Niets is wat het lijkt bij Ryanair

RYANAIR zit niet in de luchtvaartbusiness, Metro niet in de krantenbusiness en Google niet in de zoekrobot-branche. Steeds meer bedrijven halen steeds meer winst uit activiteiten die op het eerste gezicht niet tot hun corebusiness behoren..

Net terug van een heerlijk lang weekend Venetië, een warme aanrader. En als u op de kleintjes let, dan is een Ryanair-vlucht dat ook. Nee, van mij geen gezeur over het feit dat Brussel-Zuid tot in Charleroi strekt of dat het inschepen meer op het inladen van een rundertransport lijkt dan op het begin van een romantisch weekendje uit. Wat verwacht een mens voor 38 euro heen en helemaal weer terug?

Voor Michael O'Leary, de ceo van Ryanair, is het verschepen van burgers tussen puntA en puntB trouwens niet meer dan een voorwendsel om andere diensten te verkopen. Vorig jaar wist het bedrijf zo'n 8euro omzet per passagier uit 'bijkomstige diensten' te halen. Analisten zien hier een enorme groeimarkt voor Ryanair, zeker gezien de gigantische winst die het bedrijf hierop boekt.

Een paar voorbeelden. Als gemiddelde Ryanair-passagier betaalt u 4,5 euro verzekeringstoeslag. Die dient om de hogere verzekeringspremies te betalen die sinds 11september 2001 in de luchtvaartsector van kracht zijn. Enige tegenvaller voor de consument is dat die premies al lang opnieuw hun normaal niveau bereikt hebben. Rekent u even mee: 40 miljoen passagiers die 4,5 euro bijbetalen aan een nauwelijks bestaande verzekeringspremie leveren zo 180 miljoen euro per jaar op. Of wist u dat Ryanair 16,5 miljoen euro winst maakt per jaar door een heffing op het ter beschikking stellen van rolstoelen?

Sinds vorig jaar vraagt Ryanair u ook of u bagage meeneemt op uw vlucht. Dat moet zo ongeveer het equivalent zijn van aan de paus vragen of hij het katholiek geloof aanhangt. U kan die mededeling aan de dames en heren van Ryanair telefonisch plegen. Maar die vlotte Ieren krijgt u uiteraard enkel via een betaallijn aan de praat.

En indien u toch zo'n onverlaat bent die erop staat met bagage door de lucht te reizen, dan pakt u beter licht. Elke extra kilo kan u tot 30 euro extra kosten. Dat is inderdaad ongeveer evenveel als een ticket heen en terug van het zuiden van Brussel naar het noorden van Venetië. Maar betalen doet u sowieso. 12euro bagagetoeslag en 10euro voor niet vooraf gemelde bagage.

Niet alleen kon ik het genoegen smaken om voor een slordige 8euro vanuit Treviso met de Ryanair-bus naar het echte Venetië te worden vervoerd. Ik had onderweg ook de mogelijkheid afgeslagen om een lekkere sandwich tegen een behoorlijke prijs te nuttigen. En dan heb ik het nog niet over de Ryanair-leningen die u bij de luchtvaartmaatschappij kan afsluiten.Als u die lening niet afbetaald krijgt, kan u nog steeds uw kans wagen op de jackpot. De vliegtuigmaatschappij verkoopt immers ook krasbiljetjes in de lucht.

Om kort te zijn, Ryanair haalt binnenkort meer winst uit subsidies, hotelreservaties, verkoop van verzekeringen, internetadvertenties, autoverhuur, bagage- en rolstoelvervoer en kansspelen dan met u te vervoeren van puntA naarB. Ik geloof graag dat Michael O'Leary er geen bal om geeft verkozen te zijn tot 'swerelds slechtste luchtvaartmaatschappij. Dat is een sector waarin ze binnenkort nauwelijks nog actief zijn.

maandag 16 april 2007 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

U bent het best bewaarde innovatiegeheim

DE Sudoku-puzzel is in korte tijd zo'n succes geworden, dat gisteren in Praag het wereldkampioenschap plaatsvond. Het puzzelspel werkt niet alleen verslavend, het is ook een perfect voorbeeld van de nieuwste trend in creatief ondernemen: het inschakelen van klanten om nieuwe producten te ontwerpen. En vervolgens die klanten met plezier laten betalen voor hun eigen creaties. Het lijkt gek, maar het gebeurt elke dag. Bedrijven die hun consumenten rekruteren als innovatieontwerpers, doen dan ook gouden zaken.

Traditioneel had een gebruiker enkel noden. Het bedrijf moest die invullen. Nu gebruikers zelf hun product kunnen ontwerpen, wordt het steeds makkelijker voor hen om te krijgen wat ze willen. Voortaan is het niet langer het bedrijf met de slimste ingenieurs, maar dat met de verstandigste klanten dat de innovatiewedloop wint. Zo werd Sudoku een succesverhaal, vond Lego zichzelf opnieuw uit en kwamen dokters op de proppen met nieuwe stethoscopen. Maar er zijn ook grenzen aan deze nieuwe ontwikkeling.

Het bedrijf achter Sudoku, het Japanse Nikoli, creëert zelf nauwelijks nieuwe puzzels. Eigenlijk heeft het de Sudoku-puzzel, ook niet zelf bedacht. Het zijn de ongeveer 50.000 Japanners die geabonneerd zijn op het puzzelmagazine van het bedrijf, die Nikoli continu van nieuwe ideeën voorzien. Als een puzzelidee goed genoeg is, wordt het gepubliceerd. De 49.999 andere lezers kunnen dan commentaar geven en de puzzel verbeteren zodat die later verkocht kan worden aan meer dan 600 kranten wereldwijd. De meeste waarnemers gaan ervan uit dat de puzzels al zo'n 200 miljoen euro hebben opgeleverd.

Ook het speelgoedbedrijf Lego moet zijn klanten danken voor het succesverhaal achter Mindstorms, de productlijn voor Lego robots. Na een monsterverlies in 2003 wilde het bedrijf eerst Mindstorms opdoeken. Zover kwam het niet omdat Sören Lund, de directeur van de productlijn, iets helemaal nieuws probeerde bij het uitwerken van een nieuwe versie. Hij stuurde een cryptisch e-mailtje met een confidentialiteits-overeenkomst naar vier Mindstorm fanatici die erg actief waren op de Lego-blog. Zij hapten toe om de nieuwe versie van het product vorm te geven en vlogen naar Denemarken op eigen kosten, werkten aan nieuwe sensoren en spendeerden al hun vrije tijd aan het project. Het enige verschil met echte Lego-werknemers was dat zij niet betaald werden. Dat vond geen van de vier een probleem. Hoe kon je beter vergoed worden dan met legoblokjes én de kans je favoriet product te mogen ontwerpen?

Ook dokters hebben een flink aandeel in het vernieuwen van instrumenten. Maar het fenomeen blijft niet beperkt tot consumenten. Bedrijven die producten gebruiken, zitten eveneens mee aan het innovatiestuur. Zo zijn de gebruikers in de sector van halfgeleiders verantwoordelijk voor de helft van de innovaties.

Maar rustig achterover leunen en klanten nieuwe innovaties laten ontwerpen, is geen toverformule voor succes. Om de eenvoudige reden dat gebruikers immers niet weten wat er in de toekomst allemaal mogelijk wordt. Zo zijn er bedrijven die centra openen waar consumenten hun nieuwste technologie kunnen ervaren om vervolgens samen met hen te 'dromen' over nieuwe toepassingen. Dat is een kunst. Want als je enkel naar je gebruikers luistert dan krijg je wat Henry Ford zo toepasselijk beschreef: ,,Als ik aan mijn klanten had gevraagd wat ze wilden, hadden ze geantwoord: een sneller paard.''

maandag 02 april 2007 - Geef je commentaar (0)

Vind je dit interessant? Deel het met anderen.

© Lorin Parys. - webdesign blau - Lorin Parys. RSS 2.0 - disclaimer en privacy