Mediargus


Aan Gent gebonden, Antwerpen, Brugge-Oostkust, Brussel-Noordrand, Dender, Kempen, Kortrijk-Waregem-Menen, Leuven-Hageland, Limburg, Mechelen-Lier, Meetjesland - Leiestreek, Oostende-Westhoek, Pajottenland, Roeselare-Tielt-Izegem, Vlaamse Ardennen - Gentse Rand, Waasland

Open VLD met de V van verkramping

25-09-2009 Pag. 8

Partij moet voorzitter kiezen maar lijkt stuurloos zonder Verhofstadt

Hoe krijg je de onbetwiste maar moegestreden 'numero uno' op de bank, zonder dat de hele ploeg ineenstuikt? Met dat dilemma worstelt Open VLD sinds Guy Verhofstadt in de dramatische verkiezingsnacht van 7 juni de fakkel overnam van Bart Somers. Alleen Verhofstadt zelf lijkt in staat die knoop ook echt door te hakken.

Verhofstadt mag de kastanjes uit het vuur halen. De anderen zijn al lang blij dat ze het niet zelf hoeven te doen

Op de fractiedagen vandaag en morgen proberen de Vlaamse liberalen eindelijk een streep te trekken onder de verkiezingsnederlaag en de vernedering die er tijdens de Vlaamse regeringsonderhandelingen op volgde. De top van de partij krijgt er een samenvatting van wat de tournee door Vlaanderen bij de basis opleverde. Communcatiespecialisten Fons Van Dyck en Noël Slangen mogen hun licht over de toestand laten schijnen en een Dimarso-enquête mag uitleggen naar welke andere partij de kiezer heen trok en waarom. Verwacht mag worden dat 'geloofwaardigheid' een buzz-woord zal zijn de komende dagen. 'En laten we vooral de realiteit niet ontkennen: de toestand is bijzonder ernstig', zegt een topliberaal.

Maar er moeten ook knopen doorgehakt worden, meer bepaald over de statutair opgelegde voorzittersverkiezingen. Het eigen reglement werd al zeer vrij geïnterpreteerd door de deadline op 7 november te leggen. Maar het is intussen hoogst onzeker of zelfs die datum nog gehaald wordt. Morgenvroeg moet er in elk geval een beslissing vallen. 'We moeten stilaan weten waar we naartoe gaan en met wie', klinkt het.

Alleen wie in het hoofd van Verhofstadt kan kijken, kan de uitkomst van die discussie voorspellen. De schok van 7 juni zindert nog na in de partij. Mogelijke kandidaat-voorzitters houden zich gedeisd en doen aan kansrekenen, niemand durfde voorlopig echt hard op tafel te kloppen. Verhofstadt mag de kastanjes uit het vuur halen. De anderen zijn al lang blij dat ze het niet zelf hoeven te doen. Open VLD ligt in een collectieve kramp.

De discussie is trouwens niet zonder risico. Een groep jonge turken rond Leuvenaar Lorin Parys en vaak ook Alexander De Croo wil het niet alleen over de voorzittersverkiezingen hebben, maar ook over de federale regeringsdeelname. En daar is de partijtop als de dood voor. Niemand kan voorspellen hoe een open strijd om het voorzitterschap zal uitdraaien zonder uitgesproken favoriet (zie hieronder).

Verhofstadt zal uiteindelijk uit drie scenario's moeten kiezen. Eén: hij laat zich als enige kandidaat moeiteloos tot voorzitter verkiezen en blijft dat ook minstens tot 2011. Dat is onwaarschijnlijk. Verhofstadt zit mentaal veel meer in Europa, waar hij ook nog eens fractieleider van de liberale fractie is. Tweede mogelijkheid: er volgen heel snel voorzittersverkiezingen. Ook dat ligt moeilijk. De begroting wordt opnieuw een harde noot om te kraken en het politieke klimaat is niet van die aard om een nieuwe voorzitter een rimpelloze start te geven. In dat geval geeft Verhofstadt ook voor een groot stuk de regie uit handen, en dat zou de eerste keer zijn.

Dus komt iedereen bij scenario drie uit: Verhofstadt blijft nog even zitten, uiterlijk tot het voorjaar 2010. De verkiezingen kunnen rustig voorbereid worden en in de juiste richting gestuurd. En de nieuwe voorzitter heeft dan nog een jaar de tijd om de federale verkiezingen voor te bereiden. Extra bonus: tegen dan zou ook de permanente roep om uit de federale regering te stappen stilaan verstomd moeten zijn. En de hele partij kan nog heel even achter de brede schouders van de numero uno schuilen.