mei/2012   apr/2012   maa/2012   feb/2012   jan/2012   dec/2011   nov/2011   okt/2011   sep/2011   aug/2011   jul/2011   jun/2011   mei/2011   apr/2011   maa/2011   feb/2011   jan/2011   dec/2010   nov/2010   okt/2010   sep/2010   aug/2010   jul/2010   jun/2010   mei/2010   apr/2010   maa/2010   feb/2010   jan/2010   dec/2009   nov/2009   okt/2009   sep/2009   aug/2009   jul/2009   jun/2009   mei/2009   apr/2009   maa/2009   feb/2009   jan/2009   dec/2008   nov/2008   okt/2008   sep/2008   aug/2008   jul/2008   jun/2008   mei/2008   apr/2008   maa/2008   feb/2008   jan/2008   dec/2007   nov/2007   okt/2007   sep/2007   aug/2007   jul/2007   jun/2007   mei/2007   apr/2007   maa/2007   feb/2007  

Flanders DC integreert Flanders Fashion Institute en Bizidee

Door verdere vereenvoudiging wordt Flanders DC hub voor ondernemingscreativiteit in Vlaanderen - Op voorstel van Vlaams minister van Economie en Innovatie Patricia Ceysens stemde de Vlaamse regering vandaag (15 mei) in met de nieuwe beheersovereenkomst vzw Flanders DC 2009-2014. Flanders DC krijgt daarvoor jaarlijks 3,5 mio €.

 Flanders DC werd in 2004 opgericht door de Vlaamse regering met het doel om de Vlaamse regionale concurrentiekracht te versterken door het stimuleren van creativiteit, innovatie, ondernemerschap en internationalisering. Flanders DC focust daarbij op vier doelgroepen: onderwijs, beleid, het brede publiek en vooral de bedrijfswereld.

Na een periode van vijf jaar werd Flanders DC positief geëvalueerd door onder meer een panel van internationale experts. De evaluatoren stellen unaniem dat Flanders DC haar activiteiten in Vlaanderen moeten verder zetten, liefst in samenwerking met zoveel mogelijk partners.

Dit werd de aanleiding voor een nieuwe beheersovereenkomst voor de periode 2009-2014. In deze nieuwe beheersovereenkomst wordt een belangrijk nieuw accent gelegd. Flanders DC moet mee de creatieve sectoren aanzetten tot meer ondernemingscreativiteit. Deze creatieve sectoren worden immers steeds belangrijker in het Vlaams economisch weefsel maar ontbreken vaak een aantal ondernemersvaardigheden. Door deze bijkomende focus beoogt Flanders DC zowel ondernemend Vlaanderen creatiever te maken als creatief Vlaanderen ondernemender.

In opvolging van het rapport Soete dat een pleidooi houdt voor een vereenvoudiging van het innovatielandschap werd er bovendien voor geopteerd om de activiteiten van Flanders Fashion Institute enerzijds en van de Ondernemersplanwedstrijd - Bizidee anderzijds in te bedden in de werking van Flanders DC. Op deze wijze kan met minder middelen meer worden bereikt. Verder wordt de samenwerking tussen Flanders DC met het Agentschap Ondernemen, IWT en FIT die elk verantwoordelijk zijn voor één van de kernprocessen van een kennisgedreven economie - ondernemen, innoveren en internationaliseren - versterkt.

De performantie-indicatoren zijn opnieuw ambitieus opgesteld: jaarlijks moeten bijvoorbeeld 2.500 deelnemers uit de bedrijfswereld deelnemen aan een actie van Flanders DC; voor de onderwijswereld gaat het om een bereik van minimaal 10.000 deelnemers tegen het eind van de beheersovereenkomst in 2014. Eveneens tegen het eind van de beheersovereenkomst moet Flanders DC met zijn partners minimaal 1,2 miljoen Vlamingen hebben geconfronteerd met het belang van ondernemingscreativiteit.

Flanders DC in het kort
Flanders DC, of voluit Flanders District of Creativity vzw, is de Vlaamse organisatie voor ondernemingscreativiteit, in 2004 opgericht door de Vlaamse regering. De organisatie werkt aan een cultuur van innovatie in Vlaanderen om de concurrentiekracht van onze regio op peil te houden.

• Flanders DC is bij het grote publiek vooral bekend van De Bedenkers, het ‘één'-programma dat het mee initieerde, en het Creativity World Forum.

• Verder verspreidt Flanders DC kennis over creativiteit, innovatie en ondernemerschap i.s.m. haar kenniscentrum aan de Vlerick Leuven Gent Management School. Om te leren uit het buitenland heeft Flanders DC een netwerk van innovatieve regio's uit drie continenten opgezet.

• Ten slotte sensibiliseert Flanders DC rond creativiteit en een professionelere aanpak ervan. Daartoe bouwt Flanders DC hulpmiddelen voor wie creatief aan de slag wil gaan. Zo kan men een gratis online-opleiding ‘creatief denken' volgen, de creativiteit testen, een eigen ondernemend profiel opmaken, of in een online-game ontdekken hoe men als bedrijfsleider scoort op innovatie.

Meer info: www.flandersdc.be - www.flandersdc.be/blog.

zaterdag 16 mei 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Paradox van Parys: Verkiezingseconomie - De Standaard 15 mei 2009

Veel mensen denken dat de politieke partijen de campagnes van de kandidaten financieren. Niets is minder waar, zo heb ik zelf al ondervonden. Kandidaten moeten een beroep doen op hun spaarboekje om hun campagne op poten te zetten. En daarbij komt heel wat geld in de lokale economie terecht. Rekent u even mee. Elke kandidaat die in Vlaams-Brabant op een verkiesbare plaats staat plus één andere kandidaat op de lijst mag 37.500 euro uitgeven. Neem nu CD&V met vijf zitjes in de assemblee: zesmaal 37.500 levert 225.000 euro op. De rest van de lijst effectieve kandidaten en de eerste opvolger mogen 5.000 euro uitgeven. Dat is zestien keer 5.000 of 80.000 euro. De vijftien andere opvolgers kunnen maximaal 2.500 euro spenderen: vijftien keer 2.500 euro is een bedrag van 37.500 euro. De kandidaten van één partij pompen dus makkelijk een kleine 300.000 euro in onze economie.

Voor het totale bedrag dat per verkiezing wordt uitgegeven moeten we met een aantal andere factoren rekening houden. Provincies zoals Antwerpen en Oost-Vlaanderen mogen bijvoorbeeld een pak meer spenderen doordat er meer kiezers wonen. Zo heeft Antwerpen 33 gekozenen en Vlaams-Brabant maar 20. En uiteraard is er meer dan één partij. Reken even de kosten mee die mededingers uit N-VA, CD&V, SLP, PVDA+, LDD, Groen!, Open VLD en SP.A aangaan, en je zou voor het wel en wee van onze economie bijna hopen op een versplinterd partijlandschap. Samen met de Europese verkiezingen komt de totale som zo makkelijk uit op een bedrag van 15 miljoen euro dat migreert van spaarrekeningen naar onze economie. En dan hebben we het nog niet over de verkiezingen in Wallonië gehad of over het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Hoe meer partijen en hoe vaker verkiezingen, hoe groter de economische injectie.

Wie wordt daar nu beter van? Drukkers. De jongens en meisjes van de marketing. De houtindustrie. Kranten en tijdschriften. Televisiestations. En De Post. Een behoorlijke opsteker voor een rist sectoren in moeilijkheden. Maar ook voor onze nationale creativiteit zijn verkiezingen een goede zaak. Stelt u zich even voor: zeven partijen in Vlaanderen met elk 36 kandidaten in vijf provincies die elk een slogan en een campagne nodig hebben. Dat zijn 1.260 originele beelden die moeten worden gemaakt, evenveel frisse slogans die moeten worden verzonnen en miljoenen kaartjes en posters die moeten worden gedrukt. Bovendien zorgt onze ingewikkelde staatsstructuur ervoor dat we dat aantal nog eens kunnen verdubbelen. Enkel en alleen al door met twee grote taalgroepen samen te leven in ons land kunnen reclamebureaus dubbel zo veel prestaties aanrekenen. Want een campagne voor de SP.A is niet hetzelfde als een campagne voor de PS. En zo heeft elk nadeel zijn voordeel.

Veel verkiezingen en een ingewikkelde staatsstructuur zijn dan misschien slecht voor de bevolking, maar ze blijken goed voor onze creativiteit en de economie. Nu enkel hopen dat dit de federale regering niet op gedachten brengt om binnenkort verkiezingen uit te schrijven. Kwestie van een relanceplan te hebben.

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=652A9QOE&kanaalid=336

vrijdag 15 mei 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

We beginnen eraan: 3.000 Nieuwe jobs in Machelen-Vilvoorde

Verhaeghe zit al drie jaar ongeduldig te kijken naar zijn maquette. Want hij botste tot nog toe op een muur van regels. Zijn project moet passen in het START-plan voor Zaventem, het masterplan voor de Vlaamse rand rond Brussel en het tweede masterplan voor Vlaams-Brabant. En dan moest Uplace ook nog passen in het brownfield-decreet van twee jaar geleden. Dat moedigt ondernemers in theorie aan om vervuilde terreinen te saneren en te ontwikkelen - maar in de praktijk zorgde het vooral voor vertragingen.

In februari slaakte Verhaeghe een noodkreet: als de Vlaamse regering de knopen niet doorhakte vóór 7juni, zou zijn project nog veel meer vertraging oplopen. Vlaams minister Patricia Ceysens (Open VLD) bracht gisteren goed nieuws: er worden achttien brownfield-projecten goedgekeurd op de laatste bijeenkomst van de Vlaamse regering op 29mei. Samen zijn ze goed voor 1miljard euro investeringen en tienduizend jobs.

Met een investering van 560 miljoen euro weegt Uplace het zwaarst op deze lijst. De eveneens goedgekeurde ontwikkeling van de 75ha van Petroleum Zuid in Antwerpen is goed voor 4.000 voltijdse jobs, al komen die er pas tegen 2020. In haar lijstje gaf Ceysens Verhaeghe trouwens een speciale vermelding: 'Uplace heeft op een meer dan kennelijke wijze zijn stabiliteit, slaagkans en relevantie aangetoond.'

Bart Verhaeghe is tevreden: 'De overheid gelooft in ons en belooft ons te helpen om de volgende hordes snel en efficiënt te nemen. Een enorme aanmoediging om door te zetten, zodat we tegen 2015 kunnen openen. Zonder deze beslissing was het wellicht 2019 geworden.'
'Blijft het feit dat een ontwikkeling van tien jaar twee tot drie keer langer is dan in de buurlanden. Vlaanderen heeft de vele Europese regels zeer streng omgezet, zodat veranderen bij ons een log en langdurig proces werd. Kunnen we ons dat nog permitteren in tijden van crisis?' (fds)

Bron: Nieuwsblad 13 mei 2009

woensdag 13 mei 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Dag van de Verpleegkunde: Er zit meer in de Vlaamse gezondheidszorg

Iedereen verdient de beste zorg en aandacht als het even niet meezit: jongeren die psychische problemen hebben, ouderen die nood hebben aan verzorging, mensen met een handicap die het moeilijk hebben. ‘Ook voor hen moet Vlaanderen meer zijn. Daarom willen we vandaag op deze Dag van de Verpleegkunde iedereen in de bloemetjes zetten die in ziekenhuizen en andere zorginstellingen elk dag opnieuw werk maakt zorg,’ aldus Parys.

‘Dat doen we niet alleen met een eenvoudig bedankkaartje, maar ook met een duidelijk engagement. Open Vld wil er samen met hen voor zorgen dat we in Vlaanderen ook morgen kunnen rekenen op een kwaliteitsvolle gezondheidszorg. Dat vraagt niet alleen middelen, maar zeker ook de nodige vrouw- en mankracht.’

Nieuwe collega's

Open Vld pleit onder meer voor investeringen in de opleiding van nieuwe, gespecialiseerde zorgprofessionals. Parys: ‘De gezondheidszorg wordt almaar gespecialiseerder. Dat vraagt zorgverleners met de juiste opleiding en gepaste kwalificatie. Bovendien duiken de jongste jaren in de zorg nieuwe gespecialiseerde beroepsprofielen op. Open Vld wil dat de Vlaamse overheid investeert in aangepaste opleidingstrajecten voor deze nieuwe zorgberoepen.’ Deze investeringen moeten voor Open Vld geflankeerd worden door toegepast wetenschappelijk onderzoek dat evidence based medicine en evidence based nursing verankert.

Aantrekkelijk maken

Lorin Parys beklemtoonde ook dat we werk moeten blijven maken van de aantrekkelijkheid van de zorgberoepen. ‘Dat moet er bijvoorbeeld voor zorgen dat de komende jaren meer jongeren kiezen voor een loopbaan als verpleegkundige. Een absolute must, want wanneer we niets doen zullen we tegen 2021 geconfronteerd worden met 15% minder verpleegkundigen. En dat net op het moment dat Vlaanderen vergrijst en we allemaal meer zorg nodig hebben.’

Patiënten moeten kwaliteit kennen

Ons land is tot ver buiten haar grenzen bekend voor de kwaliteit van haar gezondheidszorg. Toch zijn er slechts een beperkt aantal cijfers voorhanden over de kwaliteit van de zorg. Buitenlandse rankings geven de jongste jaren zelfs een terugval aan van de kwaliteit van de zorg. Parys: ‘In Vlaanderen gebeurt er slechts om de vijf jaar een doorlichting van de ziekenhuizen. De conclusies van deze doorlichting zijn voor intern gebruik en worden niet bekendgemaakt. Wij vinden dat Vlaanderen resoluut moet gaan voor een ambitieus kwaliteitsbeleid waarin we zowel processen als resultaten in kaart brengen. Bovendien moeten patiënten vrij toegang hebben tot deze kwaliteitsresultaten.’

Vlaams Kafka-plan voor de zorg

Zorgverleners kreunen vandaag onder het papierwerk.‘Daarom vragen we dat de volgende Vlaamse regering werk maakt van een Vlaams Kafka-plan voor de zorg. Dat moet ertoe leiden dat gezondheidszorgprofessionals zich voluit kunnen concentreren op hun kerntaken. Ook het opleiden van nieuwe types van gezondheidszorgprofessionals en de functiedifferentiatie die hiermee gepaard gaat, laat toe dat mensen in de zorg zich meer op hun specifieke opdracht kunnen concentreren.‘

Een Vlaams gezondheidsbeleid

Open Vld blijft, ten slotte, overtuigd dat een coherent Vlaams gezondheidsbeleid een beter gezondheidsbeleid is. Vandaag zitten het preventief en curatief gezondheidsbeleid verspreid over verschillende beleidsniveaus waardoor ze onvoldoende op elkaar inspelen en er een efficiëntieverlies is. Alleen door het samenbrengen van alle aspecten van het gezondheidsbeleid kan een integraal en coherent gezondheidsbeleid worden gevoerd. Bovendien is een betere afstemming mogelijk met andere Vlaamse beleidsdomeinen zoals bijv. wonen, onderwijs en leefmilieu. Daarom vraagt Open Vld de regionalisering van het gezondheidsbeleid. ‘Dit hoeft niet te betekenen dat we de federale solidariteit opgeven,’ merkte Parys nog op.

dinsdag 12 mei 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Opiniestuk in De Standaard 12 mei: Een Politieke Klimaatsverandering

Verkiezingen zijn de hoogmis van elke democratie. Althans, dat zouden ze moeten zijn. In de aanloop naar de komende Vlaamse en Europese verkiezingen valt er niet veel te merken van een feeststemming. Nog geen 18procent van de Belgen vertrouwt volgens recent marktonderzoek zijn politici. Dat komt omdat het politieke bedrijf van vandaag de belangrijke maatschappelijke evolutie van gisteren heeft gemist: die van samenwerking.

Je hoeft geen politicoloog te zijn om te verklaren waarom 'de politiek' zo weinig krediet krijgt. Wat we de voorbije jaren te zien kregen was een weinig verheffend schouwspel. Het wederzijdse wantrouwen, het overlopen in alle richtingen en het gespin hebben de politiek in een conflictmodel gestort. Helaas gaat het zelden om een tegenstelling van ideeën. Wel om de botsing van ego's en partijtactiek, aangevuurd door de onverzadigbare mediamachine.

Dat samenwerken kan, zelfs in een hypercompetitieve omgeving als de politiek, bewijzen andere geledingen van onze maatschappij. In de concurrentiële wereld van het bedrijfsleven, bijvoorbeeld, heeft het mantra van samenwerking al lang zijn verdiensten bewezen. De tijd van de autoritaire baas die op zijn eentje de hele onderneming belichaamde is naar de prullenmand verwezen. Een visionaire ceo als Thomas Leysen weigerde een nominatie voor de prestigieuze onderscheiding 'Manager van het Jaar'. Reden: een bedrijf leiden is groepswerk en een dergelijke nominatie bekroont een individuele prestatie. Ook tussen bedrijven is open innovatie, samenwerken met concurrenten al lang het nieuwe ordewoord. Dat begrijpen zelfs de 'gezworen aartsvijanden' Microsoft en Linux.

Wij, jonge politici, zijn klaar om politiek te bedrijven zoals de rest van de maatschappij ons al lang voordoet: door samen te werken. Niet alleen om uit het institutionele drijfzand te geraken, maar ook als we de voorwaarden willen scheppen om jobs te creëren, ons onderwijs te moderniseren en Vlamingen aan te zetten tot vernieuwing. Elk politicus moet van zijn eiland af. Uitdagingen als duurzaamheid en innovatie kunnen niet langer door één vakminister worden opgelost; ze vereisen de inspanning van elke minister en een doorgedreven samenwerking in regeringsverband.

Wij willen de politieke klasse zijn die vandaag het heft flink in handen neemt. Door de nivellering van het politieke landschap zijn we, meer dan ooit, tot elkaar veroordeeld als we Vlaanderen in beweging willen zetten. Wij pleiten ervoor om terug te grijpen naar de essentie van het politieke spel: door de uitwisseling en botsing van ideeën komen tot duurzame oplossingen. Niet minder ideologie, maar méér ideologie. Politiek als bron van creativiteit en vice versa. Dit vereist politici die open staan voor de ander, hun eigen denkkader in vraag durven stellen en de moed hebben om bij te sturen. Politici die durven uitkomen voor hun mening, wars van de dictaten uit onze partijhoofdkwartieren. Het vereist ook politici die respectvol met elkaar omgaan, die opnieuw de ontmoeting met elkaar opzoeken, samenwerken en met open vizier in debat gaan want we mogen de intelligentie van onze kiezers niet onderschatten. Alleen zo kunnen we de politiek haar waardigheid en authenticiteit teruggeven.

Als we dan toch door de donkere tunnel moeten die de crisis is, laten we dan zorgen dat we uitkomen op een betere plek dan waar we vertrokken zijn. Om het met de woorden van een jonge president te zeggen: 'Vanaf vandaag moeten we ons herpakken, het stof van ons afschudden en opnieuw beginnen aan de opbouw van een vernieuwde samenleving. Deze strijd kunnen we natuurlijk niet alleen winnen. Elke burger, politicus, journalist en verenigingslid kan een steen in de rivier verleggen en een politieke klimaatsverandering op het getouw zetten.'

Lorin Parys (Open VLD), Theo Francken (N-VA), Peter Van Rompuy (CD&V), Isabelle van Laethem (LDD), Hermes Sanctorum (Groen!), Norah Karrouche (SP.A), Mohamed Ridouani (SLP).

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=O52A180H

dinsdag 12 mei 2009 - Geef je commentaar (4)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Campagne weekend in Vlaams-Brabant

maandag 11 mei 2009 - Geef je commentaar (1)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Investeren, niet hypothekeren

In 2004, de recenste cijfers die ik kon vinden, trokken in totaal 10.729 landgenoten voor hun studies naar o.a. Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, de twee meest populaire bestemmingen. De helft daarvan zijn Erasmus studenten, de andere helft doet dat na zijn initiële studies. Zo'n jaar in het buitenland is een dure grap. Zo kost een Master in Finance aan de London School of Economics rond de 20.000 EUR collegegeld. Met huur en andere kosten loopt zo'n buitenlandse studie ervaring snel op tot meer dan 30.000 EUR. Niet mis voor een student.

Logisch dan dat je gaat aankloppen bij een kredietinstelling. En daar begint het probleem. Wie vanuit Vlaanderen kennis wil opdoen bij de buren, is best zelf al erg vermogend. Na een paar alarmerende berichten van recent afgestudeerden heb ik de voorwaarden voor een studielening bij Fortis, Dexia, KBC en ING in kaart gebracht. Met licht verbijsterende resultaten. Eerst en vooral blijkt het onmogelijk een studielening af te sluiten zonder borg van je ouders. Dat betekent dat, als je ouders zich niet kunnen of willen borg stellen, je eraan bent voor de moeite. Jammer van die toelating aan Harvard, maar helaas enkel voor wie rijke ouders heeft.

Heb je wel het geluk op je ouders te kunnen rekenen, dan wil de bank ook praten. Maar enkel als je bereid bent 70% meer intrest op te hoesten dan bij het afsluiten van pakweg een autolening. Zo betaal je ongeveer 10% (!) interest op een studielening maar kom je er met 6% vanaf voor een autokrediet. Voor de financiële crisis hadden Fortis en ING wel specifiek en goedkopere product voor de financiering van studies. Die zijn nu afgeschaft.

De overheid moet niet elk probleem oplossen maar moet hier wel ingrijpen. Want iedereen moet gelijk uit de startblokken en we worden er allemaal beter van als onze economie kan draaien op knappe koppen met buitenlandse ervaring. En de oplossingen hoeven, als we een beetje creatief zijn, niet duur te zijn. Zo zouden we kunnen zorgen voor de invoering van een systeem van overheidswaarborgen naar analogie met het waarborgsysteem voor KMO's. Dit vermindert het kredietrisico van de banken en maakt een lagere rentevoet mogelijk. Of de WinWin lening zou kunnen worden uitgebreid. Die laat nu toe dat bv. grootouders op een fiscaal gunstige manier investeren in een opstart bedrijfje van hun kleinkinderen. Dat moet ook kunnen voor familie van studenten die andere horizonten opzoeken. En tenslotte kan de overheid een renteloze studielening invoeren, met de nodige rechten en plichten. Als de samenleving investeert in je toekomst en die van onze regio dan staat daar wat tegenover en moet je slagen in je studies en binnen de vijf jaar terugkeren naar België.

Het is toch te gek dat we meer dan 180.000 euro per job veil hebben om 2.700 jobs in de auto-assemblage te redden, meer dan 2 miljard euro waarborgen uittrekken voor bedrijfskredieten maar als samenleving geen 2.000 euro per jaar in studenten willen investeren die kennis opdoen in het buitenland én daarna dat geld terugbetalen. Daarmee schieten we in onze eigen voet. Investeren in Vlaamse studenten is een investering in onze toekomst die zichzelf terugbetaalt.

www.standaard.biz/paradoxvanparys

vrijdag 08 mei 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Een vuurdoop: Politiek Debat

Het politiek debat in Leuven deze ochtend was zeker de moeite. Wel jammer dat mekaar in de haren vliegen blijkbaar gelijk staat met scoren voor sommige politici. Toch enkele memorabele uitspraken opgetekend zoals deze van de voorzitster van Groen! in Leuven: "We moeten naar een niew model: Prosperity without Growth," en ik verslikte me prompt in de mijn koffie. Zoveel onzin heb ik zelden gehoord. Altijd maar blijven vertellen over het verdelen van de taart maar nooit even nadenken over waar die dan vandaan komt en wie die bakt heeft me mateloos gestoord deze morgen. Zonder groei ook geen pensioenen en lerarensalarissen. Maar dat werd er gemakshalve niet bij verteld. Niet iedereen bleek een even grote dossiervreter. Zo hoorde ik een politica in het panel plots stellig beweren dat kerncentrales met uitstoot kampen en dat het beschikbare uranium binnen een tiental jaar zal opgebruikt zijn. Merkwaardig allemaal.

Nu het armoede debat voorbereiden. Een punt waar de meeste mensen niet eens van weten dat Open Vld daar een mening over heeft en effectief om geeft. Ik werk al sinds mijn zestiende met kinderen en volwassenen die arm zijn en taalproblemen hebben. Taal is het begin en het einde van alles. De jongen die ik nu begeleid is daar het beste voorbeeld van. Thuis hoort hij enkel Arabisch, kijkt zijn familie naar Arabische zenders en volgt hij Arabische bijles. Nu zijn mama Nederlands leert en werkt, vlot het ook al beter op school. Open Vld wil dan ook Nederlandse lessen voor anderstalige ouders van schoolkinderen uitbreiden. Wordt vervolgd.

dinsdag 05 mei 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Inhoud werkt!

maandag 04 mei 2009 - Geef je commentaar (2)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

Eerste plakdag zit er op

vrijdag 01 mei 2009 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

vorige pagina - 2 / 2 -

Laatste blogitems

• Karoshi
• It’s the schools, stupid!
• We hebben geen bazen meer
• Conservatieve progressiviteit
• Kuddegedrag
• Economie en zelfdoding
• Mooie mensen zijn slimmer
• Mooi weer vandaag

Recente comments

• beauty tips op 'Collectieve Verdwazing' (16/05/12)
• beauty tips op 'Paradox van Parys: Nationale depressie, recessie?' (16/05/12)
• beauty tips op 'De Morgen - Lorin Parys: Ons onderwijs heeft geen fastfood maar Michelin model nodig' (16/05/12)
• unegeltHent op 'Paradox van Parys: Marx, Bayer en de bonden' (14/05/12)
• DraisyDooli op 'Paradox van Parys: Scholen voor Morgen' (11/05/12)
• Lymnboona op 'Paradox van Parys: Scholen voor Morgen' (7/05/12)
• evert van wijk op 'We hebben geen bazen meer' (4/05/12)
• Le op 'Tarief studielening 70% duurder dan autolening' (25/04/12)

Thema's

• Kansen geven aan starters en doeners.
• Met z’n allen aan de slag.
• Onderwijs dat onze kinderen creatiever en weerbaarder maakt.
• Een samenleving voor alle generaties.
• Creatieve sectoren stimuleren om welvaart te creëren.
• Vlamingen uit de files halen.
• Yes, we can: een cultuur van uitmuntendheid
• Op een nieuwe manier aan politiek doen.