenlaan denderen dagelijks meer dan 1.500 dieselbussen in een karikaturale karavaan door het stadscentrum met een CO² uitstoot die vijf maal hoger ligt dan die van een personenvoertuig. Daarmee is het Leuvense centrum één van de drukste busvervoersknooppunten in Vlaanderen. Uit het berekeningsmodel CAR-Vlaanderen, blijkt dat de Bondgenotenlaan de grenswaarde voor fijn stof 55 dagen per jaar wordt overschreden. De ecologische voetafdruk van De Lijn is dus bijzonder groot in Leuven. Om één of andere reden wordt er aan de probleem al jaren niets of weinig gedaan. De Lijn krijgt in Leuven vrij spel om te rijden en te stoppen waar het wil, zelfs de Grote Markt is geen taboe op dat vlak.

Alternatief voor fietsers
De Bondgenotenlaan is nu een ‘Superlaan'. Men probeert hier zowat alle functies die een straat kan hebben in één te combineren: een drukke busbaan, een centrumweg voor auto's, een drukke winkelstraat met winkelende voetgangers en vrachtverkeer voor leveringen. Waarom moeten ook de fietsers hier verplicht langsrijden als er een goed alternatief enkele meters verder ligt?

Diestsestraat 100% open
Wij pleiten ervoor om de Diestsestraat terug 100% van de tijd open te stellen voor fietsers in beide richtingen. Dit is een maatregel die enkel politieke wil vereist en snel kan genomen worden. Op die manier geef je de schoolgaande jeugd en de grote groep pendelaars die dagelijks met de fiets de Bondgenotenlaan moeten trotseren een veiliger en gezonder alternatief.

Voorbeeld van andere steden
Het argument dat dit geen veilige oplossing zou zijn gaat niet op. Fietsers en voetgangers samen in één straat hoeft absoluut niet onveilig te zijn, kijk maar naar het winkel-wandel gedeelte van de Brusselsestraat. Het combineren van voetgangers, auto's, vrachtwagens en fietsers in één straat (de Bondgenotenlaan) is pas echt gevaarlijk. Dit is een samengaan dat zichzelf reguleert op drukkere momenten. Meerdere steden zijn Leuven hierin al voorgegaan.

Simpele vraag
Daarom is onze vraag aan burgemeester Tobback eenvoudig: "Laat ons fietsen in de Diestsestraat."

Word lid van onze facebook groep http://www.facebook.com/home.php?#!/group.php?gid=123664024333358&v=wall&ref=ts

Lees ook het artikel in Het Nieuwsblad http://tinyurl.com/3yvrh9x en Het Laatste Nieuws http://tinyurl.com/3yvrh9x

maandag 31 mei 2010 - Geef je commentaar (1)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Besparen doe je zo - Deel I: Schaf het belastingsdoolhof af

Kafka

"Voor feitelijk samenwonenden bestaan er 508 mogelijk in te vullen rubrieken op je belastingsformulier. Er zijn meer dan 70 mogelijke aftrekposten. En vijf belastingsschalen die door negen factoren kunnen verhoogd worden. Alleen belastingsconsulenten worden hier rijk van, de mensen worden er gek van," zegt Lorin Parys van Open Vld.

Doolhof

Dit doolhof van regels zorgt er voor dat we 30.000 ambtenaren op Financiën nodig hebben om dit ingewikkeld systeem in stand te houden. Dat is bijna zoveel als ons leger. In de V.S. is er één federale belastingsambtenaar per 3.000 burgers. Bij ons is er één belastingsambtenaar per 333 burgers.

"Sinds 1980 is het aantal personeelsleden bij de FOD Financiën met de helft gestegen maar het aantal burgers en bedrijven in ons land is niet met de helft toegenomen," noteert Parys. "Daarbij komt dat hoe complexer en ingewikkelder het belastingssysteem, hoe meer kans er ook is op misbruiken. En om die op te sporen heb je opnieuw een leger ambtenaren nodig. Eenvoud kan ons redden."

Context

Vorige week stonden we 43ste van 58 landen in een rangschikking over overheidsefficiëntie. "We betalen dus veel belastingen maar krijgen er weinig voor terug," zegt Lorin Parys van Open Vld.

Met dat geld betalen we 1,04 miljoen ambtenaren. "70% van alle overheidsgeld in België gaat naar de betaling van lonen," zegt Parys. "1 op de drie werkende mensen wordt door de staat betaald. Door ons dus. Dat is te veel. En dat aantal kunnen we verminderen door de overheid eenvoudiger te maken en de ambtenaren die op pensioen gaan selectief te vervangen," zegt Parys.

Belastingsschalen & aftrekposten

Belastingsschalen
- 5 belastingsschalen van 25 tot 50 procent.
- Een belastingsvrije som die door maar liefst 9 factoren kan verhoogd worden, bv. leeftijd, opvangkosten, aantal kinderen, etc.

Rubrieken die moeten worden ingevuld op de belastingsbrief (deel I)
- Voor een alleenstaande zijn er 254 mogelijke rubrieken.
- Voor een gehuwd of wettelijk samenwonend koppel: 430 mogelijke rubrieken.
- Voor een feitelijk samenwonend koppel: 508 mogelijke rubrieken.

Aftrekposten en dergelijke
- Indien met kiest voor de forfaitaire aftrek van de beroepskosten, zijn er in totaal 33 categorieën van kosten die kunnen worden afgetrokken of die leiden tot een vermindering van de belastingen.
- Indien men als loontrekkende kiest voor de aftrek van werkelijke kosten, dan stijgt het aantal tot 55 categorieën.
- Indien men als zelfstandige kiest voor de aftrek van werkelijke kosten, dan komt men uit op 73 soorten kosten of uitgaven die kunnen worden afgetrokken en die kunnen leiden tot een vermindering van de belastingen!

 

vrijdag 28 mei 2010 - Geef je commentaar (1)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Paradox van Parys: De Wet van de Remmende Voorsprong

Schadenfreude

Wedden dat de Braziliaanse president Luis da Silva een kleine vlaag van schadenfreude niet kon onderdrukken bij zijn bezoek aan zijn naam en ambtsgenoot Silva? Die laatste is president van Portugal en zit economisch in nauwe schoentjes. Het land mag zich ondertussen gelukkig prijzen dat het meer dan één kolonie had veroverd. Want op het Iberisch schiereiland hebben ze ondertussen ook de banden met Angola aangehaald. Samen met de lokale oliegigant Sonagol hebben de twee landen een investeringsbank opgezet met een kapitaal van één miljard dollar. De voormalige wingewesten veroveren dus stilaan de economie van hun vroegere onderdrukker. Het was zelden zo duidelijk dat de wereld op zijn kop staat.

Band- en breinwerk

Want wie nog gelooft dat China en Brazilië goed zijn voor bandwerk en wij voor breinwerk, moet dringend het vliegtuig op. Wij kunnen wat opsteken over innovatie van ontwikkelingslanden die ons pijlsnel voorbij steken. The Economist wijdde nog niet zolang geleden een volledig thema aan dit fenomeen en becijferde dat er ondertussen 21.500 multinationals in ontwikkelingslanden gevestigd zijn. En bedrijven uit die landen blijken prima in de heilige graal van innovatie: het uitvinden van nieuwe businessconcepten.

Zwakte - sterkte

Het straffe is dat ze de zwaktes van hun economie omtoveren tot sterktes. Omdat veel consumenten in hun markt arm zijn moeten ondernemers goedkope producten maken en inzetten op volume. Maar omdat er altijd wel iemand op de loer ligt om een kopie te maken van hun product moeten bedrijven ook constant verbeteringen en veranderingen aanbrengen. Daarbij komt dat distributie vaak een nachtmerrie is in de derde wereld. Denk maar aan de blinkende kantoortorens in Bangalore waar je enkel komt door wegen begeven van de geiten, gaten en riksjas te gebruiken. Maar net die handicaps maken sommige ondernemingen innovatief en doen ze bloeien in bijvoorbeeld China. Iets wat Yahoo!, eBay en Google niet gelukt is.

Betalen per mobiel

En dus staan ze bijvoorbeeld in Afrika op bepaalde vlakken mijlen verder dan wij. Kenianen zouden eens hartelijk lachen als we hen zouden vertellen dat je hier enkel met je GSM kan betalen om een parkeerticketje te kopen. En ze zouden helemaal in een deuk liggen als ze zouden weten dat onze lokale kranten fiere burgemeesters net om die reden laten pronken met de vooruitstrevendheid van hun stad. In landen als Kenia kan je al langer makkelijk en snel met je mobieltje betalen en bankieren. Minder dan een kwart van de mensen heeft er een bankrekening, maar bijna 40% betaalt per GSM. Wij hinken achterop door de wet van de remmende voorsprong. We beseffen vaak pas later waarom we eerder hadden moeten switchen naar een innovatie. Dat komt dan weer omdat we vaak de eerste waren om bijvoorbeeld moderne bankrekeningen en debetkaarten te gebruiken.

Allemaal het vliegtuig op

Om dat duidelijk te maken aan onze jeugd zouden we onze jongeren best allemaal op een vliegtuig naar een innovatief ontwikkelingsland zetten. Om zelf de ambitie en motivatie voor innovatie op te doen. Ticket betaald door de staat. Zolang ze straks maar geen experts bestuurswetenschappen uit Congo meebrengen.

De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.

vrijdag 28 mei 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Eva Brems als superflik

Blijkt dat mijn nummerplaten gestolen waren. En dat ik dus geweldige anti-campagne aan het voeren was zonder het zelf te weten... Even de politie gebeld. Die zei aangifte te komen doen. Dan moet je dus mét auto maar zonder nummerplaat naar het politiekantoor rijden. Ik heb het geteld, op weg naar het commissariaat ben ik zes (6) combi's en auto's van de Leuvense politie tegen gekomen. Geen enkele agent die even scherp uit de hoek kwam als Eva Brems.

Kleine criminaliteit aanpakken

Volgens de meest recente cijfers zijn er in Leuven ongeveer 100 meer autoinbraken geregistreerd dan het jaar er voor. Leuven klokt af op 720. Dat wil grofweg zeggen dat elk jaar één van elke 126 Leuvenaars een autoinbraak meemaakt. En dat samen met 83 autodiefstallen per jaar. Dat is veel te veel. In mijn buurt in Leuven zijn gebroken autoruiten schering en inslag. Veiligheid draait ook om keuzes. Bijvoorbeeld om met dezelfde passie kleine criminelen te pakken als verkeersovertredende burgers.

Rompslomp

Om een nieuwe nummerplaat (wit met zwart à la Schouppe of wit met rood à la Milquet - of waar politici klein in kunnen zijn) te bemachtigen, wacht u volgend parcours. Uiteraard allemaal zonder auto, want die heeft geen nummerplaat.

1. Aangifte bij de politie

2. Langs gaan bij uw verzekeringsmakelaar die u een 'roos attest' moet geven

3. Een bezoekje aan het DIV van de FOD Mobiliteit. Geen pretje. Na lang zoeken een telefoonnummer gevonden. "Hallo, tot hoe laat bent u open?" Stilte. "Goh, dat is een goede vraag. In principe tot half vijf maar als we zien dat er veel bezoekers zijn dan doen we bijvoorbeeld om half vier al dicht omdat we die mensen anders nooit voor half vijf buiten krijgen." Que? Maar ze waren dus serieus. Ik probeer mijn geluk morgen maar iedereen heeft me al gewaarschuwd - het kan héél lang duren vooraleer je aan de beurt bent.

4. En dan moet u uiteraard nog uw oude plaat laten schrappen door een attest op te sturen naar een andere dienst.

Online afspraak maken

Hier is nog werk aan de winkel. Meer blauw op straat. Een lik-op-stuk beleid voor justitie (zie voorstellen van gisteren. En drempels wegnemen voor burgers om makkelijker hun administratie te vervullen. Ik stel dus voor om:

- je roze kaart (inschrijvingsbewijs) elektronisch te maken, en

- het DIV je toe te laten een online afspraak te laten maken voor het afhalen van je platen, net zoals mijn huisdokter dat vandaag al doet. Zo hoef je niet langer te gokken of ze nog open zullen zijn.

Zo moeilijk hoeft dat dus niet te zijn.

woensdag 26 mei 2010 - Geef je commentaar (2)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Justitie: Na nultolerantie, drie nieuwe maatregelen met direct effect

1. Voorwaardelijke invrijheidsstelling: verstrenging van de wet-Lejeune

Kenny Bolle, de dader die Bart Bonroy om het leven bracht omdat die weigerde een sigaret af te staan, is veroordeeld tot 18 jaar cel. Toch kan hij mogelijk na vier jaar al naar huis. Door de wet-Lejeune kan een gevangene na een derde van zijn straf vrijkomen. Dat is in het geval van Bolle zes jaar, min twee jaar voorhechtenis.

Een veroordeelde die vandaag een gevangenisstraf uitzit die in totaal drie jaar effectief niet te boven gaat, kan na één derde vrijkomen als hij aan een aantal voorwaarden voldoet. Er is in principe één wettelijke uitzondering wat seksuele delinquenten betreft. Die uitzondering staat sinds 21 april 2007 in de wet. Zelfs met de recente spraakmakende gevallen van seksuele delinquentie heeft de minister van Justitie nog steeds de tijd niet gevonden om hiervoor een uitvoerend K.B. op te maken.

"Wij willen dat het onmogelijk is dat een veroordeelde minder dan 2/3 van zijn straftijd uitzit. Een recidivist kan vandaag na 2/3 van zijn straf vrij komen. In de toekomst moet het onmogelijk zijn om ‘in staat van herhaling' vervroegd vrij te komen," zegt Parys. Voor recidivisten en bepaalde categorieën misdrijven die de fysieke integriteit van burgers in gevaar brengen, hieronder vermeld, wordt deze gunstmaatregel uitgesloten:

Artikel Strafwetboek Misdrijf
137-141 terroristische misdrijven
393 doodslag
394 moord
395 oudermoord/grootoudermoord
396 kindermoord
397 vergiftiging
417bis - 417quater foltering en mensonterende behandeling
428-429 ontvoering minderjarige -12j
510 brandstichting (als men wist dat er iemand in het gebouw aanwezig kon zijn)
513 brandstichting bij nacht

De oplossing bestaat er in om een vijfde lid toe te voegen aan de artikelen 28 en 47 van de Wet betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden tot een vrijheidsstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten.

2. Lik-op-stuk: Echt snel recht en een nachtrechtbank

Vandaag heet de Procureur des Konings discretionaire bevoegdheid om het snelrecht toe te passen. Dat betekent concreet dat een aangehouden persoon binnen de vijf dagen na de aanhouding moet verschijnen voor de rechtbank.

Wij willen een veralgemening van deze procedure voor kleine diefstallen, zoals handtasdiefstal of winkeldiefstal, en gewelddaden zoals slagen en verwondingen. Misdrijven waarbij de dader op heterdaad wordt betrapt horen ook thuis in het snelrecht. De bewijslast en complexiteit van dergelijke dossiers waarbij het vaak om stadscriminaliteit gaat, lenen zich tot een snelle behandeling. Bovendien heeft een echt lik-op-stuk beleid nood aan een nachtrechtbank in grote steden zodat geen bottle neck ontstaat bij de behandeling van dergelijke misdrijven.

3. Maak ontsnappen strafbaar

In 2009 lag het aantal ontsnappingen uit Belgische gevangenissen uitzonderlijk hoog. In totaal ontsnapten er 73 gedetineerden. De redenen voor deze ontsnappingen zijn legio, maar opmerkelijk is alleszins dat er in het Belgische strafrecht geen bepaling is opgenomen die ontsnappen strafbaar maakt.

Daarom moeten we, zoals reeds voorgesteld door Sabine Lahaye-Batteu, een nieuw artikel in het strafwetboek opnemen dat het zich onttrekken aan zijn straf strafbaar stelt met één jaar extra effectieve gevangenisstraf. Indien een gevangene ontsnapt mag hij tevens niet meer in aanmerking komen voor een vervroegde vrijlating.

Conclusie

Justitie mag dan al ingewikkeld zijn en nood hebben aan fundamentele hervorming, dat ontslaat onze politici niet om concrete oplossingen die bovendien binnen een haalbare tijd gerealiseerd kunnen worden. Met de bovenstaande voorstellen willen we een eerste stap zetten naar een meer moderne, klantvriendelijke, efficiënte en rechtvaardige Justitie.

dinsdag 25 mei 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Een nieuwe start voor de politiek

Nog nooit was het vertrouwen van de burger in de politiek zo laag. De machteloosheid van de politiek in de recente financiële en economische crisis, maar vooral de besluiteloosheid in heikele dossiers zoals BHV of de Lange Wapper, zorgen voor een vertrouwensbreuk.

Dit lage vertrouwen is nefast. Het zorgt voor verzuring en verstarring. Het hypothekeert de dynamiek die we nodig hebben om ons land weer een nieuwe start te geven. Om te zorgen voor een economie die jobs creëert, een justitie die kordaat optreedt en pensioenen die betaalbaar zijn. Daarom is er nood aan nieuwe politiek.

Daarom dit manifest. De ondertekenaars verbinden zich ertoe om vanaf 14 juni - de dag na de verkiezingen - voluit te gaan voor een nieuwe politiek. Of ze nu verkozen zijn of niet. Een politiek die opnieuw vertrouwen geeft. Een nieuwe politiek.

Concreet willen de ondertekenaars de volgende hervormingen doorvoeren:

1. Uw stem wordt ernstig genomen.

• Geen schijnkandidaten meer
• Afschaffing opvolgers en neutralisering lijststem
• Geen opkomstplicht meer
• Samenvallende verkiezingen
• Berekening verkiezingsprogramma's

2. Meer macht voor het parlement = meer democratie.

• Hoorzittingen kandidaat-ministers
• Vertrouwen kunnen opzeggen in individuele ministers 
• Parlementsvoorzitter bekrachtigt en kondigt wetten af 
• Afschaffing nutteloze en achterhaalde wetten 
• Parlementaire goedkeuring voor buitenlandse militaire missies

3. Meer geld voor beleid. Minder geld voor de politiek.

• Afschaffing Senaat en provincieraden
• Uittredingsvergoedingen en pensioenstelstel parlementsleden aanpassen 
• Een crisisbelasting voor ministers: 5% minder loon tot evenwicht in begroting 
• Geen staatssecretarissen meer - 30% minder kabinetsleden

Lees het volledige manifest 'een nieuwe start voor de politiek' http://pub.openvld.be/Bestanden/manifestnieuwepolitiek.pdf 

vrijdag 21 mei 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Paradox van Parys: Tering & Nering

Mensen spannen samen
Al sinds mensenheugenis spannen mensen samen. Ze doen dat in staten. Om zich beter te kunnen verdedigen tegen een externe vijand. Om het economische leven te organiseren. En om zorg te dragen voor de zwakkeren in een maatschappij. De overheid heeft dus als enige bestaansreden positief bij te dragen tot de welvaart en het welzijn van zijn inwoners. De paradox is dat een aantal staten vandaag vaak het omgekeerde doet.

Griekenland, Portugal en ... België
U denkt spontaan aan Griekenland of Portugal. Maar ook De Standaard kopte deze week ‘Belgische overheid weegt op concurrentiepositie.' Aanleiding was de jaarlijkse competitiviteitsrangschikking van het Zwitserse IMD. Op een Oeso-lijstje prijken we aan de top van de landen die het meeste overheidsgeld verspillen. En het Planbureau heeft netjes uitgerekend dat we 22 miljard euro moeten besparen. Dat is 4.814 euro per gezin. Of u dat even wilt overschrijven op de rekening van de overheid?

Ontvetten
Er is dus maar één oplossing: we moeten de staat ontvetten. Maar de analyse is makkelijk, de remedie moeilijk. In een wereld waar de PIGS-landen imploderen en de rentetarieven op Griekse staatsbons exploderen, kunnen we misschien van Zwitserland leren. Dat land gelastte net de uitgave van enkele nieuwe overheidsobligaties af. De reden? Niet meer nodig. Want de overheid maakte in april een overschot bekend van 2,7 miljard Zwitserse frank. Samen met een vermindering van de overheidsschuld met 11 miljard Zwitserse frank. Nochtans was het recent anders. Tussen 1990 en 1998 groeide de Zwitserse schuld pijlsnel van 32 procent van het bruto nationaal product tot 55 procent van het bnp.

Leg politici aan banden
Hoe hebben de Zwitsers dat dan opgelost? Simpel. Ze hebben hun politici aan banden gelegd. En een systeem in hun grondwet gestemd dat de staat verplicht om de inkomsten en uitgaven in balans te brengen over de periode van één economische cyclus. Een jaarlijks deficit kan nog wel om de regering wat ruimte te geven. Niet zo gek, die Zwitsers. Hallo België?

Eenvoud maakt macht
Dat ontslaat ons uiteraard niet van de oefening om hier te besparen. Maar ook daar kunnen we voorbij de slogans best wat creatiever uit de hoek komen. Waarom stoppen we niet met alleen te schieten op het aantal ambtenaren, maar ontwerpen we gewoon een eenvoudiger belastingsysteem of verminderen we het aantal banenplannen. Eenvoud leidt tot minder misbruikmogelijkheden en maakt minder controles noodzakelijk.

Preventie
Afschaffen is moeilijk. Daarom is preventie belangrijk, ook voor onze overheidsschuld. Laat ons dus preventief uitzinnige tekorten wettelijk beperken en creatief besparen.
De invoering van het Zwitserse systeem kan ons redden van politici met een gat in hun hand en een hand in onze portemonnee.

De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.

vrijdag 21 mei 2010 - Geef je commentaar (1)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

HLN 20 mei 2010: Homokoppels vooral op zoek in illegaliteit

Homokoppels vooral op zoek in illegaliteit 

Tonny Verhaeghe

Gisteren pakte deze krant uit met het schrijnende verhaal van de kleine Samuel, die al anderhalf jaar in een Oekraïens weeshuis zit. De jongen is verwekt met zaad van een Belgische vader - een homo met een kinderwens uit Brussel - en een Oekraïense draagmoeder, die de baby meteen na de geboorte afstond. De gevolgen blijken catastrofaal. De kleine Samuel is nergens wettelijk erkend, heeft geen nationaliteit en verkommert zonder ouders in het weeshuis.

Ons land werd al eerder geconfronteerd met drama's na draagmoederschap. Baby Jayden, Baby D.: we kennen ze nog allemaal. Geld verdienen met je baarmoeder, zonder veel na te denken over het kind.

17 gelukkigen

Dat vooral homokoppels zich - zoals de wensouders van Samuel - steeds vaker in de illegaliteit wagen, heeft voor een deel te maken met de aanhoudende problemen met adoptie. Sinds 2006 kan een homokoppel wettelijk een kind adopteren, maar in totaal zijn nog maar zeventien koppels daar effectief in geslaagd. En dan gaat het alleen nog maar om binnenlandse adopties. Buitenlandse adopties zijn helemaal onmogelijk: geen enkel land laat toe dat een kind door een Belgisch homokoppel geadopteerd wordt. "Al wordt er ook niet naar gezocht", zegt Yves Aerts van Çavaria, de overkoepelende holebifederatie. "In Brazilië kan het bijvoorbeeld wél. Maar de Belgische adoptiecentra hebben daar geen contacten en zoeken die ook niet. Het probleem dreigt de komende jaren alleen maar groter te worden. Onderzoeken wijzen uit dat jonge homo's vandaag de dag een even grote kinderwens hebben als hetero's."

Gevolg: veel homo's blijven toch kinderloos, terwijl anderen dóórgaan en zich in een avontuur storten waar niemand beter van wordt. "Ethisch kan je dat niet verantwoorden", zegt Open Vld-politicus Lorin Parys. Hij is zelf homo met een kinderwens, en stootte daarbij op de internationale 'baby-industrie'. "Een vreselijke industrie die je van hieruit niet kan tegenhouden. Maar spijtig genoeg moedigen wij ze nu aan, door adoptie voor homo's zo moeilijk te maken. Als we dat kunnen aanpakken, kunnen we toch al een groot deel van de verwerpelijke handel indammen."

Béétje armoede

Om een idee te krijgen van de omvang van dat circuit, moet je op internet enkel 'surrogacy' (draagmoederschap) intikken, plus een land naar keuze. Je wordt overstelpt door het aanbod. Oekraïne, Oezbekistan, Wit-Rusland, Indië, de Verenigde Staten, maar ook bijvoorbeeld Griekenland. Elk land waar maar een béétje armoede heerst en de wet voldoende grijze zone overlaat, heeft tegenwoordig centra voor draagmoederschap. De slogans lokken klanten. 'Hoge kans op succesvolle bevruchting, betaalbare prijs. En te combineren met een rustgevende vakantie op Kreta', prijst een Grieks centrum zich aan. Het is een business geworden waar vele miljoenen in omgaan. En waarbij homokoppels een gegeerde markt zijn. 'Baby's maken is mogelijk', probeert een Indische site hen te overtuigen. De huwelijkssituatie heeft geen belang, wordt benadrukt.

Oekraïense sites goochelen met wettelijke argumenten. 'De Oekraïense wet is de meest gunstige ter wereld', lezen we. 'Draagmoederschap is wettelijk geregeld. Er is geen enkele toelating van de overheid nodig. Alle combinaties zijn mogelijk. Draagmoederschap, spermadonatie, adoptie van een embryo. De wensouders staan altijd op het geboortecertificaat, wettelijk is er geen enkel probleem.'

Niemandsland

Het verhaal van de kleine Samuel bewijst het tegendeel. De illusie van de kinderwens drijft mensen tot in het absurde. "De situatie is echt schrijnend", weet Lorin Parys, die nu pleegouder is voor kinderen in een problematische gezinssituatie. "Het zijn materniteitsfabrieken waar je een kind op bestelling haalt. In de VS betaal je er 100.000 dollar (80.000 euro, red.) voor, in Oost-Europa of Indië kan je al voor 15.000 tot 25.000 dollar (12.000 tot 20.000 euro) aan een eigen kind geraken. Slechts een fractie daarvan gaat naar de draagmoeder, het grote geld is voor de dokters en zakenmannen die de centra runnen. Je hoeft je zelfs niet meteen ter plaatse te begeven. Voor een extra bedrag komen ze je sperma hier ophalen, vervoeren het met dezelfde zorg als transplantatieorganen en bevruchten er ter plaatse een draagmoeder mee. Maar los nog van het moreel verwerpelijk aspect, blijf je altijd met een wettelijk probleem zitten: het kind kan nauwelijks legaal erkend kan worden als je eigen kind. Ook al omdat er geen moeder bestaat. De wensouder zit in juridisch niemandsland, het kind nog veel meer."

Buitenlandse fertiliteitscentra

exploiteren kinderwens via internet

 

donderdag 20 mei 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Reset - Werk mee aan de campagne omdat het anders kan!

Daar kan je aan meewerken door onze campagne te ondersteunen. We zitten op maar 33 dagen voor de verkiezingen. De tweede plaats op de Open Vld lijst in Leuven is een strijdplaats. Iedere stem telt meer dan ooit.

Daarom de vraag of je, hoe bescheiden je hulp ook kan zijn, wil meewerken. Dat kan door een affiche te hangen, vrienden te mailen, familie aan te spreken, mee te gaan op campagnetour of borden te zetten in onze streek. Al kan je maar een uur vrijmaken, we appreciëren je bijdrage enorm.

Twijfel dus niet om je op te geven als vrijwilliger, we contacteren je daarna om concreet af te spreken. Aangeven dat je mee wil werken doe je hier www.lorinparys.be/formulier.

Alvast bedankt voor je steun. We vliegen er met volle goesting in!

Lorin Parys en het campagneteam
2de plaats Kamer - Open Vld Leuven

vrijdag 14 mei 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Paradox van Parys: De vijand heet PowerPoint

Afwachten

Aha. Niet meteen de tegenstander die ik in gedachten had, maar goed. Ik begon begrip te krijgen voor de arme man toen ik de slide bij deze column te zien had gekregen. Die moet de Amerikaanse strategie om te winnen in Afghanistan bevattelijk voorstellen. 'Wanneer we die slide verstaan, zullen we de oorlog gewonnen hebben,' zei McChrystal. Dat wordt voorlopig dus nog even wachten.

Het PP virus heeft het Amerikaanse leger trouwens behoorlijk in zijn greep, want junior officieren krijgen daar tegenwoordig de titel 'PowerPoint Ranger'. En in sommige units kan je de hoogst mogelijke medaille verdienen als je meer dan 2.000 presentaties hebt overleefd. Zou het toeval zijn dat de brigadiergeneraal die een formeel verbod uitvaardigde op PowerPoint-presentaties er ook in geslaagd is om de noordelijke Iraakse stad Tal Afar te bevrijden?

Onze jongens

Goede bronnen binnen het Belgische leger vertellen me dat ook onze jongens in hetzelfde bedje ziek zijn. Zelfs het weerbericht wordt in PowerPoint voorgesteld. Net zoals in het civiele leven is het bloedbad na een 45 minuten durende presentatie welhaast niet te overzien. Snurkende officieren en tot op het bot verveelde soldaten. Sommige mensen blijven er immers van overtuigd dat een overtuigende slide begint met tekst in de linkerbovenhoek en eindigt met tekst in de rechter benedenhoek.

Dikke vinger

Computerprogramma's beheersen ons leven, niet alleen dat van onze jongens. Toen vorige week donderdag de beurs in minder dan een half uur 10 procent van zijn waarde verloor, ontstond er chaos. De gigant Procter & Gamble zag in vier minuten tijd de helft van zijn beurswaarde wegsmelten. Het initiële foutje lag aan de dikke vinger van een CitiBank trader die, bij het plaatsen van een order, accidenteel op de 'b' van 'billion' of miljard had gedrukt in plaats van op de 'm' van 'million' of miljoen. Kan iedereen overkomen. Maar dat de paniek op de beurs zich zo snel verspreidde, lag aan een aantal computerprogramma's die automatisch aandelen verhandelen, op basis van de beurskoers.

Problemen in bullets

Voor alle duidelijkheid, technologie is een zegen. Er is te weinig plek in deze column om te documenteren hoe eenvoudiger en beter ons leven er uitziet door technologische vooruitgang. Maar die innovaties mogen ons niet in slaap wiegen. En wij mogen niet ten prooi vallen aan PowerPoint-denken. Niet alle problemen in de wereld kunnen worden samengevat in een aantal bullets en overzichtelijk worden gemaakt in een diagram. We kunnen niet blindelings vertrouwen op computerprogramma's om onze economie te sturen en op algoritmes om onze persoonlijke voorkeuren te sturen.

Kerkhof van onze kennis

Technologie is en blijft een hulpmiddel dat ons slimmer en niet dommer moet maken. Als we niet langer de moeite doen om iets te willen begrijpen dat langer duurt dan het bekijken van slides en als we vergeten op welke uitgangspunten software is gebaseerd, organiseren we het kerkhof van onze kennis. We mogen dus niet lui worden. Want er bestaat geen enkel substituut voor onze beste garantie op unieke oplossingen voor nieuwe uitdagingen: de kunst van het fris onafhankelijk denken.

De Paradox van Parys verschijnt op vrijdag in De Standaard.

vrijdag 14 mei 2010 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

- 1 / 2 - volgende pagina

---

Laatste blogitems

• Paradox van Parys: Als links rechts wordt
• Paradox van Parys: Ik staak niet mee op 30J
• Paradox van Parys: Wie is Olli Rehn?
• Paradox van Parys: 2012!
• Paradox van Parys: Een boemerangstaking
• Paradox van Parys: Vlaamse lente in de winter
• Paradox van Parys: De Zweedse Kroon ontbloot
• Paradox van Parys: Veranderen is voor anderen

Recente comments

• Mateen op 'Paradox van Parys: De Zweedse Kroon ontbloot' (16/01/12)
• Maud op 'Paradox van Parys: Ode aan de banken' (16/01/12)
• Darnesha op 'Paradox van Parys: Een boemerangstaking' (16/01/12)
• SP op 'Paradox van Parys: Wie is Olli Rehn?' (15/01/12)
• Marnie op 'Paradox van Parys: Veranderen is voor anderen' (14/01/12)
• Nash op 'Survival of the Richest' (14/01/12)
• Charlotte op '3.406 keer dank u' (14/01/12)
• Krystallynn op 'Paradox van Parys: Vooruit of achteruit?' (13/01/12)

Thema's

• Kansen geven aan starters en doeners.
• Met z’n allen aan de slag.
• Onderwijs dat onze kinderen creatiever en weerbaarder maakt.
• Een samenleving voor alle generaties.
• Creatieve sectoren stimuleren om welvaart te creëren.
• Vlamingen uit de files halen.
• Yes, we can: een cultuur van uitmuntendheid
• Op een nieuwe manier aan politiek doen.