Paradox van Parys: Scholen voor Morgen

Vorige week blies Mieke Vanhecke, de grote baas van het katholieke onderwijs, alarm. Een hervorming van het basisonderwijs is dringend. We verliezen te veel kinderen op te jonge leeftijd die later hun achterstand nooit meer inhalen. Een interessant ideetje dat ze opperde, maar dat weinig weerklank kreeg, was om meer klassen volgens het niveau van de leerlingen in te richten. En dus af te stappen van leerjaren op basis van leeftijd. Dat deed me meteen denken aan een razend interessant boek dat ik tijdens mijn luie zomervakantie in een sneltreinvaart heb verorberd. Het heet ‘Outliers. The Story of Success' en is van de hand van de excentrieke Malcolm Gladwell. Daarin verdedigt hij de centrale stelling dat individueel succes minder te maken heeft met persoonlijke verdiensten en meer met verborgen voordelen, kansen en cultuur.

Gladwell heeft een paar fantastische voorbeelden om te illustreren wat hij daarmee bedoelt. Zo vertelt hij over het nationale junioren team voetbal van Tsjechië. In 2007 vierden 15 van de 21 spelers hun verjaardag in januari, februari of maart. Slechts één speler blies kaarsjes uit in april, nog een in mei, twee in juni, één in augustus en tenslotte verjaarde één speler in september. Geen enkel teamlid werd dus geboren in de maand oktober, november of december, het overgrote deel in het begin van het jaar. En daar bestaat een goede verklaring voor. Omdat de selectie van de achttienjarige spelers gebaseerd is op hun verjaardag en dus het kalenderjaar, hebben kinderen geboren in januari bijna een jaar ontwikkelingsvoorsprong op hun collega-voetballers geboren in december van hetzelfde jaar. Die laatste moeten dus eigenlijk veel harder werken om te kunnen concurreren want ze starten met een enorme handicap. Het resultaat is dat ze veel minder worden geselecteerd. Terwijl iemand die geboren is op 31 december zich beter zou meten met iemand geboren in januari van het daaropvolgend jaar.

Met andere woorden, hoe vroeger je geboren wordt op het jaar, hoe groter je voorsprong. Dat systeem wordt een zichzelf vervullende voorspelling waarbij een valse startdefinitie van succes leidt tot nieuw gedrag dat de originele maar foutieve definitie doet uitkomen. De beste 18-jarige voetballers zijn niet diegene die worden weerhouden voor het nationale junioren team, het zijn gewoon de oudsten. Maar omdat de oudsten altijd worden geselecteerd en dus betere training krijgen worden de oudsten na een tijdje ook de besten.

Met onderwijs zit dat net zo. Twee economisten hebben zelfs aangetoond dat kinderen uit het vierde leerjaar op wiskundetesten beter scoorden naar mate ze eerder op het jaar geboren waren. Twee kinderen uit hetzelfde vierde leerjaar met dezelfde intellectuele capaciteiten maar met geboortedata aan de twee uiteinden van een kalenderjaar laten gemiddeld twaalf procent punten verschil optekenen op gestandaardiseerde testen. Dat is enorm. Wat erger is, onze scholen werken dit verschil niet weg maar werken het in de hand. De relatief jongste studenten van een bepaald jaar zijn meer dan tien procent ondervertegenwoordigd aan de universiteit in bepaalde landen.

In Vlaanderen hebben we de instrumenten om dat te veranderen. Het merkwaardige aan het betoog van de grote baas van de Guimardstraat was dat het in alle kranten stond, maar dat de boodschap voor eigen huis was bedoeld. Wat opzoekingswerk leert immers dat het vandaag al perfect mogelijk is voor een school om af te stappen van een klasindeling op basis van leeftijd. Luc Vandenbossche, toen minister van onderwijs, maakte dat mogelijk in het decreet voor het basisonderwijs. In 1997. En toch bestaat zoiets nauwelijks in de grote netten. Wat houdt er onze scholen tegen? Behoudsgezindheid? Schrik om te innoveren? Dat moet veranderen. Het is tijd om les te geven volgens niveau want onze arbitraire keuze voor cut off data bepaalt nu de toekomst van onze kinderen en dat is fundamenteel oneerlijk. Gelukkig verjaar ik in april.

vrijdag 28 augustus 2009 - Geef je commentaar (3)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Manifest van de militant: Vijf Punten voor de Provinciale Open Vld Meetings

Dag allemaal,

Het politieke jaar trekt zich stilaan opnieuw op gang en ook wij staan klaar om, samen met jullie, onze partij opnieuw uit te bouwen! Dankzij jullie beweegt er al wat: vandaag maakte de partij bekend dat er vijf provinciale meetings komen om de verkiezingsresultaten te analyseren. Dat is een goed begin maar nog niet voldoende. Hieronder vind je de data en locaties
(meer info http://www.openvld.be/?type=kalender&m=9&y=2009&cv=a):
- West-Vlaanderen: 18 september in Brugge
- Antwerpen: 21 september in Grobbendonk
- Limburg: 22 september in Hasselt
- Vlaams-Brabant: 23 september in Aarschot
- Oost-Vlaanderen: 24 september in De Pinte

Op basis van jullie vele reacties en onze eerste meeting in juli hebben we volgende vijf punten opgelijst. Dit zijn vijf thema's die we als groep belangrijk vinden en die we aanraden om naar voren te brengen op elke provinciale meeting:

1. Analyse van ons verkiezingsresultaat
• We moeten niet enkel het resultaat van deze verkiezingen onderzoeken. 7 juni was ons vierde verlies op rij. We pleiten dus voor een grondige analyse die zonder taboes bekijkt waarom we op vijf jaar tijd en vier verkiezingen op rij tien procent van de Vlamingen als kiezer zijn kwijt geraakt.
• Op de provinciale meetings zijn officieel enkel bestuursleden uitgenodigd. Wij vinden dat alle militanten hierbij moeten worden betrokken.

2. Federale regeringsdeelname
• Zoals eerder gezegd vinden we dat Open Vld best uit de federale regering stapt aangezien onze coalitiepartners ons niet langer volgen en we geen geloofwaardig liberaal beleid kunnen neerzetten.
• Ondertussen zit onze partij nog steeds in de regering en moet de begroting worden opgemaakt. Er zou een gat zijn van 20 miljard euro. Voor ons is het duidelijk:
   - België is vandaag al het land met de hoogste belastingsdruk, er mag geen eurocent belasting extra worden opgelegd, en 
   - er moet eindelijk een begrotingssanering op alle niveaus volgen, zowel federaal, Vlaams, provinciaal als gemeentelijk.
• Als we daar niet in slagen moeten we niet enkel op Vlaams maar ook op federaal niveau de leiding van de oppositie nemen.

3. Voorzittersverkiezingen
Op 7 september moet Open Vld volgens onze eigen statuten een nieuwe voorzitter hebben. Dat zal niet het geval zijn. De zomermaanden zijn inderdaad niet het ideale tijdstip om een nieuwe voorzitter te kiezen. Maar omdat we echte verkiezingen willen, vinden we dat de partij bekend moet maken wanneer die dan wel zullen plaats vinden zodat elke kandidaat de nodige tijd heeft om zich behoorlijk voor te bereiden.

4. Interne organisatie van de partij
Veel van jullie opmerkingen gaan over hoe de partij zelf bestuurd wordt. Een nieuwe blauwdruk is inderdaad nodig. Het activeren van de partijraad, het betrekken van vrouwen, senioren én onze middenveldorganisaties is belangrijk. Daarnaast zou de partij best een jongerenkabinet lanceren om nieuw talent te laten doorstromen.

5. Organisatie van een congres met een brede agenda
Het is vandaag onduidelijk of en wanneer het beloofde congres er komt en wat er op de agenda zal staan. Wij willen dat alle militanten zich kunnen uitspreken op een congres met een brede agenda. Dat congres vindt best plaats voor het einde van het jaar. Dat is de ideale gelegenheid om te spreken over de interne organisatie van de partij, inhoudelijke koers, federale regeringsdeelname en bestuursstijl. Als de partij zo'n congres niet zelf organiseert dan zullen we handtekeningen moeten verzamelen om dit wel waar te maken.

Dus, we roepen iedereen op om ook effectief je stem te laten horen tijdens een provinciale meeting en je tussenkomst te beginnen met te vertellen dat je pleit voor een ‘rechtlijnige Open Vld', op die manier kan je de herkenbaarheid van onze groep vergroten en duidelijk maken dat je niet alleen staat.

Wij komen daarna voor een eerste keer opnieuw bijeen op maandag 28 september om 20 uur in Brasserie Charly's in Leuven (adres: Martelarenplein 11, recht tegenover het station; afspraak op de tweede verdieping). Dat is een goed moment om de balans op te maken van het resultaat van de provinciale meetings en om de koers voor de toekomst uit te zetten. Mail ons gerust met jullie vragen of opmerkingen.

Met liberale groet,

Lorin, Bart en Pedro

 

donderdag 27 augustus 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

De Paradox van Parys: Unplugged

Net terug uit vakantie. Twee weken er helemaal tussenuit. Zon, zee, zand. Cultuur en avontuur. Hoofd leeg en agenda vol. Met fietsen, zwemmen en niets doen. Gelukkig geen rodelbaan voor ons dit jaar. De enige charcuterie die ik gespot heb, lag op mijn bord. Dépayser, zoals ze dat in la douce France noemen. En daar hoort ook veertien dagen unplugged leven bij. Geen mails, Facebook, telefoon, tekstberichten en Twitter. In zo'n periode van netwerkontbering besef je pas echt wat een crackberry je bent geworden. En hoeveel frisse ideeën je dan kan genereren.

Ik beken. 's Ochtends op weg naar de ontbijttafel moet ik langs mijn bureau. Daar houdt mijn laptop me gewoonlijk van een glas appelsiensap. Vóór het ontbijt voel ik de drang om snel even mails te lezen, transatlantische Facebook-updates te bestuderen en een blik te werpen op de digitale actualiteit. En dankzij Twitter kan ik op een geïnspireerd moment nog voor het krieken van de dag mijn prille gedachten met de wereld delen. Maar als ik eerlijk ben, reikt de pathologie verder en is mijn netwerk gedrag 24/7. Mijn telefoon gaat nooit echt uit. Hij draait dubbele shifts als wekker en ochtendlijke berichtenchecker. Nog voor ik mijn benen uit bed zwier leg ik in één - uiteraard sierlijke - beweging mijn alarm het zwijgen op, bekijk ik mijn tekstberichten en luister ik naar het radionieuws. Soms, heel soms, val ik zelfs in slaap met mijn laptop in bed.

Heb ik een probleem? Ben ik verslaafd? Bestaat hier een zelfhulpgroep voor? En is die dan virtueel? In ieder geval ben ik niet alleen. Om 7 uur 's ochtends ontwaakt de wereld en wordt het meteen dringen op de internetsnelweg, zeggen mensen die het kunnen weten. Terwijl we vroeger uitkeken naar de post, hongeren we nu naar onze volgende elektronische bliep.

Maar worden we daar nu ook productiever en creatiever van? Want het is niet bepaald een kunst om een hele dag mails te beantwoorden en toch absoluut niets te verwezenlijken. Terwijl het internet je de instrumenten in handen geeft om sneller te produceren, verlamt de barrage aan berichten en updates je werkritme.

De oplossing? Tijd opzij zetten om alles uit de stekker te trekken, leidt tot een beter geconnecteerd brein. Dat is de stelling die John Lane verdedigt in zijn boek The Spirit of Silence: Making Space for Creativity. Denk maar aan hoe effectief een brainstorm is wanneer je die buiten de kantoren houdt. Je wordt minder gestoord, kan je beter concentreren. Het wordt steeds minder stil in ons hoofd, nochtans is dat essentieel om goed te kunnen functioneren.

Een aantal onder ons heeft dat niet alleen al begrepen, maar heeft ook al een heuse tegenbeweging ingezet. Een van mijn vrienden op Facebook nam recent afscheid van het medium met de boodschap 'Goodbye, it was a wholly underwhelming experience'. Een bekend nieuwsgezicht van bij ons vierde drie weken geleden zijn verjaardag. Het feestje was Twitter- en blogvrij. De foto's die in mijn mailbox belandden, kwamen vergezeld van een waarschuwing: posten op Flickr of Facebook gebeurt op straffe van eeuwige verbanning uit de vriendenkring. En we dumpen massaal - en onceremonieel - Facebook-vrienden om ons terug te plooien op wie we echt kennen. Een keten van fastfoodrestaurants helpt een handje en looft zelfs gratis burgers uit voor elke tien gedumpte vrienden, zij het dat die de melding krijgen opgeofferd te zijn voor een hamburger.

Sommige ouders geven hun kinderen een portie van één uur per dag om te internetten, te chatten, te x-boxen of te sms'en. Wedden dat we meer gedaan zouden krijgen en inventievere oplossingen zouden bedenken als we die regel ook op het werk zouden toepassen?

vrijdag 21 augustus 2009 - Geef je commentaar (1)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy